Kritikë rreth disa shkrimeve rreth rastit të Leshanit të PejësFont size:   Besar Shkëmbi 21/07/2010 07:30:00 


Nga Besar Shkëmbi “Po të njëjtën gjë ai e kishte bërë edhe kur biri i madh i Kosovës, Tahir Berisha, ishte betuar para shokëve të tij të LPK-së se nuk do ta duronte dorën serbe dhe bie heroikisht në Leshan të Pejës, në vitin 1992,duke lënë një milic serb të vrarë e një tjetër milic përjetë të paralizuar”  Në  lexim e sipër për Leshanin e Pejës ,përveç  të tjerash,gjeta edhe këto shkrime  ku nder  të tjera është shkruar edhe  për rastin e Leshanit,gjegjësisht për  të madhin Tahir Lush Berishën  nga Leshani i Pejës. 
Në citatin e marrë  nga ai artikull,del se:
1.  i madhi Tahir Lush Berisha  ka  rënë heroikisht  me 1991,
2. se u betua para shokëve të tij të LPK-së dhe 
3. se la  një milic serb të vrarë e një tjetër milic për jetë të paralizuar.
Të gjitha këto , përveç asaj që ra heroikisht ,të tjerat nuk përkojnë me realitetin. Realiteti është me sa vijon: 
1. Tahiri ra pikërisht në agun  e  26  Majit të 1992-ës  jo me lagë se 5o m. prej shtëpisë se tij,
2. ai nuk u betua para shokëve të tij të LPK-së” dhe as ishte anëtar i saj dhe 
3. ku thuhet,se la të vrarë një milic serb e një milic tjetër për jetë të paralizuar,duhet të thuhet lanë të vrarë  një milic serb e një milic tjetër për jetë të paralizuar.
Hysen Dreshaj-Besniku dhe të gjithë të tjerët që shkruan dhe folën për të madhin Tahir Lush Berishën, e dinë fare mirë se ai nuk ishte vetëm. Atë natë,me të ishte njëri nga shokët e tij më,besnik profesori Ramadan Ademaj,aktiv dhe pjesëmarrës i drejtpërdrejtë në ngjarje.Në luftën që zhvilluan ai bashkë me Tahirin në atë ag të 26 Majit të 1992 vranë policin serb,Sllavolub Bogosavleviqin, dhe plagosen një tjetër duke e lëne te paralizuar për jete, Branisllav Çekerliqin .Fatkeqësisht,duke luftuar,edhe një herë tjetër kundër armikut me armen lënë trashëgim nga i ati,mbeti  i vrarë heroikisht edhe Tahir Lush Berisha,mësues në shkollën fillore në Grabanicë të Klinës.  Për rastin ne fjale shkruan e folën edhe te tjerë,si:Y.Avdiu/B.Zogiani(RILINDJA 27.05.1992 KONFLIKT I ARMATOSUR NË LESHAN TË PEJËS U VRA NJË QYTETAR SHQIPTAR  (http://www.botasot.info/home.php?gjuha=0&category=17&id=20064), 
Magjun Smajli ne artikullin”Ishte i pathyeshëm në sprovat e kohës(mund ta gjeni nëse shkoni ne gogle shqip leshani i Pejës“Me 1992, pas vrasjes së Tahir Lush Berishës, mësimdhënës, nga Leshani i Pejës, Florimi angazhohet drejtpërdrejtë në dhënie mësim nxënësve të mbetur tashmë pa mësues, në shkollën fillore “Azem Bejta” në Grabanicë”,presidenti Fatmir Sejdiu, e te  tjere.
 Poshte i ke artikujt she adresat elektronike  ne origjinal nese deshironi t´i lexoni.
 Nuk e di pse,por përveç Zekerja Canes, as njëri nga ata nuk përmendin në shkrimet e tyre atë që iu gjend pranë dhe u nda i fundit me të.Anda kjo me shtyri që,  Hysen Dreshajt-Besnikut dhe të  gjithë atyre që shkruan  për rastin e Leshanit ,gjegjësisht Tahir Lush Berishen ,t’u tregoj se ai që u nda i fundit me të ishte Ramadan Ademaj e ai  jam unë,i lindur e i rritur në Leshan të Pejës. 
As njëri nga ata nuk mund të dijë më mirë se unë rreth këtij rasti dhe as e njeh më mirë se unë Tahir Lush Berishën me të cilin u rritem e vepruam se  bashku.
Edhe Tahiri u lind e u rrit në Leshan të Pejës.Shkollën fillore e mbaroi në Gllaviçicë,tash,  Shën Gjon,ndërsa të mesmen në shkollën ,e ashtu quajtur  atëherë ,shkollë e artit,drejtimi i dizajnit.Kur shumë kush akoma punonte për bashkim-vëllazërimin ose nuk i mbante,me falni në shprehje,bytha, Tahiri u paraqit vullnetar i pa pagesë të punojë në arsimin shqip për ta ndihmuar atë në kohën kur regjimi millosheviqian me kushtetutën famëkeqe mundohej të heqë nga planprogramet shkollës shqipe faqet më të ndritura të historisë sonë.Ai kishte tamam sjellje qytetari.Sa ishte i afërt dhe i sjellshëm , jo vetëm me nxënësit  dhe kolektivin ku punonte,me bashkëfshatarët, me shokët dhe miqtë e tij po aq i rreptë e i egër ishte  ndaj armikut dhe atyre që luanin me fatin e kombit.Revolen ,trashëgim nga i ati,kurrë nuk e hoqi nga rripat që i mbante në krihë.Ishte kurdoherë i gatshëm ta përdorte në rast se i rrezikohej jeta e nxënësve a e kolektivit ku punonte.Për ketë dëshmon drejtori i shkollës dhe kolegu i tijXhafer Shabani nga fshati Sferkë e thatë i cili e pësoi keq atë ditë kur u vra Tahiri.Përveç revoles në shtëpi kishte  edhe bomba,vezë siç i quante ai.Një ditë pa u vra kur donim të niseshim për të Mustafë Haradini,ku kishim lëne takimin, ia kërkoi të motrës,Galës,e cila i kishte mëshehur ato në një vend më të sigurtë.Në ballë të dhomës se pritjes kishte një shqiponjë dhe një portret të Skënderbeut sa muri të gjatë të cilin e kishte punuar vet.  Një ditë para se të vritej, nëna e tij Shkurta ishte shtrirë në oborrin e shtëpisë për të pushuar pak dhe e kishte zëne gjumi.Në gjumë ajo kishte ëndrruar një vajzë shumë të bukur për Tahirin dhe kishte bërë një dasmë të madhe.Pasi u zgjua , ajo e dinte nga ëndrra, se do të ndodhe një diçka e keqe andaj kur i tha Tahirit të ruhet  dhe te mos dalë jashtë dyerve te oborrit sepse ajo në ëndërr e kishte martuar me një nuse shumë të bukur e të pa shoqe.Tahiri iu përgjigj nenës Shkurtë “Oj loke me asi nuse që e ke parë në ëndërr dua të më martosh sepse edhe unë jam i bukur e nëse me ndodhë diçka plumbi dua të më marrë në ball si ju ka hije trimave”Unë  kam qenë aty kur nënë e bir shkëmbyen këto që ceka ne citat.Në shtëpinë e Tahir Muratëve unë isha si thonë i pa havale dhe ,pas vdekjes se mixhës Lush,babai i Tahirit,kur kam shkuar në shtëpinë e Ti më shumë me kan[ pritur në kuzhinë se sa në odë nga së ishte qejfi i nënë Shkurtës e cila sa herë shkoja me gostiste me ndonjë ëmbëlsire ose kur nuk i qëllonin ato me gostiste se paku me një gotë qumsht të ngrohtë.Me familjen e Tahirit isha shumë i lidhur dhe i mirëpritur.Po ju tregoj vetëm një rast për të ditur sa e afërt ka qenë familja ime me familjen e tij.Atë ditë kur ka vdekur mixha Lush,kishte djem nga familja e tij,për të shkuar e për ta lajmëruar Galen,motrën e tij e cila është e martuar ne Babush,në mos gabofsha ishte kah Mushtishti.Skënderi me tha se këtë pun[ ma besonte më se miri mua dhe unë shkova.Familja e burrit nuk me lëshuan pa dreke.Nuk pata nevoje te kthehem me autobus po bashkë me familjen e burrit te saj u kthyem me veture.Ishte koha kur jo vetëm ne,po te gjithëve ne Kosovë u interesonte,fare po ndodhe me fatin tonë uleshin para televizorit për te dëgjuar të rejat e ditës.Neve gadi çdo natë lajmet e orës shtatë e gjysmë i dëgjonim të axha i Tahirit,Ramushi.Cdo  natë vinte edhe mixha Murat,axha i Tahirit,dhe pas lajmeve,duke pirë çaj komentonim  lajmet.Ata gjithmonë kishin dëshire të dëgjojnë komentin tim,të Çaushit,djali i madh i Ramushit,inxhinier ose të Ymerit,djali i Musës,axha i Tahirit, i cili jetonte ne Beograd Ymeri ishte ixhinjer dhe punonte si drejtor i një firmë ne anën e Prizrenit.Me Kumrinë,vajzën e axhës,dhe me Galen kam qenë në një klasë 8 vjet në shkollën fillore,ne klasën e pare dhe të dytë  kam qenë ulur në një bange me to me që ishim dy klasë me një dhomë dhe nuk kishte vend.Kam qenë shumë me i lidhur me fëmijët e Ramushit sidomos me Zenunin i cili tash jeton në Zvicër.Me Zenunin vetëm nata kur na ka ndarë kur ishim fëmijë. Gadi kurrë nuk kemi shkuar të lahemi në Bistricën e Pejës veçmas.Kam qenë i afërt edhe me Skënderin,vëllai e tij të madhin,Shaqirin,djalin e axhës,Enverin,Fadilin si edhe me të bijtë e haxhi Zeqirit axha i babai të Tahirit.Kur u vra ,Tahiri ishte vetëm 23 vjeç.Se e kishte një të dashur e dija po se kush ishte ajo nuk e kam ditur.gadi kurrë nuk kemi biseduar për tema te tilla.
Mos të zgjatemi shumë rreth jetës se tij po të kalojmë me një herë në çështje. Se  ai ishte përleshur edhe një herë tjetër mu me të njëjtët policë në vendin e quajtur Dërplane të Sferikës se thatë me c‘rast  ishte plagosur, përveç anëtareve  të familjes se tij,jo të gjithë,veç meje  nuk e ka ditur askush.Me ta u  përlesh të hakmerret për të vëllain e tij të vogël,Magjunin.i cili  çdo ditë udhëtonte me këmbë  për të ndjekur mësimet në gjimnazin e Pejës ,në paralelet e ndara në Trestenik të Pejës. Tahiri mu bashkua  në aktivitetet e mia politike pas mbledhjes se nënshkrimeve  për  DEKLARATËN E PAVARËSISË se Kosovës dhe regjistrimit të popullsisë për të cilat kisha marrur për sipër ta bëja në pjesën e epërme  të fshatit,pjesën që gjendet në anën e majtë të magjistrales Pejë-Prishtinë.Për ç’shkak mu desh të largohem nga shtëpia për gjashtë javë të tëra sepse me kishte rënë në gjurmë stacioni i policisë në Klicinë.Ky stacion ishte aq mirë i informuar për mua nga “njerëz të “ndershëm” sa që e dinin edhe cilat janë lopët e  mia kur i shihnin në livadh duke kullotur.Ketë e dëshmon një fqinji im i cili një ditë kur po kulloste edhe lopët e mia me të vetat,policët shkojnë dhe e pyesin për mua.Kur ai  u thotë se nuk dinte  as gjë ,ata e pyesin,duke bërë me gisht kah lopët e mia ,se pse atëherë edhe lopët mia janë bashkë me të tijat.
Pra as Hysen Dreshaj-Besniku dhe as të gjithë ata që shkruan rreth këtij rasti nuk përmendin dhe nuk u interesuan  apo nuk deshën  të interesohen dhe të informohen nga ai i cili  u nda i fundit nga Tahiri.Për mua këta nuk kishin etikë gazetari,bile  njëri  prej tyre,lëre që nuk kishte etikë gazetari po ai nuk kishte as etikë gomari. Për aktivitetin dhe qëndrimin tim politik ,më se miri ,flasin poezitë e mia kushtuar nënës se Tahirit,”Ne zemër gurë kullash kishte”,”Dua të jam Migjen i ri”,”Prapë ta dridhi Beogradin”,”Bisede me një dëshmor ne Ditën e pavarësisë”Molla e  sherrit”,Telegrami dërguar me rastin e 8 vjetorit të rënies se ti e të tjera në përmbledhjen e poezive”Ku ta shuaj flakën e etjes për ty Kosove” e cila doli nga shtypi para pak ditesh.Këto mund t’i gjeni edhe ne faqen time personale [www.leshaniipejes.tk] 
Tani diçka rreth aktiviteteve të mia që në një mënyrë a një tjetër lidhen me rastin e Lëshanit. Kur formuam nëndegën e LD-ke në BL të Leshanit i pari nga të tjerët,me propozimin e të deleguarit të LD-së që kishte ardhur nga qendra,dmth Prishtina,i pari u propozova  kryetar i saj,i pari u propozova kryetar rinie dhe kryetar i grupit për kthimin e refugjatëve ,por unë nuk pranova nga se akoma e kisha në shtëpi librezën e LKJsë në të çilen pa ditur në fare nga klasa ime në Gjimnazin e Pejës,si nxënës të dalluar,në OTH te LKJ,na kishin pranuar mua,AdemShalën,tash prof.i Filozofi-sociologjisë dhe Shefqet Thaçin,jurist i diplomuar, tani shef i administratës komunale në ndërtesën   përtej Lumbardhit. Edhe pse aty kishte serbë,pa hezituar fare fola haptas kundër politikes se regjimit serb që ushtronte Jugosllavia atë kohë ne Kosovë. Jo vetëm që nuk pranova postet që mu ofruan atë natë  por propozova që në këto vende të mos pranohen të gjithë ata që akoma nuk i kishin dorëzuar zyrtarisht librezat e LKJ-së.Ky propozim u pranua unanimisht nga të pranishmit. Fjalimi im atë natë,të nesërmen u dha i tëri në emisionin “Ngjarje dite”që emitohej nga RP-na Isha pjesëmarrës në demonstratat e 11 e 23 marsit,1,2 dhe 3  Prillit.Për këtë u shpërbleva me hajmalinë që e gjeta në recepsionin e konviktit nr.3  ku shkruante se me ndalohet hyrja dhe banimi në Qendrën e studentëve ,ndërsa në Degën e Letërsisë dhe gjuhës shqipe me larguan nga LKJ-se.   Pas mbarimit të unverzitetit aktivitetin tim e kam vazhduar në BL të Leshanit,se cilës i përkisja. Isha i deleguar i BL në Komitetin rinor në KK të Pejës kur kryetar ishte Xhafer Berisha,anëtar kryesie në BL dhe në kryesinë e fshatit tim,anëtar kryesie dhe anëtar i këshillit artistik në SHKA “Haxhi Zeka të Leshanit,organizator i shumë tubimeve dhe demonstratave në fshatin tim,kundërshtari më i zëshëm në kundërshtimin e kushtetutës se dhunshme serbe e sidomos kundër atij neni famëkeq që ishte për arsimin shqip.Nuk e di as vet si shpëtova pa me burgosur atë natë kur në një mbledhjen të fshatit ku po diskutohej  rreth kësaj çështje,mbledhje në të çilen ishte edhe delegacioni komunal i përbëre nga tre veta,njëri i nacionalitetit serb .Atë natë nuk hezitova fare të flas haptas dhe në mënyrë  ironizuese rreth planeve të regjimit në fuqi që donte ti marrë edhe  atë pak autonomi  që kishte Kosova.Të mos zgjatem  në imtësira por mos te harroj këtu se në mbledhjen e fshatit që mbahej për organizimin e zgjedhjeve për parlamentin e parë shumë partiak dhe presidentin e Kosovës,vet Tahiri me propozoi anëtar komisioni, propozim ky që u  pranua  unanimisht nga te gjithë.Dua të përfundoj duke e përshkruar në pika të shkurtra ngjarjen e asaj nate të kobshme.Atë natë në shtëpinë e Mustafë Haradinit nuk kemi shkuar të numërojmë vota siç kanë shkruar mediat por për të festuar për suksesin e punës sonë.Gjate gjithë kohës që prej fillimit e deri të mbyllja e kutive,edhe  pse policia kishte ardhur tri herë deri të xhamia,bashkëfshatarët nuk lejuan që ata të futën brenda.Ashtu ishte marrëveshja.Të gjithë ata që ishin mbi moshën tetëmbëdhjetë vjeçare duhej të ruanin në oborrin e xhamisë qe mos të lejojnë të futet as kush brenda ku po mbaheshin zgjedhjet përveç anëtarëve të komisionit.Numërimin e votave e kishim bërë menjëherë pas mbylljes se kutive ne shtëpinë  e Bajram Fekëve që ishte menjëherë pas murit te xhamisë dhe i kishim përcjellur me një herë në qendër.Kete e dëshmon fleta dorëzimit te kutive.Ate natë në oden e Mustafë Haradinit ishim:unë ,Tahiri,Ramadan Haradini,prof.në gjimnazin e Klinës,Mustafe Haradini,arsimtar në shkollën fillore te Zahaçit,Jakup Krasniqi,Shpend Sadiku,Demë Haradini,Tahir Krasniqi,Musa Lakuqi,Agim Abdullahu etj.
Po sa kemi ndalur në oborr të Mustafës,kryetar i komisionit,për ketë edhe ishte caktuar oda e tij ,Tahiri nxjerrë revolen dhe shti në ajr.Më që stacioni i policisë në Kliçinë nuk ishte më larg se 5oo-6oo m.dhe policia mund të arrinte deri aty për pesë minuta vendosem ta largojmë revolën.Atë e mori Demë Haradini i cili kishte me vete një biçikletë dhe me të mund të ikte me shpejtë se ne.Me një herë kemi filluar të shpërndahemi se cili në drejtimin e shtëpisë se vet.Me që unë dhe Tahiri kishim shtëpitë në drejtim të njëjtë dhe pak me larg se të tjerët na u desh të bëjmë edhe një copë rruge se bashku.Pastaj mua më duhej vazhduar edhe nja 5oo m.me tutje deri në shtëpinë time,por fati deshi të ndodhë krejtë ndryshe.Po realizohej ëndrra e Lokës.Kur kemi arritur të shtëpia e Demë Haradinit ai kishte qenë duke na pritur të derë e oborrit.Ai e luti Tahirin të mos e marrë revolen deri të nesërmen po Tahiri nuk pranoi.E mori dhe e futi ne rripa.Pasi kemi marrë revolen nga Dema kemi vazhduar prapë në drejtimin e shtëpive tona por pa ecur as njëqind m.kemi parë policët që ishin ndalur para shtëpisë se tij.Po sa na diktuan na urdhëruan të ndalemi dhe t’i grisim duart lartë.Më që unë e dija serbishen u thash se jemi ndalur dhe kemi ngritur duart lartë.Deri sa na u afruan policët Tahiri me tha “deri sa unë t’i mbuloj policet me zjarr ti duhet të ikësh sepse ti ke grua dhe fëmije.”I thashë të mos bëjë ndonjë marri por ai kishte vendosur të luftojë me ta.Atëherë i thash si do që të ndodhë do të jemi bashkë.Njëri nga policët me është ofruar dhe me ka qëlluar me kondak të automatikut në gjoks.Duke mbajtur gjoksin kam ra në gjunjë dhe kam mbajtur Tahirin i cili u qëllua nga polici tjetër.Tahiri nuk ka lejuar t’i afrohet polici më afër se dy metera.Ka nxjerrë revolen dhe ka shti në të dhe e ka shtri për toke por në të njëjtën kohë ka ra edhe vet.Kam marrë revolen dhe kam shti në policin tjetër.Duke menduar se edhe ai ka vdekur kam filluar të ikën me vrap nga vendi i ngjarjës.Pa u futur akoma në rrugicën që  çonte në drejtim të shtëpisë sime,është zbrazur një karikator automatiku në drejtimin tim.Fati e deshi të shpëtoj nga plumbat që shkonin kah këmbët e mia.Para shtëpisë se Tahirit kam gjuajtur aparatin fotografik që kishte ai me vete dhe kam vazhduar tutje.Duke vrapuar kodrës që çonte në pyllin që ishte pronë e familjes se Tahirit janë zbrazur edhe dy karikatorë të tjerë fishekësh.Edhe këtu deshi i madhi dhe shpëtova.Pasi qëndrova,rreth gjysmë ore në pyll ,duke vëzhguar se mos me ndiqte  njeri ,kam dal nga pylli dhe duke ecur nëpër një vijë me ujë e baltë,nga se kisha dëgjuar se kështu humben gjurmët qenit zbulues,i jam ofruar shtëpisë pa me diktuar njeri dhe nga një dritare e vogël që ishte prapa jam futur brenda.Duke i treguar shoqes ngjarjen jam veshur dhe rrobat plote uje e baltë i kemi futur në njërin nga jastekët dhe unë jam futur nën çebe sepse mendoja të mos lëviz nga shtëpia,mendoja me mirë të më vrasin edhe mua e të shpëtonin pa u keqtrajtuar familja dhe i tere fshti.Shoqja ma bëri një kafe dhe me tha se nuk i dihet si do të vije puna.Deri sa i  mbështetur për shtrat duke pirë kaffen  ka trokitur në dritare axha i Tahirit, Ramushi,Ka dale shoqja jashtë dhe ka fole me të.Ai kishte ardhur për te na thënë  se une duhet të dal pak kohë në pyll nga se kishte dëgjuar të shtëna armesh.Ai e dinte se mua me ndçnin akoma dhe kishte menduar se kishin ardhur të me kapnin dhe kishin gjuajtur në mua.Kur gruaja ime thotë se unë veç kisha dalë e futë në pyll,ai kthehet për të ardhur përsëri pas dhjetë-pesëmbëdhjetë minutash. Atëherë kam dalë unë.Ramushi me tha që mos të dalë prapë “se ata qentë kishin shtëne në njëri tjetrin”.Edhe pse unë i tregova se ne,unë dhe Tahiri ishim ndeshur me ta dhe se Tahiri kishte mbetur i vdekur ai nuk donte t’i besonte të vërtetës.Pas një gjysmë orë pothuaj gjysma e fshatit ishte në oborrin e shtëpisë sime.Me këshilluan të ikën nga shtëpia dhe të strehohem dikund tek të afërmit.Në fillim nuk pranova por pasi insistonin të gjithë vendosa të largohem. Po sa kam dalë pas shtëpisë dhe jam futur në malin tim bashke me dy gratë e dy axhallerev të cilat kishin vendosur të me përcillnin deri sa te strehohesha ne një vend te sigurt, kam dëgjuar policinë duke sharë në “shiptarsku mjaku”Me vone kam dëgjuar se aty,në oborrin tim, jo vetëm që i kanë rrahë deri në alivanosje po edhe iu kanë thyer gjymtyrët.Sipas Mustafë Haradinit, me të cilin u takova në Tiranë,më se keqi e kishin pësuar dy vëllezërit e Tahirit,Skënderi dhe Magjuni,dy te bijtë e axhës,Ramushit,Enveri dhe Fadili,fqinjii Tahirit,Idriz Haliti,Shpend Sadiku dhe të gjithë ata që i kishin gjetur në oborrin tim.Nënën e Tahirit,Shkurten,bashkë më të bijtë Skënderin dhe Magjunin i kishin marrë me vete në SUP-in e Pejës.Në SUP kishin marrur edhe axhën Muratin me të birin e tij Shaqirin.
Gruas  sime,edhe pas tre muajsh kur u bashkuam në Rijeka të Kroacisë i diktoheshin akoma shënjat nëpër trup.”Kur mi kanë shtrirë fëmijët për tokë dhe kanë dashur t’i shkelin me tank” tregon ajo “kurrë në jetën time  nuk jam gjetur më ngusht.Edhe nëse copë e grimë i bëjnë,  pata vendosur të mos tregoj asgjë.” Edhe dy axhallarët dhe anëtarët e tjerë të familjes i mbështesin me duar për muri dhe i rrahin deri sa i lënë te shtrire për tokë.Pasi qëndrova disa ditë nëpër familje të te afërmve mua mu desh të strehohem në bjeshkët e Istogut,saktësisht në bjeshkët mbi fshatin Cercë sepse me kishin rënë  në gjurmë.Duke menduar se jam strehuar në Ruhot dhe Gurakoc pas dy javësh e pësojnë keq   familjet e Fehtah e Shaban Sokolit,ku isha strehuar natën e pare pas ndeshjes me policët serbë,dhe pese a gjashte familje te Dinajve nga Gurakoci.Pas qëndrimit disa ditor në bjeshkët e Cercës,lidhje pas lidhje me percjellen e tezakut tim nga Cerca dhe djalit te dajës nga Lubozhda e Istogut,arrij deri te kushërinjtë e mi afër fshatit Raushiq.Me ndihmën e kushërinjve dhe një dhëndëri arrij te strehohem në familjen  Buçolli në Raushiq të Pejës,të çilën shfrytëzoj rastin ta falënderoj shumeKryetari i degës se LDK-së  ishte  një djalë  nga kjo familje me ndihmën e të cilit kalova në Shqipëri e nga Shqipëria me ndihmën e policisë se qytetit Rijeka,në Kroaci.Po sa  arrij aty shkoj ta dorëzoj pasaporten sipas marrëveshjes se vëllait me policin e Rijekes e lus policin te me ndihmoj edhe për gruan dhe femijet.Polici në fjale me tha se do ta bënte me gjithë qejf dhe e beri.Pas 10 ditësh kanë ardhur edhe gruaja dhe të dy fëmijet.Pasi i tregova se vëllai nuk kishte vend te mjaftueshëm as për vete e  lëre më për neve, dhe se mendoja të dal jashtë ai nuk m´i mori pasaportat fare.Keshtu qe ishte me lehte te dalej ashte dhe të vendosem ne Gjermani ku kërkova azil te cilin e fitova ne krye të javës kur e dhashë intervjune e parë.Për të marrë sttusin e azilit me ka ndihmuar edhe një letër nga dega e LDK në Kroaci në të cilën tregohej se ndiçem nga policia serbe.Policia e Rijekes me ndihmoi për shkak se vëllai njihej me shumicën sepse kishte qenë në luftë se bashku.Ne luften e Kroacisë kanë luftuar tre vëllezërit e mi.Njëri nga ata kishte komandant Agim Çekun. Ja pra kjo ishte e tëra dhe ketë kritike apo demantin të disa shkrimeve rreth rastit te Leshanite bëra  jo me qellim të keq për të gjithë ata që shkruan për Tahirin a as një herë nuk u kujtuan të vijnë  deri të unë që të informohen më mirë po ia futen paushall si kanë dëgjuar nga të tjerët ose nuk lexuan shkrimet e Zekerja Canes i cili bashkë me një senator belg kishte qenë në vend te ngjarjes mu atë ditë.
Ju jeni i pari qe kërkoni të dini të vërtetën dhe të vërtetën kurrë nuk e kam thëne me parë sepse kam dashur të tërën t´ia le Tahirit.Kurrë më parë nuk kam treguar se nuk kemi qenë në numërimin e votave po për te festuar.
Me vjen shume mire për interesimin tuajBesa akoma ka nevoje për ndonjë shpjegim urdhëron sa here te doni.Une me dëshire do te ju ndihmoj.
Vizitojeni faqen ne internetwww.leshaniipejes.tk
Ju le me shëndet besarshkembi@web.de

http://www.albforumi.com/ubb/ubbthreads.php/topics/639139/Re_Xhavit_Haliti_Jakup_Krasniq.html
- Maj 1992. Ra duke luftuar kundër policisë serbe aktivisti i LPK-së Tahir Lush Berisha nga Leshani i Pejës.



Besar Shkëmbi: Kritikë apo demantiç rreth rastit të Leshanit të PejësE Shtune, 10-07-2010, 07:58pm (GMT1)KRITIKE APO DEMANTIM RRETH RASTIT TE LESHANIT TE PEJES   Po të njëjtën gjë ai e kishte bërë edhe kur biri i madh i Kosovës, Tahir Berisha, ishte betuar para shokëve të tij të LPK-së se nuk do ta duronte dorën serbe dhe bie heroikisht në Leshan të Pejës, në vitin 1991,duke lënë një milic serb të vrarë e një tjetër milic përjetë të paralizuar 
Nga Besar Shkëmbi
Në  lexim e siper per Leshani e Pejes ,pervec  te tjerave,gjeta edhe kete shkrim nga Hysen Dreshaj-Besniku, ku nder  te tjera ka shkruar edhe per te madhin Tahir Lush Berisha nga Leshani i Pejes. Sic e shihni aty shkruan se ai ka  rene me 1991,cka nuk eshte e vertete.Tahiri ra pikrishte ne agun e dates 26 Maj 1992 afer shtepise se tij.Pastaj shkruan se ai u betua para shokeve te LPK-se dh se vrau nje polic dhe nje tjeter e plagosi,cka as njera nga keto nuk jane te vërteta. Une besoj qe secili qe ka shkruar per Tahirin e dijne se ai nuk ishte vetem ne ate mengjes kur u ndesh me policet serbe te cilet jetonin po ashtu ne Lugun e Leshanit te Haxhi Zekes.As kush dhe,, besoj e bene me qellim,nuk u interesuan te pyesin se kush ishte me te,kush iu gjete prane ne minutat e fundit te jetes. Atehere po ju tregoj zoterinje kush ishte ai i cili u nda i fundit me te.Ai jam une Ramadan Ademaj,i lindur e i rritur,i treti fqinj me shtepi i Tahirit,ne Leshën te Pejes. Tahirin as kush nuk mund ta njoh si une.Edhe ai u lind e u rrit ne Leshën.Shkollen fillore e mbaroi ne Gllavicice,tash Shen Gjon,ndersa te mesmen ne shkoolen e ashtu quajtur shkolle e artit,drejtimi i dizajnit. Kur shume kush akoma punonte per bashkim-vllazerimin ose nuk i mbante,me falni ne shprehje,bytha, Tahiri u paraqit vullnetar dhe i pa pagese te punoje ne arsimin shqip.Punonte ne shkollen fillore ne Gabanice te Klines.Revolen ,trashëgim nga i ati,kurre nuk e hoqi nga rripat qe i mbante ne krihe. Mos te zgjatemi shume te jeta e tij po te kalojme ne ceshtje. 1.Tahiri nuk u vra me 1991 po para agimit te dites 26 Maj te vitit 1992, menjehere pas zgjdhjeve per parlamentin shumepartiak dhe presidentin e Kosoves, Ibrahim Rugoves ,per te cilin votoi edhe ai. 2.Ai nuk u betua para shokeve, sic thuhet,para shokeve te LPK-se dhe as ishte anetar i saj.Me sa e di une.Mes meje dhe Tij nuk ka pasur as gje konspiracion. 3.Qe vrau nje polic dhe plagosi nje tjeter as kjo nuk eshte e vertete.Ketu duhet te thuhet vrane nje polic dhe plagosen nje tjeter.Kete e beme se bashku. Deri sot kurre nuk kam reaguar deri me sot. 4.Qe ai eshte përleshur edhe nje here tjeter mu me ata police ne vendin e quajtur Derplane te Sferrkes se thate dhe se ka qene edhe i plagosur,pervec familjes se tij,jo e tera,vec meje se ka ditur askush.Ai u perlesh me ta per shkak se ia kishin rrahur te vellain e tij te vogel,Maxhunin,i cili udhëtonte me kembe per t’ i ndjekur mesimet ne gjimnazin e Pejes ,ne paralelet e ndara ne Trestenik te Pejes. 5.Tahiri ishte zevendes i imi si aktivist ne Leshën dhe ketu u inkuadrua pas mbledhjes se nënshkrimeve per DEKLARATEN E PAVARESISE se Kosoves dhe regjistrimit te popullsise.Keto i  bera une vete pa me ndihmuar askush ne pjesen e fshatit qe gjendet mbi magjistralen Prishtine-Peje,ne ane e djathte.Per kete mu desh te largohem nga shtëpia per gjashte jave te tera sepse me kishte rene ne gjurme.Ata e dinin edhe cilet jane lopet e  mia kur i shihnin ne livadh duke kullotur.Kete e dëshmon nje fqinji im i cili nje dite kur po i ruante edhe lopet e mia,shkon policia deri ne livadh dhe pyesin per mua.Ai thote se nuk di gje..Ata e pyesin se pse atehere ia ruan lopet.Duke u munduar te  nxirret ai u thote se nuk jane lopet e tij.Ata i tregojne me gisht se cilat ishin lopet e mia.Kishte mjafte asi qe bashkepunonime ta,bile pa pagese fare. 6.As njeri nga keta qe shkruan per Tahirin nuk u interesua te dije se cili ishte i fundit ai qe u nda nga ai,bili nje prej tyre,lere qe nuk kishte etike gazetari po nuk kishte as etike gomari. Kete e deshmojne me se miri poezite e mia ne permbledhejen e poezive”KU ta shuaj flaken e etjes per ty Kosove” e cila doli keto dite nga shtypi,kushtuar nenes se Tahirit dhe vet ATIJ si dhe telegrami im derguar me rastin e 8 vjetorit te renjes se tij. Keto mund t’i gjeni ne faqen [www.leshaniipejes.tk] Tani dicka rreth jetes sime qe lidhet me rastin e Leshanit. Kur e formuam degen e Lidhjes demokratike ne BL te Leshanit i pari nga te tjeret me propozimin e delegatit te LD qe kishte ardhur nga qendra,Prishtina,i pari u propozova  kryetar i saj,i pari u propozova kryetar i rinie dhe krytar i grupit per kthimin e refugjateve ,por une nuk pranova nga se akoma e kisha ne shtepi librezen e LKJ ne te cilen pa ditur ne fare nga klasa ime ne Gjimnazin e Pejes,si nxenes te dalluar,ne OTH te LKJ,na kishin pranuar mua,Adem Shalen,tash prof.i Filozofi-sociologjise dhe Shefqet Thacin,tash jurist i diplomuar, shef komune ne ndertesen përtej Lumbardhit. Jo vetem qe pranova postet qe mu ofruan por propozova qe ne keto vende te mos pranohen ata qe akoma nuk i kishin dorëzuar zyrtarisht librezat e LKJ-se.Ky propozim u oranua unanimisht. Te nesërmen i vetmi ishte fjalimi im qe u dha i teri ne emisionin “Ngjarje dite”qe emitohej nga RP..As qe ma degjoj veshi,,pa hezituar fare fola haptas kunder politikes e regjimit qe ushtronte ne Kosove,Serbiaedhe pse aty kishte serbe. Isha pjesemarres ne demonstratat e 11 e 23 marsit,1,2 dhe 3  Prillit.Per kete u shpërbleva me hajmaline qe e gjeta ne recepsion ku shkruante se me ndalohet hyrja dhe banimi ne Qendren e studenteve ,ndersa ne Degen e Letersise dhe gjuhes shqipe me larguan nga LKJ-se.   Pas mbarimit te unverzitetit aktivitetin tim e kam vazhduar ne BL te Leshanit,se ciles i përkisja. Isha i deleguar i BL ne Komitetin rinor ne KK te Pejes,anetar kryesie ne BL dhe ne kryesine e fshatit tim,Isha anetare kryesie dhe anetar i këshillit artistik ne SHKA “Haxhi Zeka te Leshanit,organizator i shume tubimeve dhe demonstratave ne fshatin tim,kundërshtari me i zeshem ne kundërshtimin e kushtettutes se dhunshme serbe e sidomos kunder atij neni famëkeq qe ishte per arsimin shqip.Ate nate kur ishin edhe anetaret e komitetit komunal,njeri nga ta ishte serb,nuk di si shpetova pa me burgosur. Te mos zgjatem .ne mbledhjen e fshatit qe mbahej per organizimin e zgjedhjeve,vet Tahiri me propozoi anetar komisioni me rast u pranua  unanimisht. Ja pra  dua te përfundoj por pa.harruar te përmend se pas kësaj,edhe pse polici i plagosur zbrazi ne mua tre karikator me ruajti ai i madhi dhe shpetova.Pasi e kam kap Tahirin qe te mos perplaset per toke kam vrapuar dhe kam hyre ne malin e familjes se Tahirit.Aty kam  qëndruar nja nje gjysme ore.Pastaj duke ecur neper nje vije me balte dhe uje{kisha degjuar se i humb gjurmet qenit zbulues),per nje dritare qe eshte pas shtepise kam hyre brend dhe i kam treguar shoqes.Pas 10 minutave ka ardhe axha i Tahirit dhe i ka thene shoqes sime qe te dale jashte dhe te futem diku ne mal sepse ishin degjuar pushke,ne magjistralen Peje-Prishtine.Ai e dinte se policia me kërkonte andaj kishte frike se mos ishte ndermarre ndonje aksion  per te me zene.Mua me erdhi keq  t’ i tregoj per Tahirin andaj nuk dola jashte,por ai pas 10 minutave u kthye persewri per t’i thene shqes sime te me thote te hyje brenda sepse “ishin vrare qent mes vedi”.Atehere dola dhe i tregova per Tahirin.Ne fillim jo qe nuk besonte po nuk donte te besonte se i biri i vëllait te tij ka mbetur i vrare. Pas nja nje gjysme ore po thuaj gjysma e fshatit ishte ne oborrin e shtese sime.Me këshilluan te ik nga shtëpia dhe te strehohem dikund tek te afërmit.Ne fillim nuk pranovat ipor pasi insistonin te gjithe vendosa te largohem. Po sa kam dale pas shtepise dhe jam futur ne malin tim per te vazhduar me tutje, kam degjuar policine duke share ne “shiptarsku majku”Aty jo vetem qe i kane rrahe po edhe iu kane thyer gjymtyret.Me se keqi,sipas Mustafe Haradinit, me te cilin u takova ne Tirane,e kishin pesuar dy vellezerit e Tahirit,Skemnderi dhe Magjuni,dy te bijte e axhes,Ramushit,Enveri dhe Fadili,fqinji i Tahirit,Idriz Haliti,familja e Tahirit,Skenderin,Maxhunin,nenen dhe axhen Muratin e kishin marre ne burg.E kishte pesuar Shaqiri djali i agjes dhe e mbare  familja Berisha si dhe famija Sadiku nga lagja e Llugaxhise.Gruan time e kishin pas llomitur por te gjithave iu kishte bere balle por kur i kane shtrire femijet per toke dhe kane dashur t’i shkelin me tank tregon ajo kur ne jeten e saj nuk eshte gjetur me ngusht.Edhe nese cope e grime i bejne ,thote,  pata vendosur te mos tregoj asgje. Une pasi qëndrova disa dite neper familje te aferta me kishin rene ne gjurme.Kishi rrahur e maltretuar 7 a 8 failje duke menduar se strehohem aty. Pas kesa strehohem te familja Mucolli ne Raushiq te Pejes,te cilen shfrytëzoj rastin ta falënderoj shume,.Kryetari i deges se LDK-se  ishte ne djal nga kjo familje me ndihmen e te cilit kalova ne Shqiperi e nga Shqiperia me ndihmen e policise kroate ne Kroaci e prej aty ne Gjermani. Kjo ishte e tera. Kjo eshte kritike jo me qellim te keq per te gjithe ata qe shkruan per Tahirin a as nje here nuk u kujtuan te informohen me mire po ia fusin paushall si kane degjuar nga te tjeret. Per kete ishte dashur te pyetet edhe zoteri Zekeria Cana i cili ate dite kishte shkuar bashke me nje senator belg ne vendin e ngjarjes.Ate e takova ne Ambasaden e atëhershme te Kosoves i cili kishte shkruar dhe derguar edhe fotografi nga ky rast.




Besar Shkëmbi: Kritikë apo demantim rreth rastit të Leshanit të PejësE Shtune, 10-07-2010, 07:58pm (GMT1)KRITIKE APO DEMANTIM RRETH RASTIT TE LESHANIT TE PEJES   Po të njëjtën gjë ai e kishte bërë edhe kur biri i madh i Kosovës, Tahir Berisha, ishte betuar para shokëve të tij të LPK-së se nuk do ta duronte dorën serbe dhe bie heroikisht në Leshan të Pejës, në vitin 1991,duke lënë një milic serb të vrarë e një tjetër milic përjetë të paralizuar 
Nga Besar Shkëmbi
Në  lexim e siper per Leshani e Pejes ,pervec  te tjerave,gjeta edhe kete shkrim nga Hysen Dreshaj-Besniku, ku nder  te tjera ka shkruar edhe per te madhin Tahir Lush Berisha nga Leshani i Pejes. Sic e shihni aty shkruan se ai ka  rene me 1991,cka nuk eshte e vertete.Tahiri ra pikrishte ne agun e dates 26 Maj 1992 afer shtepise se tij.Pastaj shkruan se ai u betua para shokeve te LPK-se dh se vrau nje polic dhe nje tjeter e plagosi,cka as njera nga keto nuk jane te vërteta. Une besoj qe secili qe ka shkruar per Tahirin e dijne se ai nuk ishte vetem ne ate mengjes kur u ndesh me policet serbe te cilet jetonin po ashtu ne Lugun e Leshanit te Haxhi Zekes.As kush dhe,, besoj e bene me qellim,nuk u interesuan te pyesin se kush ishte me te,kush iu gjete prane ne minutat e fundit te jetes. Atehere po ju tregoj zoterinje kush ishte ai i cili u nda i fundit me te.Ai jam une Ramadan Ademaj,i lindur e i rritur,i treti fqinj me shtepi i Tahirit,ne Leshën te Pejes. Tahirin as kush nuk mund ta njoh si une.Edhe ai u lind e u rrit ne Leshën.Shkollen fillore e mbaroi ne Gllavicice,tash Shen Gjon,ndersa te mesmen ne shkoolen e ashtu quajtur shkolle e artit,drejtimi i dizajnit. Kur shume kush akoma punonte per bashkim-vllazerimin ose nuk i mbante,me falni ne shprehje,bytha, Tahiri u paraqit vullnetar dhe i pa pagese te punoje ne arsimin shqip.Punonte ne shkollen fillore ne Gabanice te Klines.Revolen ,trashëgim nga i ati,kurre nuk e hoqi nga rripat qe i mbante ne krihe. Mos te zgjatemi shume te jeta e tij po te kalojme ne ceshtje. 1.Tahiri nuk u vra me 1991 po para agimit te dites 26 Maj te vitit 1992, menjehere pas zgjdhjeve per parlamentin shumepartiak dhe presidentin e Kosoves, Ibrahim Rugoves ,per te cilin votoi edhe ai. 2.Ai nuk u betua para shokeve, sic thuhet,para shokeve te LPK-se dhe as ishte anetar i saj.Me sa e di une.Mes meje dhe Tij nuk ka pasur as gje konspiracion. 3.Qe vrau nje polic dhe plagosi nje tjeter as kjo nuk eshte e vertete.Ketu duhet te thuhet vrane nje polic dhe plagosen nje tjeter.Kete e beme se bashku. Deri sot kurre nuk kam reaguar deri me sot. 4.Qe ai eshte përleshur edhe nje here tjeter mu me ata police ne vendin e quajtur Derplane te Sferrkes se thate dhe se ka qene edhe i plagosur,pervec familjes se tij,jo e tera,vec meje se ka ditur askush.Ai u perlesh me ta per shkak se ia kishin rrahur te vellain e tij te vogel,Maxhunin,i cili udhëtonte me kembe per t’ i ndjekur mesimet ne gjimnazin e Pejes ,ne paralelet e ndara ne Trestenik te Pejes. 5.Tahiri ishte zevendes i imi si aktivist ne Leshën dhe ketu u inkuadrua pas mbledhjes se nënshkrimeve per DEKLARATEN E PAVARESISE se Kosoves dhe regjistrimit te popullsise.Keto i  bera une vete pa me ndihmuar askush ne pjesen e fshatit qe gjendet mbi magjistralen Prishtine-Peje,ne ane e djathte.Per kete mu desh te largohem nga shtëpia per gjashte jave te tera sepse me kishte rene ne gjurme.Ata e dinin edhe cilet jane lopet e  mia kur i shihnin ne livadh duke kullotur.Kete e dëshmon nje fqinji im i cili nje dite kur po i ruante edhe lopet e mia,shkon policia deri ne livadh dhe pyesin per mua.Ai thote se nuk di gje..Ata e pyesin se pse atehere ia ruan lopet.Duke u munduar te  nxirret ai u thote se nuk jane lopet e tij.Ata i tregojne me gisht se cilat ishin lopet e mia.Kishte mjafte asi qe bashkepunonime ta,bile pa pagese fare. 6.As njeri nga keta qe shkruan per Tahirin nuk u interesua te dije se cili ishte i fundit ai qe u nda nga ai,bili nje prej tyre,lere qe nuk kishte etike gazetari po nuk kishte as etike gomari. Kete e deshmojne me se miri poezite e mia ne permbledhejen e poezive”KU ta shuaj flaken e etjes per ty Kosove” e cila doli keto dite nga shtypi,kushtuar nenes se Tahirit dhe vet ATIJ si dhe telegrami im derguar me rastin e 8 vjetorit te renjes se tij. Keto mund t’i gjeni ne faqen [www.leshaniipejes.tk] Tani dicka rreth jetes sime qe lidhet me rastin e Leshanit. Kur e formuam degen e Lidhjes demokratike ne BL te Leshanit i pari nga te tjeret me propozimin e delegatit te LD qe kishte ardhur nga qendra,Prishtina,i pari u propozova  kryetar i saj,i pari u propozova kryetar i rinie dhe krytar i grupit per kthimin e refugjateve ,por une nuk pranova nga se akoma e kisha ne shtepi librezen e LKJ ne te cilen pa ditur ne fare nga klasa ime ne Gjimnazin e Pejes,si nxenes te dalluar,ne OTH te LKJ,na kishin pranuar mua,Adem Shalen,tash prof.i Filozofi-sociologjise dhe Shefqet Thacin,tash jurist i diplomuar, shef komune ne ndertesen përtej Lumbardhit. Jo vetem qe pranova postet qe mu ofruan por propozova qe ne keto vende te mos pranohen ata qe akoma nuk i kishin dorëzuar zyrtarisht librezat e LKJ-se.Ky propozim u oranua unanimisht. Te nesërmen i vetmi ishte fjalimi im qe u dha i teri ne emisionin “Ngjarje dite”qe emitohej nga RP..As qe ma degjoj veshi,,pa hezituar fare fola haptas kunder politikes e regjimit qe ushtronte ne Kosove,Serbiaedhe pse aty kishte serbe. Isha pjesemarres ne demonstratat e 11 e 23 marsit,1,2 dhe 3  Prillit.Per kete u shpërbleva me hajmaline qe e gjeta ne recepsion ku shkruante se me ndalohet hyrja dhe banimi ne Qendren e studenteve ,ndersa ne Degen e Letersise dhe gjuhes shqipe me larguan nga LKJ-se.   Pas mbarimit te unverzitetit aktivitetin tim e kam vazhduar ne BL te Leshanit,se ciles i përkisja. Isha i deleguar i BL ne Komitetin rinor ne KK te Pejes,anetar kryesie ne BL dhe ne kryesine e fshatit tim,Isha anetare kryesie dhe anetar i këshillit artistik ne SHKA “Haxhi Zeka te Leshanit,organizator i shume tubimeve dhe demonstratave ne fshatin tim,kundërshtari me i zeshem ne kundërshtimin e kushtettutes se dhunshme serbe e sidomos kunder atij neni famëkeq qe ishte per arsimin shqip.Ate nate kur ishin edhe anetaret e komitetit komunal,njeri nga ta ishte serb,nuk di si shpetova pa me burgosur. Te mos zgjatem .ne mbledhjen e fshatit qe mbahej per organizimin e zgjedhjeve,vet Tahiri me propozoi anetar komisioni me rast u pranua  unanimisht. Ja pra  dua te përfundoj por pa.harruar te përmend se pas kësaj,edhe pse polici i plagosur zbrazi ne mua tre karikator me ruajti ai i madhi dhe shpetova.Pasi e kam kap Tahirin qe te mos perplaset per toke kam vrapuar dhe kam hyre ne malin e familjes se Tahirit.Aty kam  qëndruar nja nje gjysme ore.Pastaj duke ecur neper nje vije me balte dhe uje{kisha degjuar se i humb gjurmet qenit zbulues),per nje dritare qe eshte pas shtepise kam hyre brend dhe i kam treguar shoqes.Pas 10 minutave ka ardhe axha i Tahirit dhe i ka thene shoqes sime qe te dale jashte dhe te futem diku ne mal sepse ishin degjuar pushke,ne magjistralen Peje-Prishtine.Ai e dinte se policia me kërkonte andaj kishte frike se mos ishte ndermarre ndonje aksion  per te me zene.Mua me erdhi keq  t’ i tregoj per Tahirin andaj nuk dola jashte,por ai pas 10 minutave u kthye persewri per t’i thene shqes sime te me thote te hyje brenda sepse “ishin vrare qent mes vedi”.Atehere dola dhe i tregova per Tahirin.Ne fillim jo qe nuk besonte po nuk donte te besonte se i biri i vëllait te tij ka mbetur i vrare. Pas nja nje gjysme ore po thuaj gjysma e fshatit ishte ne oborrin e shtese sime.Me këshilluan te ik nga shtëpia dhe te strehohem dikund tek te afërmit.Ne fillim nuk pranovat ipor pasi insistonin te gjithe vendosa te largohem. Po sa kam dale pas shtepise dhe jam futur ne malin tim per te vazhduar me tutje, kam degjuar policine duke share ne “shiptarsku majku”Aty jo vetem qe i kane rrahe po edhe iu kane thyer gjymtyret.Me se keqi,sipas Mustafe Haradinit, me te cilin u takova ne Tirane,e kishin pesuar dy vellezerit e Tahirit,Skemnderi dhe Magjuni,dy te bijte e axhes,Ramushit,Enveri dhe Fadili,fqinji i Tahirit,Idriz Haliti,familja e Tahirit,Skenderin,Maxhunin,nenen dhe axhen Muratin e kishin marre ne burg.E kishte pesuar Shaqiri djali i agjes dhe e mbare  familja Berisha si dhe famija Sadiku nga lagja e Llugaxhise.Gruan time e kishin pas llomitur por te gjithave iu kishte bere balle por kur i kane shtrire femijet per toke dhe kane dashur t’i shkelin me tank tregon ajo kur ne jeten e saj nuk eshte gjetur me ngusht.Edhe nese cope e grime i bejne ,thote,  pata vendosur te mos tregoj asgje. Une pasi qëndrova disa dite neper familje te aferta me kishin rene ne gjurme.Kishi rrahur e maltretuar 7 a 8 failje duke menduar se strehohem aty. Pas kesa strehohem te familja Mucolli ne Raushiq te Pejes,te cilen shfrytëzoj rastin ta falënderoj shume,.Kryetari i deges se LDK-se  ishte ne djal nga kjo familje me ndihmen e te cilit kalova ne Shqiperi e nga Shqiperia me ndihmen e policise kroate ne Kroaci e prej aty ne Gjermani. Kjo ishte e tera. Kjo eshte kritike jo me qellim te keq per te gjithe ata qe shkruan per Tahirin a as nje here nuk u kujtuan te informohen me mire po ia fusin paushall si kane degjuar nga te tjeret. Per kete ishte dashur te pyetet edhe zoteri Zekeria Cana i cili ate dite kishte shkuar bashke me nje senator belg ne vendin e ngjarjes.Ate e takova ne Ambasaden e atëhershme te Kosoves i cili kishte shkruar dhe derguar edhe fotografi nga ky rast.





http://www.forumishqiptar.com/showthread.php?t=14046
RILINDJA 27.05.1992 KONFLIKT I ARMATOSUR NË LESHAN TË PEJËS U VRA NJË QYTETAR SHQIPTAR DHE NJË MILIC U vra Tahir Lush Berisha, 23 vjeçar nga Leshani i Pejës dhe milici Sllavolub Bogosavleviq, 25 vjeç dhe u plagos rëndë milici tjetër Branisllav Çekerliq.- Pos arrestimit të nënës së Tahirit dhe vëllëzërve e kushërinjve të tij u arrestuan dhe u maltretuan edhe shume qytetarë të tjerë që nga Kliqina e deri në Pejë.- Çfarë do të ketë qenë nata e mbrëmshme në këtë fshat e rajon, kur ai mbeti i rrethuar nga forca të mëdha policore e në anën tjetër dëshmitarët thonë se serbët e vendbanimeve përreth janë mobilizuar dhe po armatosen?- Këtë fshat dje e vizitoi edhe senatori belg Wili Keppers dhe veprimtarët kosovarë Leshani i Pejës, dje, pas konfliktit të armatosur që, siç thonë dëshmitarët, po edhe komunikata e milicisë serbe, ndodhi parmbrëmë rreth orës 3 pas mesnate, ku u vra Tahir Lush Berisha, 23 vjeç, arsimtar i artit nga Leshani dhe milici Slavolub Bogosavleviq, 25 vjeç, nga Poterçi i Klinës, si dhe u plagos rëndë milici tjetër Branislav Çekerliq (që të dy milicë në stacionin e milicisë në Kliqinë afër Pejës), i ngjante ferrit. Në orën 11, kur ekipi i reporterëve të „Rilindjes“ arriti në Leshan, aty vërehej një qetësi varri. Në rrugët e fshatit nuk kishte njeri të gjallë e as milicë. Atmosferë e tillë ishte në këtë kohë edhe në fshatrat përreth dhe gjendja e tendosur vërehej deri në Pejë. Ishte vështirë të gjendej njeri dhe për rrëfim. Pas shumë bredhjeve dhe kontaktit të parë me banorët e fshatit, arritëm të mësojmë se ngjarja ndodhi, dje në mëngjes, kur siç sypozohej, i ndjeri kthehej në shtëpi nga vendi i votimeve, ku ishte bërë numërimi i votave të zgjedhjeve të sapo përfunduara në Kosovë. Askush nuk di si filloi dhe si u krye kjo ngjarje tragjike. Vendësit thonë se kanë dëgjuar krisma armësh, pas të cilave nuk u është lejuar të dalin nga shtëpitë. Deri në ora 8 të mëngjesit, policia e ka mbajtur të rrethuar fshatin, ndërsa më vonë ka filluar hyrja e policisë nëpër shtëpi, arrestimet, maltretimet e rrahjet. Me këtë rast, sipas fjalëve të dëshmitarëve, pas bastisjes së shtëpisë së të ndjerit, milicët arrestuan nënën e të vrarit, Shkurte Berishën-70 vjeç dhe dy djemtë e saj Skënderin, 30 vjeç dhe Maxhunin 20 vjeç. Pos këtyre u arrestuan edhe mixha i viktimës, Murati, 67 vjeç dhe djemtë e tij Shaqiri dhe Enveri 27 vjeç dhe Fadili 23 vjeç. Pas këtij arrestimi, kushërinjët dhe fqinjët e Tahir Lush Berishës deshën të organizojnë pritjen për ngushëllime, mirëpo, arriten 4 autoblinda, 8 vetura të ndryshme të mbushura me policë, të cilët ndërhynë në shtepinë e Idriz Xhemajlit, ku ishte organizuar pritja e ngushëlluesve dhe me atë rast rrahën rëndë të zotin e shtepisë, pastaj Ali Osmanin, 70 vjeç, Nimon Sylejmanin, invalid 65 vjeç, Malë Ramadanin 65 vjeç, Ramush Berishën 72 vjeç, Shaban Muzlinë 40 vjeç, dhe Ali Krasniqin 27 vjeç. Ramush Berisha, mixha i të ndjerit tregon se pas rrahjeve dhe sharjeve e fyerjeve verbale në dinjitetin familjar, policia u kërcënua se nuk guxon të organizohet e pamja. Y. Avdiu / B. Zogiani





http://www.beepworld.de/members48/shllapashtica/shabanmazrekaj.htm
SHABAN MAZREKAJ � ATDHETAR  I  PAJISUR  ME  VIRTYTET  M�  T�  MIRA T�  BURR�RIS�  SHQIPTARE
 

D�shmori Shaban Mazrekaj Shkruan Hysen Dreshaj-Besniku
Shaban Mazrekaj u lind n� nj� familje t� njohur atdhetare, e cila brez pas brezi iu ishte p�rgjigjur thirrjes s� atdheut n� luft� kund�r armiqve, t� cil�t synonin ta gllab�ronin k�t� tok� arb�rore. I lindur n� nj� familje t� till� dhe i frym�zuar n� heroizmat e luft�tareve t� paepur p�r lirin� e vendit, Shabani ishte pajisur me virtytet m� t� mira t� burr�ris� shqiptare. Edukata e till� familjare dhe atdhetare e shtyri q� n� mosh� t� re t� preokupohet p�r fatin e hidhur t� atdheut, q� padrejt�sisht e kishin shk�putur nga vendi am� dhe mbi t� cilin r�ndonte aq r�nd� thundra e eg�r e okupatorit serb.
 Vitet �90 p�r Kosov�n ishin vite t� dhimbjes, por edhe t� krenaris�, vite k�to t� cilat pothuajse ishin t� caktuara p�r t�i ndryshuar rrjedhat e historis� dhe fatin e atdheut. Ishin vite t� r�nda, sepse n� Kosov� dhuna dhe terrori serb sa vinin e shtoheshin. Pothuajse �do dit� kishte rrahje, burgosje, pla�kitje, maltretime t� ndryshme, por kishte edhe vrasje t� shpeshta, nd�rsa rinia ishte e detyruar ta braktiste Kosov�n. Asaj kishte filluar t�i humbiste dinjiteti, krenaria komb�tare dhe ishte m� e n�p�rk�mbur si kurr� m� par� nga okupatori serb, q� mendonte se shqiptar�t i kishte n�nshtruar nj�her� e p�rgjithmon�. 
 Gjat� k�saj dhune t� eg�r, q� ushtrohej mbi popullin ton�, lindi U�K-ja, si kuror�zim i t� gjitha p�rpjekjeve t� m�hershme t� popullit shqiptar p�r liri, e cila do t� barte mbi supet e veta fatin e atdheut dhe q� Kosov�n do ta shpinte drejt rrug�s s� v�rtet� drejt liris�. 
 Ishte Ushtria �lirimtare ajo q� kishte zgjuar nd�rgjegjen e atyre, t� cil�ve fati e historia ua kishte ngarkuar barr�n q� Kosov�s t�ia kthejn� krenarin� dhe t�ia sjellin lirin�. Ishte komandanti legjendar Adem Jashari, ai i cili e dha kushtrimin e n� dor� rroku pushk�n dhe flamurin e liris�. Ishte Luan Haradinaj, ai i cili nuk njihte kufi nd�rmjet Kosov�s e Shqip�ris�. Ishte Zahir Pajaziti, ai i cili n� pik� t� dit�s do t�i shtrinte p�rtok� ata q� e gjakosnin k�t� popull. Ishte Adriani, ai q� do t� mbillte tmerr n�p�r stacionet e milicis� serbe, por ishte edhe Shaban Mazrekaj, ai i cili, sikurse edhe shum� luft�tar� t� tjer�, do t�u bashk�ngjitet dasmor�ve t� liris�. 
Q� nga viti 1997 dhe pothuajse deri n� fund t� vitit 1998, rruga e Shishmanit, pothuajse ishte i vetmi shteg q� funksiononte si nj� vij� e rregullt e furnizimit me armatim p�r U�K-n�. Ky korridor kishte filluar me Zahir Pajazitin, por si vij� e rregullt, q� funksiononte edhe nga dy her� n� jav�, ishte nd�rtuar nga Adrian Krasniqi dhe shok�t e tij dhe ishte kjo vija e furnizimit q� e kishte ngritur logjistik�n e U�K-s�. 
 N� vitin 1997 radh�t e U�K-s� sa vinin e shtoheshin, e sidomos pas daljes s� U�K-s� n� sken� m� 28 N�ntor n� Llaush� t� Drenic�s. Ngase lufta frontale sa vinte e afrohej dhe ngase nevojat p�r armatim ishin t� m�dha, ekipi i furnizimit mori detyr� nga SHP i U�K-sё q� tё hulumtohet dhe tё hapen edhe shtigje t� tjera t� furnizimit. Dhe kjo u arrit n� fund t� janarit 1998, kur ne, pёrmes Din� Kastratit nga Kastrati i Pej�s (ish-Dob�rdoli), ram� n� kontakt me Shabanin, me t� cilin ai kishte raporte familjare. Pasi q� ne planifikuam nisjen e par� nga Vokshi p�r n� Shqip�ri dhe pasi q� vendosem q� n� k�t� rrug�tim, p�rpos meje dhe Shabanit, t� marrin pjes� edhe Ali Krasniqi nga Leshani i Pej�s, Vehbi Fetahaj nga Raushiqi i Pej�s dhe Fadil Haxhiu nga Dobroshi i Rek�s (t� gjith� veprimtar� t� m�parsh�m). U vendos q� nisja t� b�het nga sht�pia e Shabanit n� Voksh, nd�rsa Dina mbeti me t� tjera detyrime. 
 Ishte fillimi i shkurtit dhe n� sht�pin� e Shabanit takuam edhe baban� e tij, Zeqirin, burr� i urt� e i men�ur e atdhetar, si dhe n�n�n e Shabanit, Tim�n, e cila ishte nj� mal�sore e v�rtet�. Aty, p�r t� par�n her�, u njoha edhe me Shabanin, i cili ishte njё njeri i dashur, dhe q� nё takimin e parё tё linte pёrshtypje tё mira se ishte i thjesht�, i af�rt dhe modest.
 Pasi q� kishim ngr�n� dark�, u nis�m n� drejtim t� Rras�s s� Zogut, nj� terren me bor� dhe shum� i v�shtir�, kurse n� m�ngjesin e nes�rm arrit�m n� Tropoj�. Me vete kishim pushk�n M-48-she t� Shabanit, t� cil�n e lam� n� sht�pin� e Ali Kojelit n� Tropoj� (me t� cilin njihej Shabani) dhe vazhduam p�r n� Bajram Curr, n� sht�pin� e v�llez�rve Krasniqi, baz� kryesore e logjistik�s s� U�K-s� n� veri t� Shqip�ris�. N� Shqip�ri Shabani njihte shum� njer�z, e m� se shumti n� Tropoj�, t� cil�n e njihte p�ll�mb� p�r p�ll�mb�. Nga kjo shihej se ai kёtё rrug� e kishte b�r� edhe herave tjera. 
T� nes�rmen n� mbr�mje (pas territ), deri n� Padesh, mu pran� kufirit, me makin�n e tij personale na p�rcolli Besnik Krasniqi nga Bajram Curri s� bashku me luft�tarin e U�K-s� Naim Haziri (Dilaveri). M� vete mor�m 31 pushk� automatike me nga kat�r karikator� t� mbushur, 5 arka (t� llamarin�s) me municion dhe 40 bomba dore, t� cilat i ndam� n� pes� vende sa ishim ne. N� m�ngjesin e hersh�m, armatimin e vendos�m n� kull�n e Shabanit n� Voksh, prej nga pas disa dit�sh, n� p�rkujdesjen e veprimtarit dhe luft�tarit t� devotsh�m t� U�K-s�, Binak Dinaj dhe shok�ve t� tjer�, ky armatim do t� d�rgohej n� Ruhot t� Pej�s, p�r t�u shp�rndar� m� tutje sipas nevoj�s. Ishte pothuajse hera e par� q� sasi e madhe e armatimit shp�rndahej edhe n� rajonin e Pej�s, ngase p�r her� armatimi ishte p�rcjell p�r n� Drenic�, sepse atje situata ishte n� prag t� shp�rthimit. 
K�shtu u hap edhe njё korridor i ri i furnizimit q� ishte shum� i r�nd�sish�m p�r logjistik�n e U�K-s� dhe nga i cili korridor do t� armatoseshin me qindra luft�tar� t� saj. Por, kjo nuk ishte rruga e par�, por as e fundit e Shaban Mazrekajt p�r n� Shqip�ri, ngase k�t� rrug� ai e kishte b�r� m� dhjet�ra her� q� nga viti 1990 e deri n� dit�t e r�nies, n�p�r t� cil�n rrug� ai kishte p�rcjell p�r n� Shqip�ri edhe shum� veprimtar� t� p�rndjekur nga okupatori serb. Ishte pik�risht fundviti 1990, kur ai kishte p�rcjell p�r n� Shqip�ri Smajl dhe Hasan �ekajn, v�llez�rit e d�shmorit Sali �eku. Shabani njihej personalisht edhe me Salihun, i cili ishte n� arrati q� nga viti 1990, kur n� Komun�n e De�anit e p�rgatiti dhe u p�rpoq q� ta jet�soj� Statutin e Komun�s n� pajtim me Kushtetut�n e Ka�anikut t� vitit 1990. Po k�shtu, Shabani n� vitin 1991 kishte ndihmuar p�rcjelljen nga Vokshi p�r n� brend�si t� Kosov�s, t� komandantit legjendar Adem Jashari, me rastin e kthimit t� tyre me armatim nga Shqip�ria, s� bashku me Zahir Pajazitin, Sali �ekajn e me bashk�luft�tar� t� tjer�. 
 Po t� nj�jt�n gj� ai e kishte b�r� edhe kur biri i madh i Kosov�s, Tahir Berisha, ishte betuar para shok�ve t� tij t� LPK-s� se nuk do ta duronte dor�n serbe dhe bie heroikisht n� Leshan t� Pej�s, n� vitin 1991,duke l�n� nj� milic serb t� vrar� e nj� tjet�r milic p�rjet� t� paralizuar. Ishte pik�risht Shaban Mazrekaj, ai i cili i kishte p�rcjell� p�r n� Shqip�ri ata q� ishin t� p�rndjekur nga milicia serbe p�r k�t� rast, si dhe p�r raste t� tjera. T� nj�jt�n rrug� vazhdonte ta b�nte p�rs�ri q� nga janari i vitit 1998, kur ai ishte betuar n�n flamurin e U�K-s� e deri n� dit�t e r�nies, por tani ai k�t� e b�nte m� me vullnet, ngase ai ishte n�n Komand�n e U�K-s� dhe sillte arm� p�r �lirimtar�t. Tё sjell�sh nё Kosov� armatim pёr tё ishte k�naq�si e madhe, ngase me to do tё luftohej pёr lirin� e Kosov�s. 
 Nuk ishte i leht� t� kalohej kufiri, ngase rruga kishte rreziqet dhe v�shtirёsit� e veta dhe p�r kёtё k�rkohej sakrific� e madhe. Pra, kjo sa ishte e v�shtir�, aq ishte edhe krenare. 
N� fillim t� marsit 1998, Shabanin s� bashku me Hasim Cacajn nga De�ani, i ngarkova me detyr� q� ta p�rgatisin terrenin p�r nj� aksion mbi stacionin e policis� n� De�an, n� t� cilin aksion do t� merrja pjes� edhe un�. Pasi q� Shabani e njihte mir� brezin kufitar, p�rpos q� do t� merrte pjes� n� aksion, ai ishte i ngarkuar q�, pas aksionit, t�i printe nj�sitit n� t�rheqje deri n� Tropoj�. Po ky nj�sit do t� kthehej nga Shishmani i Bok�s me armatim t� ri p�r �lirimtar�t. Ndon�se p�rgatitjet u b�n, aksioni nuk u krye, pasi q� p�r k�t� duhej miratimi nga SHP i U�K-s�, sepse 24 marsi 1998 solli rrethana t� reja n� Dukagjin. Ishte pik�risht kjo familja e madhe Haradinaj, e cila po n� k�t� dat�, n�n emblem�n e U�K-s�, arrit�n t�i zmbrapsin forcat serbe n� Gllogjan t� Rek�s q� synonin arrestimin e v�llez�rve Haradinaj, atyre q� m� koh� ishin b�r� dasmor� t� liris� dhe q� koha i kishte ngarkuar me nj� mision t� till�.
  Pas fillimit t� luft�s frontale n� Dukagjin, Shaban Mazrekaj, por edhe pjes�tar�t e tjer� q� ishin nga rajoni i Rek�s e m� gjer�, u sistemuan me detyra t� ndryshme n�n komand�n e komandantit t� Rrafshit t� Dukagjinit, Ramush Haradinaj.
 Edhe pas fillimit t� luft�s n� Dukagjin, Shaban Mazrekaj kishte b�r� me dhjet�ra udh�time p�r armatim. Me t� u takova disa her� n� sht�pin� e Sylejman Berish�s n� Tropoj�, e cila ishte baz� e furnizimit. 
 Shabani ishte i dalluar n� luftime, sypatrembur, i dashur e besnik dhe p�rher� vihej n� ndihm� dhe n� mbrojtje t� popullsis�. T� till� e gjeti edhe dita e 6 qeshorit 1998, kur nga granatimet e m�dha t� forcave t� okupatorit serb ra p�r t� mos vdekur kurr�, p�r t�u b�r� gur� n� themelin e liris� s� Kosov�s, p�r t� mbetur p�rher� n� zemr�n e t� gjith� atyre q� e njoh�n dhe p�r t�u b�r� frym�zim p�r brezat e ardhsh�m. 
  Edhe personazhi i k�tij shkrimi, d�shmori Shaban Mazrekaj, ngjan n� personazhet e baladave t� shumta shqiptare. Vet�m pes� dit� para se t� binte p�r t� mos vdekur kurr�, Shabani ishte martuar, si� thot� n�na e tij, me vajz�n q� e deshi. Edhe pse e kishte lutur e �ma q� t� shkonte n� Zvic�r apo n� Shqip�ri, ai nuk kishte pranuar, sepse ishte i lidhur ngusht� p�r k�t� tok� p�r t� cil�n e dha m� t� shtrenjt�n � jet�n.      





http://www.botasot.info/home.php?gjuha=0&category=17&id=20064
E martë, 24 gusht 2010  Home   Bota   Kosova   Shqipëria   Maqedonia   Lajme   Sporti   Ekonomia   Opinione   Kronikë e Zezë   Intervista   Diaspora   Kultura   Shtypi botëror   Mediale & Vip   Dokumentare   Bota e Yjeve   Reportazhe   Speciale   Shëndetësia   Teknologjia   Sport plus   Karikatura e ditës   Ndryshe   Lifestyle   Njoftime & Shpallje   Përkujtime & Të pame   Na KontaktoniIshte i pathyeshëm në sprovat e kohësNë dhjetëvjetorin e çlirimit të Kosovës prezantojmë veprimtarin Florim ZeqaU bënë dhjetë vjet nga shpallja zyrtare e çlirimit të Kosovës. Pra, një dekadë liri për shqiptarët. Dhe, nuk kemi si të themi ndryshe, edhe pse shumë atdhetarë na i vrau vetë liria. Kjo liri na solli edhe shtetin, edhe pse ndryshe nga ai që projektuan atdhetarët dhe martirët e kombit. Megjithatë, ne kemi shtet me flamur, hymn e tjera “mrekulli”.Mirëpo, si do që të jetë, liria e Kosovës nuk mund të identifikohet me një emër, grup apo parti. Secili shqiptar, në kohën e tij, barti barrën e padrejtësive nga pushtuesi. Dhe, secili shqiptar rezistoi në mënyrën e vet, duke e kapërcyer shkeljen, si gjëja më e bukur për njeriun.Viti 1989, njihet si vit i vetëdijes shqiptare në Kosovë, e cila vetëdije depërtoi në çdo shtëpi. Si kurrë më parë, populli u bë një në mendime, veprime e qëllime. Kjo vetëdije projektoi edhe forcën ushtarake të armatosur me emrin Ushtria Çlirimtare e Kosovës. Ushtri kjo, tek e cila patëm çdo arsye për të pasur besim të plotë, sepse mundimet e popullit kalonin nëpër provën torturuese çnjerëzore, të cilët nëpër malet e Kosovës u ngushëlluan falë luftetarëve të lirisë. Ata ishin të fuqishmit e kohës, burra me nam, ku shumë prej tyre dhanë shpirtin e vet si shperblim për ne, e të na shpëtonin nga pasojat e robërisë. Pra, lufta e profetizoi popullin shqiptar. Ajo (lufta) ishte aq e tmerrshme, sa ata që arritën të shpëtonin donin, madje kishin nevojë të besonin se sakrificat e tyre të shumta do të sillnin dobi të përhershme.MT/ Krenaria, vetëm një fjalë e një luftëtari e atdhetari të ditëve të mëhershmeNjerëzit kanë deshirë të kujtojnë të kaluarën e tyre. Me kalimin e viteve, kjo e kaluar ndryshon trajtën, ku shumë herë zmadhohen, apo i përshtatën vetes. Por, janë njerëzit e kohës së tyre të cilët duke e thënë të vërtetën rreth të tillëve, del se disa prej tyre të kaluarën e kanë të nxirë (të zezë). Këta zezanë, disa prej tyre pushtetarë, kanë në strategjinë e tyre anashkalimin dhe harresën e përsonalitetëve dhe njerëzve që bënë aq shumë për atdhe e popull. Bile, këtyre njerëzve u drejtohen edhe me titujt e tyre.Mirëpo, Florim Zeqa dhe të tjerët si ky, kanë punuar me kohë për ta mposhtur harresën. Ai (Florim Zeqa ) duke qendruar i pathyeshëm në sprovat e kohës së tij, si në arsim, pajtim gjaqesh, aktivitet politik, si akt patriotik për atë kohë, ishte bërë pjesë e pandarshme e historisë shqiptare në Kosovë. Pra, të flasësh për veprimtarët dhe atdhetarët e komunës së Klinës pa e kujtuar Florim Zeqën është sikur të flasësh për patriotizëm pa e kujtuar patriotin.Gjatë veprimtarisë patriotike, Florim Zeqa u ndesh edhe në pengesa, si zakone të këqija e të rrënjosura thellë tek disa bashkëveprimtarë të tij, të cilët me veprimet e tyre bënin të pamundur zhvillimin e aktivitetit patriotik me cilësi tërheqëse. Mirëpo, gjykimet e tija të thella larguan zemërimin mbi të këqinjtë e kohës së tij. Tek ai, ka mbetur vetëm krenaria, një fjalë e një luftetari e atdhetari të ditëve të mëhershme.MT/ Kush është Florim Zeqa?Lindi me 30 gusht të vitit 1963 në Bokshiq të Klinës. Shollën fillore e kreu në Grabanicë, të mesmen në Klinë, ndërsa studimet i ndoqi në fakultetin Xehtaro-Metalurgjik në Mitrovicë.Me 11 mars 1982, në përvjetorin e demonstratave të vitit 1981, arrestohet nga forcat policore serbe në Mitrovicë. Në vitin 1990 fillon aktivitetin politik në Lidhjen Demokratike të Kosovës. Fillimisht në kryesinë e Forumit Rinor të LDK-së dega në Klinë, ku emërohet nënkryetar i këtij forumi. Më pas emërohet kryetar i Komisionit për informim në FR të LDK-së për komunën e Klinës, si dhe përfaqësues i Unionit të degëve të FR të LDK-së për Klinë, Skënderaj, Gllogovc dhe Malishevë.Në kohën kur regjimi pushtues serb sulmoi arsimin shqip, si dhe duke larguar nxënësit shqiptar nga objektet shkollore, Florim Zeqa emërohet kryetar i Komisionit “Ndihmë me kuadro” për arsimin shqip në komunën e Klinës. Florimi ishte një ndihmesë e madhe edhe për Lidhjen e Arsimtarëve Shqiptarë (LASH ) të Klinës, që drejtohej nga aktivisti Selman Etemi. Poashtu, ishte një ndër organizatorët e protestave 1989/90. Bashkërezistues në mosndryshimin e emrave të shkollës fillore “Azem Bejta” të Grabanicës dhe të shkollës së mesme “Luigj Gurakuqi” të Klinës. Ishte anëtar i strukturave rezistuese, kundër pushtuesit, në nivel të Bashkësisë lokale të Grabanicës gjatë vitëve 1992/94.Me 1992, pas vrasjes së Tahir Lush Berishës, mësimdhënës, nga Leshani i Pejës, Florimi angazhohet drejtpërdrejtë në dhënie mësim nxënësve të mbetur tashmë pa mësues, në shkollën fillore “Azem Bejta” në Grabanicë.Me 23 shkurt të vitit 1993, fshati Bokshiq sulmohet nga forca të shumta policore serbe, ku Florimi detyrohet të kalojë në arrati. Me 7 mars po të njëjtit vit, arrestohet në fshatin Vitomiricë të Pejës. Pas një rrahje brutale deri në alivanosje, forcat policore serbe e hudhin në një kanal, i cili gjindet dhe ndihmohet nga një kalimtar rasti.MT/ Me 23 shkurt të vitit 1993 ndodhi rezistenca e parë kundër forcave policore serbe në komunën e KlinësPas shkuarjes së përditshme të policisë, për të kërkuar qytetarët për armë, banorët e fshatit Bokshiq u organizuan, duke mos lejuar policët të hyjnë në fshat. Ata (policia) kanë shkuar në Klinë, ku me forca të tjera shtesë sulmojnë fshatin, banorët e të cilit i torturojnë për disa orë, e më pas arrestojnë dhjetra prej tyre. Në të njëjtën kohë, në kodrën e Lazrit mbi Grabanicë, nën drejtimin e Selman Etemit dhe Riza Fazliut, kanë qenë të pozicionuar dymbëdhjetë burra të armatosur, në mesin e tyre edhe vetë Florimi, të gatshëm për të luftuar. Mirëpo, falë intervenimeve të shpejta të institucionëve të Republikës së Kosovës dhe atyre ndërkombëtare kjo situatë ka kaluar pa ndonjë masakër.Ndër të arrestuarit në fshatin Bokshiq, Ali Zeqa pëson lendime të rënda trupore, i cili me 5 prill të të njëjtit vit vdes në spitalin e Pejës. Kështu, Ali Zeqa, bëhet dëshmor i orëve të para të lirisë. Nga rënia e këti deshmori, politika shqiptare e asaj kohe ka përfitua poena politik në qarqet nderkombëta re, derisa sot, ky dëshmor anashkalohet qëllimisht, ngase asnjë fjalë nuk u tha e nuk u shkrua për të.Kujtimi për Ali Zeqën ruhet në disa artikuj të asaj kohe, që për autor kanë Miftar Dragidellën. Florim Zeqa, duke ia ditur rëndësinë këtyre artikujve i kishte futur në murin e shtëpisë së tij, të cilët janë djegur pjesërisht nga zjarri serb në luftën e fundit bashkë më shtëpinë.Pas rastit të 23 shkurtit, Florim Zeqa u vu në shënjestër të kërkimit nga forcat policore serbe, të cilët ndalonin edhe banorët e fshatit të tij, por edhe të fshatrave tjera përreth për të mësuar se ku strehohej. Kjo gjendje ia vështirësoi jetën në Kosovë, i cili në qershor të vitit 1995 detyrohet të largohet nga Kosova. Fillimisht në Slloveni, për të kaluar pastaj në Itali ku jeton e punon edhe sot e kësaj dite.Me shpirtin e tij të pastër si mali në mëngjes, Florim Zeqa, vazhdon veprimtarinë atdhetare në organizimin e mërgatës shqiptare në Itali. Me 1998 angazhohet në shoqatën “Besa” në Treviso, ku merret me riorganizimin e shoqatës. Gjatë veprimtarisë në këtë shoqatë është vënë në ballë të shumë nismave e aksioneve humanitare për Kosovë, si:- Iniciator i peticionit kunder ish- ministrit të punëve të jashtme të Italisë në prill të vitit 1998,- Iniciator i parë në ndihmë të fondeve të luftës,- Propozues i parë për kryetar të fondit vendlindja thërret për regjionin e Venetos, të cilin post e ka refuzuar.- Pjesëmarrës i shumë aksionëve humanitare në ndihmë të popullatës së Kosovës gjatë luftës në Kosovë.- Donator aktiv edhe i fondit të Qeverisë së Republikës së Kosovës, që nga 3 përqindëshi e deri tek aksioni me nga 1.000 DM.Florim Zeqa është përfaqësues i të huajve në La rete interistiuzionale, në rajonin e tij ku banon, një organizatë që merret me organizimin dhe marëvajtjën e nxënësve të huaj në shkollat italiane. Pastaj, pjesëmarrës në shumë ekspozita multietnike ku Kosovën e ka përfaqësuar me dinjitet të madh me vlerat e saja etnike.Lidhja e shqiptarëve të Kosovës, është iniciativa e fundit e Florim Zeqës, që ka për qellim unifikimin e të gjithë shqiptarëve jo vetëm në provincën e Trevisos, por edhe në nivel regjional e më gjërë. “Nuk duhet të lejojmë që shqiptarët të veprojnë të ndarë nëpër shoqata e grupacione të ndryshme, pa përfaqësuar kurrëfarë interesash. Kjo shkakton edhe rënjën e vlerave dhe respektit edhe në raport me autoritetët italiane. Sa ma shpejt të arrijmë unifikimin në lidhjen e shqiptarëve të Kosovës, aq më të ndritshme do ta kemi përspektivën e një jete të organizuar mirë”, thotë mes tjerash Florim Zeqa.Le të jetë ky shkrim si kujtesë për ata që punuan për lirinë e Kosovës, dhe verejtje për ata që harruan punën e shokëve të tyre.Maxhun Smajli




http://sq.wikipedia.org/wiki/L%C3%ABvizja_Popullore_e_Kosov%C3%ABs
Lëvizja Popullore e KosovësNga Wikipedia, Enciklopedia e Lirë• Interested in contributing to Wikipedia? •Shko te: navigacion, kërkoGjendeni te artikulli Lëvizja Popullore e Kosovës. Për shprehjet e ngjashme në shkrim, kuptim apo tingëllim, shikoni këtu.
Lëvizja Popullore e Kosovës (shk.: LPK) është një parti politike nga Kosova. Fillet e saj datojnë qysh në vitin 1982. Kjo Lëvizje ka ndërruar disa herë emrin. Në gjirin e saj ka pasur emra me rëndësi të historisë kombëtare.Pas çlirimit të Kosovës me 1999, një Mbledhje e Përgjithshme e LPK-së vendos për vazhdimësinë e aktivitetit në një parti politike të quajtur Partia Demokratike e Kosovës.Por disa aktivistë të paktë, që nuk u inkuadruan në partinë e re, në Nëntor 1999 themelojnë Këshillin për Koordinimin e Veprimtarisë së LPK-së dhe vendosin që pjesa e mbetur e Lëvizjes të vazhdojë në parti politike por pa e ndryshuar emrin.Megjithatë, derisa trashëguesja e LPK-së, Partia Demokratike e Kosovës pati suksese të mëdha dhe shtrirje në Kosovë, pjesa që mbeti në LPK, nuk arriti ndonjë shtrirje, megjithëse në çdo qytet u formuan këshillat e rretheve.Në zgjedhjet e 17 nëntorit 2007, LPK hyn në zgjedhje si pjesë e koalicionit të PDK-së ku edhe fiton një mandat në Kuvend.Tabela e përmbajtjeve[fshih]1 Numri i mandateve2 Historiku 2.1 Vitet 1981-19892.2 Vitet 1990-19942.3 Aktivitetet e LPK-së pas themelimit të UÇK-së2.4 Aktivitetet e LPK-së gjatë Luftës Çlirimtare2.5 Aktivitetet e LPK-së pas çlirimit të Kosovës3 Lidhje të jashtme[redakto] Numri i mandateveDeputetët në Kuvendin e Kosovës2001-2004 : 12004-2007 : 12007-2011: 1[redakto] Historiku[redakto] Vitet 1981-1989Pranverë 1981. Shpërthyen demonstratat popullore të shqiptarëve në Kosovë nën parullën “Kosova Republikë”, që kishte për qëllim barazimin e Kosovës me 6 republikat tjera të ish-Jugosllavisë.Regjimi ndaj këtyre demonstrimeve dhe kërkesave u përgjigj me terror shtetëror. Demonstratat i shtypi me polici dhe ushtri duke vënë në lëvizje rrugëve edhe armatimin e rëndë.Si pasojë u vranë dhjetëra, u plagosën qindra dhe u burgosën mijëra veta gjatë dhe pas demonstratave.Qershor 1981. Hydajet Hyseni, Mehmet Hajrizi e Nezir Myrtaj me grupin e tyre të fshehtë, lëshuan në qarkullim platformën për organizimin e mëtejmë me titull : “Teza rreth Frontit Popullor për Republikën e Kosovës”. Në këto teza jepen argumentet që flasin se Kosovës i takon statusi i Republikës në Federatë, se ajo është e arritshme dhe se populli i Kosovës ka potencial të luftojë për fitimin e saj.Një numër i aktivistëve që vepronin nëpër grupe të fshehta kundër regjimit ishin arratisur ose u arratisën jashtë vendit.Jashtë Kosovës filloi rigrupimi i të arratisurve. Ata filluan veprimtari të dendur duke vazhduar aktivitetin për Republikën e Kosovës, jashtë vendit, sidomos në Evropën Perëndimore. Udhëheqja Jugosllave iu përgjigj me terror edhe aktivitetit jashtë vendit.Më 17 janar 1982 në Untergrupenbah të Gjermanisë u vranë 3 aktivistët më të dalluar të kohës, Jusuf Gërvalla, Kadri Zeka dhe Bardhosh Gërvalla.17 shkurt 1982 në Turqi, përfaqësues të dy grupimeve patriotike të fshehta, Sabri Novosella dhe Abdullah Prapashtica (të arratisur politik nga Kosova), në prezencë edhe të ambasadorit të Shqipërisë në Turqi, z. Bujar Hoxha shpallin të formuar Lëvizjen për Republikën Socialiste Shqiptare në Jugosllavi (LRSSHJ).Më 15 maj të vitit 1982 në Zvicër përfaqësuesi i grupit të tretë patriotik Xhafer Shatri deklaron hyrjen në LRSSHJ.Qëllimi i LRSSHJ ishte që të arrihet formimi i Republikës së Kosovës në kuadër të federatës jugosllave ku do të përfshiheshin viset e banuara me shumicë shqiptarë.1982–1984. LRSSHJ-në e drejton Komiteti Qendror i LRSSHJ-së i përbërë nga 15 anëtarë. Ndër të tjerë dhe Xhafer Shatri, Sabri Novosella, Ibrahim Kelmendi, Fahredin Tafallari, Hasan Mala, Kadri Abdullahu, etj.Në qershor të vitit 1982 në Gjermani me teknikën që kishte lënë dëshmori Jusuf Gërvalla vazhdon botimi i gazetës “Zëri i Kosovës”. Redaktor i gazetës ishte Skender Durmishi.1982 : Radhët e LRSSHJ në komuna të Kosovë përfaqësoheshin nga Nuhi Berisha, Gafurr Elshani, Ilaz Kadolli, Ahmet Isufi, Shaban Shala, Ilmi Zeka, etj.1982 : LRSSHJ jashtë orienton anëtarët e vet që të punojnë në klubet e punëtorëve shqiptarë jashtë vendit, punë që e bëri në vazhdimësi.Gjatë vitit 1983 : teknika dhe redaktimi i gazetës “Zëri i Kosovës” kalon në Zvicër. Redaktor i gazetës deri në vitin 1985 do të jetë Xhafer Shatri.Në propagandë emërtimit LRSSHJ gjithkund i hiqet germa “S”.1983 : Veprimtarët e LRSHJ-së, Zijah Shemsiu dhe Sami Kurteshi arrestohen nga policia jugosllave duke transportuar armë në relacionin Zvicër – Kosovë. Pas 18 muajsh torture (5 maj 1985) Zijah Shemsiu vritet në burgun e Beogradit.Ndërkohë që LRSHJ organizon demonstrata të herëpashershme për Republikë në diasporë. Në Kosovë u organizuan demonstrata për shënimin e demontratave të vitit 1981 dhe u përsërit kërkesa për Republikë.11 Janar 1984, Prishtinë : Rrethohen nga forcat serbe në Kodrën e Trimave aktivistë të LRSHJ-së Rexhep Mala dhe Nuhi Berisha. Pas një lufte heroike të pabarabartë bijnë në fushën e nderit. Arrestohet Kadri Osmani, Enver Topalli dhe qindra të tjerë.8 shkurt 1984 : pas një lufte të pabarabartë vritet nga policia serbe veprimtari i LRSHJ-së Bajram Bahtiri.Maj 1984 : Formohet kolegjiumi i Redaksisë së “Zërit të Kosovës” me këtë përbërje: Xhafer Shatri, kryeredaktor, Fazli Veliu, Mustafë Xhemajli, Saime Isufi, Emrush Xhemajli, Agim Hasan Mala, Muhamer Shabani, Hasan Mala etj.1985, pjesa e parë e vitit. Këshillat bazë të LRSHJ-së dhanë mendimet me shkrim për progamin e mëtejmë të LRSSHJ-së. Komiteti Qendror i LRSHJ-së duke u bazuar në to dhe në “Tezat....” e lartëpërmendura adaptoi Programin e parë të saj. Me këtë rast iu ndërrua edhe emri nga LRSSHJ në LPRK (Lëvizja Popullore për Republikën e Kosovës).Janar 1985. Mustafë Xhemajli zgjedhet redaktor i “Zërit të Kosovës”. Në këtë detyrë vazhdon deri më 1991.1995 : Hysen Gërvalla kooptohet në Komitetin Qendror të LPRK-së.1985 : Arrestime të aktivistëve të LPK-së në territoret shqiptare në ish-Jugsollavi.1985 Prekaz: Formohet Këshilli i LPRK-së në përbërje Adem Jashari, Sami Lushtaku, Jakup Nura, Nuredin Lushtaku etj.8 nëntor 1986, Cyrih: Në Cyrih mbahet mbledhja konsultative e LPRK-së. Formohet grupi i Organizimit të Mbledhjes së Parë të Përgjithshme të LPK-së me delegatë.Korrik 1987, Zvicër (St. Gallen, Cyrih, Delemont). Mbahet Mbledhja e Parë e Përgjithshme e LPRK-së me delegatë nga diaspora dhe delegatin Ahmet Haxhiu, i dërguar nga Këshillat në territoret shqiptare në ish-Jugosllavi. Kjo Mbledhje zgjati 3 ditë. Në te u aprovua Programi dhe Statuti i LPRK-së, u aprovuan rezolucionet dhe u zgjodh udhëheqësia e re. Kryetar u zgjodh Fazli Veliu, sekretar Emrush Xhemajli, përgjegjës fianciar Gafurr Elshani, anëtarë kryesie, Avni Dehari, Ernest Jurstver, Xhavit Haliti, Rexhep Halimi etj. Si dhe Redaksia e “Zërit të Kosovës” me redaktor Mustafë Xhemajlin. Organ ligjëvënës i LPK-së u emërua Këshilli i Përgjithshëm (deri atëherë ishte quajtur Komiteti Qendror) dhe përbëhej prej 21 vetave.1988: LPRK i dërgon një peticion në gjuhën shqipe dhe frenge Konferencës së Vendeve Ballkanike.1989: Programi i LPRK-së botohet në gjuhën shqipe, frenge, gjermane dhe kroate.1989: Formohet një sektor ushtarak në kuadër të LPRK-së.Fillim i vitit 1989. LPRK, Dega jashtë vendit u solli përforëcim radhëve në Kosovë dy veprimtarë të saj të dalluar: Ali Ahmetin (Abazin) dhe Hajdin Abazin (Rexhën, përkatësisht Lum Haxhiun).1987-1989. LPRK organizoi në Kosovë e diasporë qindra veprimtari për qëllimin programor të saj. U shtri rrjeti i saj i organizuar në gjithë hapësirën shqiptare dhe në disaporë. LPRK u forëcua nga të gjitha pikëpamjet. Ahmet Haxhiu, Ali Reshani, Sahit Krasniqi, Shaban Muja, Arif Seferi, nën organizimin dhe financimin e Kryesisë së Degës së LPRK-së sigurojnë armë, municione dhe pajisje ushtarake, si dhe teknikë moderne për propagandë.1988-1989 : Aktivistët më të dalluar në Kosovë që praktikisht e morën drejtimin e LPRK-së në këto dy vite ishin : Fadil Vata, Afrim Zhitia, Ahmet Haxhiu, Arif Seferi, Fahri Fazliu, Ali Ajeti, Bedri Sokoli, Sabri Kiçmari, Beqir Beqa, Sahit Krasniqi, Jakup Nura, Shukri Buja, Shaban Muja, Azem Syla, Ibish Neziri, Musa Demiri, Ramadan Avdiu, Ilaz Kadolli, Beajdin Allaqi, Binak Berisha, Bahri Fazliu, Servete Krasniqi e shumë të tjerë.1988-1989: LPRK organizoi, disa herë, aksione të sabotimit të shfrytëzimit të ekonomisë së Kosovës nga ana e Serbisë e Maqedonisë. Në këtë periudhë u kryen shumë aksione të rrëzimit të lartëpërçuesve elektrik dhe këputjes së shiritave të thëngjillit që niseshin nga Elektroekonomia si dhe aksione në ndërmarrjet më të mëdha të Kosovës.Mars 1989, Prizeren: Në burg mbytet në torturë nga policia serbe veprimtari i LPRK-së Xhemajli Berisha.Mars – prill 1989. LPRK organizoi demonstratat kundër heqjes së autonomisë Kosovës dhe rishtroi kërkesën për Republikë.31 maj 1989. LPRK organizon demonstrate ne Podujevës. Gjatë tërheqjes demonstarata merr formën e armatosur. Në luftë me forëcat serbe të pajisur edhe me autoblinda në fshatin Shtedim bie heroikisht veprimtari i LPRK-së Ali Ajeti.Qershor 1989 – dhjetor 1989: I përbërë nga aktivistë të LPRK-së që kishin kaluar në ilegalitet veproi në zonën e Llapit grupi i armatosur që u quajt “Qeta e Llapit” që përbëhej nga Sabri Kiçmari, Hasan Ramadani, Gani Hoxha, Ismet Abdullahu etj.1989 në Prishtinë dalin dy buletine të “Zërit të Kosovës”. Një numër i buletinit “Minatori”, (redaktor Hajdin Abazi) dhe 6 numra të buletinit të “ZiK-ut”, “Rruga e Lirisë”, redaktor Afrim Zhitia dhe Fadil Vata.Vitet 80-të: Me organizimin e LPRK-së ngriten 8 radio lokale në diasporë që emetuan emisione në të cilat mbrohej kërkesa gjithëpopullore për Republikën e Kosovës. Rol të veçantë në këtë drejtim luanin Mustafë Xhemajli, Ismet Rashiti dhe Ibrahim Xhemajli.Tetor 1989, Baden dhe Ollten, Zvicër. Mbahet Mbledhja e II-të e Përgjithshme e LPRK-së. Aprovohen Rezolucionet e Mbledhjes në të cilat i jipet mbështetje çdo veprimtarie liridashëse që është në programin e LPRK-së. Delegatë në këtë mbledhje përveç të tjerëve janë: Fadil Vata, Ahmet Haxhiu dhe Arif Seferi. Zgjedhet Kryesia e LPRK-së nga 7 anëtarë dhe Këshilli i Përgjithshëm nga 31 anëtarë.Nëntor 1989. LPRK organizoi demonstratat për Republikë dhe kërkoi lirimin e ish-udhëheqësve të autonomisë.2 nëntor 1989, Bregu i Diellit, Prishtinë. Rrethohen nga forëcat serbe drejtuesit e LPRK-së, Afrim Zhitia dhe Fahri Fazliu. Pas luftës 10 - orëshe bien heroikisht.[redakto] Vitet 1990-1994Janar 1990. LPRK organizon demonstratat për Republikë. Shkas për oranizimin e tyre u mor vrasja e Nuredin Nuredinit në Haraçinë të Shkupit.Maj 1990: Ali Reshani, veprimtar i LPRK-së, gjatë punës në transportimin e armatimit për në Kosovë zihet me një barrë armë dhe municion në kufirin italian dhe dënohet me 6 vjet burg.19 maj - 2 qershor 1990: LPRK organizon demonstratë në Gjenevë: Demonstrata zgjati dy javë pa ndërprerje. Ditën e fundit morën pjesë dhjetëra mijëra kurbetçarë. Nga protesta OKB-së iu dërgua një peticion për njohjen e të drejtave të popullit shqiptar në Jugosllavi me 26 mijë nënshkrime.Prill – Maj 1990. LPRK organizon nënshkrimin e peticionit drejtuar Kuvendit të Kosovës me kërkesën që ai ta shpall Republikën e Kosovës. Ndër aktivistët më aktiv për organizimin e tij ishte Xhemajl Fetahaj.1990. Aktivistët e LPRK-së ishin organizatorët kryesor në terren për pajtimin e gjaqeve në Kosovë. Më të dalluarit ndër ta ishin Adem Graboci, Hava Shala, Myrvete Dreshaj, Ibish Neziri, Naser Veliu, Nurie Zeka etj.Korrik 1990. LPRK aprovon një rezolutë programore me të cilën përcaktohet për pavarësi të Kosovës. Këshilli i Përgjithshëm i LPRK-së merr vendim që pjesa “për” nga emërtimi i Lëvizjes Popullore për Republikën e Kosovës të shndërrohet në “e” pas shpalljes së Republikës, më 2 korrik dhe të quhet Lëvizja Popullore e Republikës së Ksovës.Nga viti 1990 koordinimi i një pjese të veprimtarisë së LPRK-së në Kosovë dhe LPRK-së jashtë vendit bëhej edhe në Shqipëri.Tetor 1990: Me vendimin e Kryesisë së LPRK-së ribotohet në 5000 ekzemplarë Kushtetuta e Republikës së Kosovës. Në te parashihej çlirimi dhe mbrojtja e vendit.1990-1991: LPRK vendos bashkëpunimin me Bashkimin e Sindikatave të Pavarura të Kosovës dhe kryetarin e saj z. Hajrullah Gorani, të cilin bashkëpunim do ta demonstrojë vazhdimisht.1990-1991: LPRK mbështet organizimin e rojeve territoriale të fshatrave dhe të lagjeve.Shtator 1991, Prishtinë: Mbahet konsultë e LPRK-së. Prezent në takim ishin Xhavit Haziri, Ahmet Haxhiu, Adem Demaçi, Emrush Xhemajli, Ramadan Avdiu, Hydajet Hyseni, Mehmet Hajrizi, Ibish Neziri etj. Adem Demaçi me këtë rast bëri një diskutim të gjatë se si e mendon veprimin e LPRK-së në vitet në vijim. Një diskutim më të gjatë, se si duhet organizuar puna ai e bëri edhe një herë në një nga vizitat jashtë vendit.Tetor 1991, Ujëmir, Drenicë. U mbajt mbledhja e III-të e Përgjithshme e Lëvizjes Popullore të Kosovës. Në te morën pjesë delegatë nga këshillat e LPRK-së. Ndër të tjerë mori pjesë Emrush Xhemajli, i deleguar i Degës, Dr. Muhamet Mehmeti, Xhavit Haziri, Bahri Fazliu, Halil Selimi, Xheladin Gashi, Ramadan Avdiu, Ibish Neziri, Ahmet Haxhiu, Ali Lajçi, Hydajet Hyseni, Mehmet Hajrizi, Gani Syla, Ilaz Kadolli, Beajdin Allaçi.Në këtë mbledhje u aprovuan ndryshimet programore dhe statutare. U zgjodh Këshilli i Përgjithshëm dhe Kryesia e LPK-së. Kryesia kryetar zgjodhi Gani Sylën ndërsa në udhëheqje të ngusht ishin ndër të tjerë, Xhavit Haziri, Ramadan Avdiu, Mehmet Hajrizi, Hydajet Hyseni, Ahmet Haxhiu, Musa Demiri, Ramë Buja, Azem Syla, Hidajete Krasniqi, Guximtar Labënishti, Ahmet Haxhiu, Musa Demiri, Fadil Bajrami, Nazmi Hoxha.Tetor 1991: Kryeredaktor i “Zërit të Kosovës” u zgjodh Avni Dehari.1991: LPK jep kontribut të veçantë për formimin e Bashkimit të Klubeve dhe Shoqatave Shqiptare në Zvicër dhe vendet tjera.1990-1991: LPK në propagandën e vet argumentoi konceptin se “pa liri nuk ka demokraci”. Kjo ishte e nevojshme sepse në Kosovë propagandohej iluzioni se gjoja ka mundësi që të ndërtohet demokracia pa e çliruar vendin, ende pa u fituar liria.1990-1991. Kryesia e LPK-së ndau bugjet dhe mori vendim të filloi aksionin “Korabi”. Ky aksion përfshinte një program të stërvitjes së luftëtarëve të ardhshëm për luftë të armatosur. Stërvitja u vendos të bëhej në grupime të vogla. Një pjesë e atyre që u stërvitën shkuan në kuadër të stërvitjeve që bëheshin në Shqipëri.1991: Xhavit Haziri, Ahmet Haxhiu e Xhavit Haliti takohen me Presidentin e Shqipërisë Ramiz Alinë. Nga ai marrin përkrahje morale dhe premtime se do të ndihmohet Kosova në rrugën e saj për fitimin e lirisë dhe pavarësisë.Pjesa e dytë e vitit 1991, Cyrih: u formua Këshilli Koordinues i Subjekteve Politike Shqiptare në Zvicër. Ky këshill mori vendim që të shuhen fondet tjera për Kosovën dhe të jetë vetëm Fondi Gjithëkombëtar. Qëllimi i Fondit ishte financimi i rezistencës së armatosur në Kosovë. Në te merr pjesë edhe LPRK. Me formimin e Qeverisë së Bukoshit ky fond ia dha me procesverbal për ta përdorur për destinimin që ishte mbledhur.1991-1992: Me kërkesën e Fehmi Lladrovcit, LPK ndihmon financiarisht dhe me pajisje njësinë ushtarake shqiptare në Kroaci me vendqëndrim në Gospiç.1991-1992: LPK takohet disa herë me Qeverinë Bukoshi për të arritur marrëveshjen për veprime të përbashkëta në drejtim të çlirimit të vendit. Qeveria Bukoshi nuk iu përgjigj angazhimeve të marra më herët. Nikë Gjeloshi jep dorëheqje nga Qeveria dhe informon Kryesinë e LPK-së.1992. Këshilli i Përgjithshëm i LPK-së cakton Beqir Beqën redaktor të “Zërit të Kosovës”.Maj 1992: Me vendimin e Kryesisë së Degës në Zvicër, radhëve të LPK-së në terren në Kosovë, iu vie në ndihmë veprimtari Gafurr Elshani.Maj 1992. Ra duke luftuar kundër policisë serbe aktivisti i LPK-së Tahir Lush Berisha nga Leshani i Pejës.Fundi i vitit 1992: LPK, Dega jashtë vendit, dërgon në terren në Kosovë veprimtarin Adem Grabovcin.1992, Cyrih, Zvicër: Kryesia e LPK-së pret një delegacion të Partisë Socialiste të Shqpërisë të kryesuar nga Kryetari i Partisë Fatos Nano. Në takim është bërë i qartë qëndrimi i paanshëm i LPK-së në rivalitetet politike në Shqipëri dhe është kërkuar që në rast të konfliktit në Kosovë të mos mbyllen kufijtë e Shqipërisë për shqiptarët e Kosovës.1993, Zvicër. Me vendimin e Kryesisë së Lëvizjes Popullore të Kosovës u themelua fondi “Vendlindja Thërret”. Fondi u themelua pasi dështuan përpjekjet që me ndihmën e Qeverisë së Bukoshit dhe përmes fondit të saj të fillojnë veprimet e armatosura për çlirimin e Kosovës. Fondi i dedikohej luftës për çlirimin e trojeve shqiptare të robëruara.1992 - korrik 1993: Militant të LPK-së bënë disa veprimet të armatosura kundër trupave serbe.Prill, 1993, Kollare, Kërçovë. Mbahet mbledhja konsultative e LPK-së. Marrin pjesë: Gafurr Elshani, Ahmet Haxhiu, Ali Ahmeti, Adnan Asllani, Hashim Thaçi, Azem Syla, Beajdin Allaçi, Adem Grabovci, Bilall Sherifi, Halil Selimi, Xhavit Haziri, Ramadan Avdiu, Hidajete Krasniqi, Hysen Gega, Ramadan Pllana, Ilaz Kadolli, Fadil Bajrami, Musa Demiri, Bexhet Luzha, Fatmir Brajshori etj. Në këtë takim u lëshuan rezolucionet sipas të cilave LPK mbështet të gjitha aksionet e armatosura kundër pushtusve. Githashtu u krijua Grupi i Organizimit të Mbledhjes së IV-të të Përgjithshme i përbërë nga Adnan Asllani, Hashim Thaçi, Bilall Sherifi.1993: Fazli Veliu, Emrush Xhemajli, Xhavit Haliti takohen me Presidentin e Shqipërisë Salih Berishën.28-29 korrik 1993, Kodër e Trimave, Prishtinë: Mbahet Mbledhja e IV-të e Përgjithshme e LPK-së. Marrin pjesë: Xhavit Haziri, Ramadan Avdiu, Halil Selimi, Adnan Asllani, Isa Krasniqi, Xheladin Gashi, Fatmir Brajshori, Fazli Veliu, Emrush Xhemajli, Beqir Beqa, Sabri Kiçmari (delegatë të Degësë së LPK-së jashtë vendit), e të tjerë drejtues dhe delegatë nga terreni. Në mbledhje bëhen ndryshime programore e statutare. Në Program tekstualisht aprovohet si mjet i arritjes së qëllimit lufta e armatosur për çlirimin e Kosovës (viset shqiptare në ish-Jugosllavi). Aprovohet rezoluta sipas të cilës lufta e armatosur duhej të ishte prioritet i veprimeve të LPK-së. Ndërsa emri i LPRK-së u ndërrua në LPK, pra Lëvizja Popullore e Kosovës.3 gusht 1993. Okupatori arreston një pjesë të veprimtarëve të LPK-së. Në mesin e tyre edhe disa drejtues të saj: Xhavit Hazirin, Binak Berishën, Ahmet Haxhiun, Bajrush Xhemajlin, Sanie Aliun, Ismet Mahmutin, Ramadan Pllanën, Hajredin Hysenin, Beajdin Allaçin, Rexhep Avdiun, Ilaz Kadollin etj.Pjesa e dytë e vitit 1993: Një pjesë e veprimtarëve të LPK-së kalojnë në Shqipëri dhe diasporë.1994: Konsolidohet grupi i gazetarëve të “Zërit të Kosovës” në Prishtinë në përbërje: Nezir Myrtaj, Nuhi Paçarizi, Merxhan Avdyli dhe Besim Zymberi. Ndërsa në Tiranë angazhohet Shaban Sinani dhe Naim Zoto.Korrik 1994, Prishtinë: Nga torturat dhe sëmundja që kishte marrë në burg vdiq veprimtari i LPK-së, Ahmet Haxhiu.7 gusht 1994. Aktivisti i LPK-së Hasan Ramadani, rrethohet nga forëcat serbe në shtëpinë e tij në Shajkovc. Pas luftës heroike që bënë me armën që i kishte lënë udhëheqësi i shquar i LPK-së Afrim Zhitia, vritet në luftë të pabarabartë.1992-1994-1998, Zvicër – Shqipëri – Kosovë: Kryesia e LPK-së merr vendim për formimin e sektorëve të veprimtarisë së LPK-së duke iu dhënë autonomi të madhe të veprimit sektorëve të veçantë: Sektorit të organizimit politik, Fazli Veliu, Muhamet Kelmendi etj.; Sektori i Lidhëmbajtjes me veprmtarët e LPK-së, Emrush Xhemajli, Gafurr Elshani, Adem Grabovci e Rexhë Ibërdema; Sektorit të rëndësisë së veçantë, Xhavit Haliti, Ali Ahmeti, Azem Syla; Sektorit të propagandës, redaksia e “Zërit të Kosovës”. Veprimtaria e këtyre sektorëve koordinohej në Kryesi të LPK-së dhe për punën e përgjithshme raportohej edhe në Këshillin e Përgjithshëm.Sektori i Rëndësisë së Veçantë, i përbërë nga Xhavit Haliti, Azem Syla dhe ALi Ahmeti kishin për detyrë themelimin e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës[redakto] Aktivitetet e LPK-së pas themelimit të UÇK-së1993-1995: Pjesë të Këshillave të LPK-së në Skënderaj, Gllogoc (Drenas), Klinë, Ferizaj, Prishtinë, Podujevë (Besiana e sotme), Suharekë (Therandë), Prizren, Rahovec, Malishevë, Deçan, Gjakovë, Pejë, Gjilan, Kërçovë, Tetovë, Shkup, Kumanovë, cila më herët e cila më vonë, shndërrohen në njësi të para të armatosura. Veprimtarët më të njohur që nga puna politike iu përkushtuan punës ushtarake ishin: Durmish Gashi, Halil Çadraku, Selim Gashi, Xheladin Gashi, Sokol Bashota, Fatmir Limaj, Ragip Shala, Rexhep Selimi, Mujë Krasniqi, Isa Krasniqi, Asllan Pantina, Skender Rexhepi, Fadil Nimani, Rexhep Bislimi, Qerim Kelmendi, Adrian Krasniqi, Gursel Sylejmani, Beqir Limani, Xhemajl Jashari, Ismet Sylejmani, Shaqir Shaqiri, Jonuz Musliu, etj.17. 11. 1994 Arau, Zvicër. U lëshua Komunikata e Parë ushtarake. Kryesia e LPK-së, pas insistimit të grupeve të armatosura brenda vendit, merr vendim për fillimin e lëshimit të komunikatave, në të cilat merret përsipër autorësia e tyre. Pas një diskutimi të përimtuar Kryesia, duke pasur parasyshë edhe propozimet e grupimeve ushtarake në terren, mori vendim që organizmi i ri ushtarak të quhet “Ushtria Çlirimtare e Kosovës”. Komunikata u vendos të mbajë nr. 11. Në këtë Mbledhje merrnin pjesë: Fazli Veliu, Emrush Xehmajli, Ali Ahmeti, Xhavit Haliti, Gafurr Elshani.1994-1998: LPK në vazhdimësi thirri qytetarët e Kosovës që t’i bashkohen luftës së armatosur. Organizimit që e drejtonte politikisht dhe me forma të tjera LPK-ja, iu bashkangjitën edhe ata individë e grupe që kishin shpresuar se një ditë do t’i thirrnin për luftë institucionet që nuk kryenin detyrat e kushtetutës në të cilën thirreshin.Janar 1995-1998: LPK dhe organi i saj “Zëri i Kosovës” argumentojnë se lufta çlirimtare e popullit shqitpar në Kosovë është e drejt ngado që të shikohet, edhe nga e drejta natyrore për të jetuar i lirë çdo njeri, edhe nga pikëpamja e të drejtave të njeriut, edhe nga pikëpamja kushtetutare e Kushtetutës së Republikës së Kosovës, dhe me konventat ndërkombëtare.1996. Kryedaktor i “Zërit të Kosovës” u zgjodh Bislim Elshani.Pranverë 1997, Gjermani: Kryesia e LPK-së me shumicën e votave aprovon kërkesën e grupit të veprimtarëve të njohur të LPK-së, Fehmi Lladrovcit, Xhevë Lladrovcit, Ilaz Kodrës, etj., që t’i shkojnë në ndihmë komandant Adem Jasharit. Përgjegjës për përgatitjen e tyre e cakton Ali Ahmetin, por fatkeqësisht grupi i prirë nga Ramush Haradinaj dhe Luan Haradinaj ra në prit me ç’rast ra gjatë luftimit dëshmori Luan Haradinaj, ndërsa plagoset Rafet Rama. Grupi hyri më vonë në Kosovë, pjesë-pjesë.Gusht 1997, Golem, Shpipëri: Veprimtari i LPK-së, Ilaz Kodra, si dhe Abedin Rexha e Rrahman Rama, nisen nga baza e UÇK-së në Golem dhe me sukses arrijnë në Drenicë.Pranverë 1997: Me vendimin e LPK-së nisen për në Prishtinë disa veprimtarë të LPK-së me përgjegjës Habib Elshanin. Grupi kishte për detyrë të punote me studentë dhe në bashkëpunim me Dr. Muhamet Mehmetin.1998. Këshilli i Përgjishëm cakton Adnan Asllanin kyeredaktor të “Zërit të Kosovës”.1998: Redaksia e “Zërit të Kosovës” bënë marrëveshje me Redaksinë e gazetës së studentëve “Bota e Re” që drejtohej nga Muhamet Mavraj që të dalin me të njëjtat materiale.Fillim i vitit 1998. Kryesia e LPK-së aprovon stemën e UÇK-së dhe emetimin në dhjetëra mijë kopje të emblemës së krahut dhe të kapelës së UÇK-së.[redakto] Aktivitetet e LPK-së gjatë Luftës ÇlirimtareMars 1998: Me vendimin e Kryesisë së LPK-së, Redaksia e “Zërit të Kosovës” boton librin dokumentar: “Ushtria Çlirimtare e Kosovës” ku përfshihet pjesa më e madhe e aktivitetit të UÇK-së deri atëherë, të autorit Gafurr Elshani. Libri i pati disa ribotime.Mars - Prill 1998: Kryesia e LPK-së qëndroi në Shqipëri. Disa ditë punon në lokalet e Shoatës së Shkrimtarëve të Shqipërisë dhe pastaj vendoset në një lokal në afërsi të qendrës së Tiranës. Në këtë kohë u morën vendime të rëndësishme që ndikuan në rritjen e furnizimit të UÇK-së me armë, veshmbathje dhe barëra. Për këtë qëllim u bënë shumë takime me grupet e mobilizimit dhe ato logjistike të furnizimit. Po në këtë kohë me vendimin e Kryesisë blehet sistemi i parë i telefonisë satelitore për nevojat e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës. Telefonat satelitor u shpërndanë në zonat aktive në këtë kohë.Prill, 1998: Mbahet Mbledhja e V-të e Përgjithshme e Degës së LPK-së. Në Kosovë tashmë ishte luftë dhe nuk kishte mundësi të mbahej mbledhje e gjerë. Në mbledhjen e Degës u konfirmua përcaktimi i LPK-së për luftën e armatosur deri në çlirimin e vendit dhe fuqizimin e UÇK-së. Pas mbledhjes dolën organet e LPK-së. Kryetar i Degës së LPK-së u zgjodh Bedri Islami.Shkurt – Maj - Qershor 1998: Me organizimin e LPK-së, Kryesisë, sektorit të veçant dhe sektorit të lidhjembajtjes, por edhe individualisht iu bashkangjitën UÇK-së edhe një pjesë e veprimtarëve të LPK-së me përvojë që ishin në diasporë, ndër të tjerë dhe emra të njohur si: Ismet Jashari, Fehmi Lladrovci, Xhevë Krasniqi-Lladrovici, Ahmet Kaçiku, Agim Bajrami, Sejdi Sejdiu, Skender Çeku, Xhemajl Fetahu, Fatmir Limaj, Ramush Haradinaj, Sami Lushtaku, Shukri Buja, Nasim Haradinaj, Hashim Thaçi, Emrush Xhemajli, Gafurr Elshani, Abdyl Mushkolaj, Kadri Veseli, Nazmi Brahimaj, Azem Syla, Adem Grabovci, Avdi Muja, Imri Ilazi, Sabri Kiçmari, Selim Krasniqi, Metush Zenuni, Agron Gërvalla, Demir Demiri, Cenë Aliçkaj, Muharrem Dina, etj.Pjesa tjetër e LPK-së që mbeti në diasporë dhe në Shripëri u bë mbështetja kryesore politike, diplomatike, financiare e logjistike për UÇK-në nga jashtë territorit të luftimeve: Fazli Veliu, Ali Ahmeti, Xhavit Haliti, Raif Gashi, Sejdi Gega, Refik Hamiti, Jashar Salihu, Bardhyl Mahmuti, Rexhë Ibërdema, Sahit Krasniqi, Hasan Ukëhaxha, Murat Jashari, Shefit Xhaferi, Ibrahim Kelmendi, Xhavit Hoxha, Salih Bicku, Xhavit Bajraktari, Agush Buja, Musa Demiri, Halil Selimi, Ramiz Lladrovci, Gafurr Zendeli, Rexhep Halimi, Muharrem Elshani, Afrim Emini, Sahadete Zhitia, Selam Bajrami, Pleurat Sejdiu, Begzat Gashi etj.6 maj 1998 Rajcë/Strugë: Me organizimin e LPK/së, me sukses depërtoi në dretjim të Maqedonisë një njësi ushtarake që transportonte armë dhe municione.1998 - 1999: Dhjetëra drejtues të LPK-së të rreshtuar në radhët e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës u vranë në beteja të përgjakshme kundër forëcave serbe.1998: Në Kërçovë u vra nga policia sllavomaqedone veprimtari i LPK-së Beqir Limani, ndërsa u burgosën disa nga aktivistët e Lëvizjes.[redakto] Aktivitetet e LPK-së pas çlirimit të KosovësTetor 1999 - Mbledhja e Përgjithshme e LPK-së, vendosi vazhdimësinë e aktivitetit si parti politike me emrin Partia e Progresit Demokratik të KosovësNëntor 1999. Nga pjesa e vogël e veprimtarëve qe nuk u angazhuan në PDK, u formua Këshilli për Koordinimin e Veprimtarisë së LPK-së. Qëllimi i Këshillit ishte të vazhdohet Programi i LPK-së në kushte të reja dhe të mbahen mbledhjet e Këshillave të Rretheve të LPK-së për organizimin e Mbledhjes së Pestë të Përgjithshme.Dhjetor 1999. Organi i LPK-së “Zëri i Kosovës” filloi të dalë në Kosovë, pas 18 vjet të botimit jashtë vendit.Janar 2000. LPK mbështeti publikisht luftën e armatosur çlirimtare në Luginën e Preshevës përkundër vështirësive dhe pasojave që pati në vazhdimësi si subjekt politik.23 mars 2000, Gjilan. Formohet Këshilli Politik për Preshevë Medvegjë dhe Bujanoc. Jonuz Musliu, aktivisht i LPK-së zgjedhet drejtues i tij.Prill 2000 deri në dhjetor 2000 LPK ishte në koalicion me 6 subjekte të tjera në Aleancën për Ardhmërinë e Kosovës. Doli nga koalicioni për shkak të dallimit në koncepte të punës organizative e politike.Korrik 2000, Prishtinë: Në kushtet e dëbimit të trupave serbe nga Kosova dhe praninë ndërkombëtare LPK mbajti mbledhjen e V-të të Përgjithshme Statutare. Morën pjesë 250 delegatë nga Kosova dhe viset shqiptare në Maqedoni dhe Kosova Lindore. Aprovoi Programin dhe Statutin për kushtet e reja të veprimit dhe zgjodhi udhëheqësinë: Kryetar u zgjodh Emrush Xhemajli, Zv. Kryetar Gafurr Elshani dhe nënkryetar Ali Ahmeti. Drejtor i “Zëirit të Kosovës” caktohet Gafurr Elshani.Shkurt 2001, Prishtinë: LPK publikisht mbështet politikisht luftën e popullit shqiptar në Maqedoni dhe të Ushtrisë së tij Çlirimtare Kombëtare. LPK nuk pranoi të lëshojë deklarata ofenduese që luftëtarët shqitparë në Maqedoni të hedhin armët dhe pa garanci të shkojnë në shtëpi. Si rrjedhim ajo pati disa pengesa në punën e saj.Shkurt 2001. Veprimtarët e LPK-së me origjinë nga Maqedonia morën detyra të reja jashtë LPK-së. Ata masoviksht iu bashkangjitën UÇK-së. Ali Ahmeti, nënkryetari i deriatëhershëm i LPK-së publikisht doli zëdhënës i Ushtrisë Çlirimtare Kombëtare. Fazli Veliu, Shefit Xhaferi, Musa Demiri, Musa Xhaferi etj, kryen detyra me rëndësi gjatë luftës në Maqedoni.

[redakto] Lidhje të jashtme|Faqja e partisë|Projekti:Unioni Kosovë-ShqipëriMarrë nga "http://sq.wikipedia.org/wiki/L%C3%ABvizja_Popullore_e_Kosov%C3%ABs"Kategoria: Parti politike në KosovëShikimeArtikulliDiskutimetRedaktoHistorikuMjete vetjakeTry BetaHyni ose hapni një llogariShfletoFaqja KryesoreWikiportalNgjarjet e tanishmeNdryshime së fundmiArtikull i rastitNdihmëDhuroniKërkoTop of Form  Bottom of FormMjeteLidhjet këtuNdryshimet fqinjeFaqet specialeVersion shtypiLidhja e përhershmeCito artikullinNë gjuhë të tjeraEnglish




http://www.kosova.com/arkivi1997/i980518b.htm#l08
Pasi policia nuk lejoi dërgimin e trupit në Leshan, varrimi i Murat Berishës u bë në Bubavec 

Prishtinë, 18 maj (QIK) Dje në Bubavec të Malishevës, me nderime të mijëra njerëzve, u varros Murat Tahir Berisha nga Leshani i Pejës. Murati u plagos më 12 maj në Leshan të Pejës nga granatimi që i bëri policia serbe shtëpisë së tij. Z. Berisha qëndroi në spital, ku vdiq nga plagët. Varrimi në Bubavec të Malishevës u bë për shkak se policia serbe në postbllokun e Kijevës nuk e lejoi bashkëshorten e tij, Hajzeren, ta dërgonte kufomën në Leshan. Murati është axha i Tahir Berishës, mësues që ishte vrarë më 1992 në Kliçinë të Pejës. 



http://www.forumishqiptar.com/showthread.php?t=62711
Presidenti Sejdiu viziton familjen Jashari 





Presidenti Sejdiu sot /e premte/ takoi Petersenin, ndërsa pasdites viziton Familjen Jashari në Prekaz Në takimin mes kryeadministratori Soren Jesen Petersendhe Preidentit të Kosovës Fatmir Sejdiu është diskutuar lidhur me procesin në të cilin ka hyrë Kosova. Ata kanë vlerësuar se procesi i tanishëm nuk është krizë qeveritare por është një proces demokratik i cili ndodhë në vendet demokratike.Presidenti i Kosovës, Fatmir Sejdiu po sot pasdite /e premte/ viziton Familjen Jashari dhe Kompleksin Memorial “Adem Jashari” në Prekaz. Kjo është vizita e parë e Sejdiut në Prekaz që kur ai u emërua President i Kosovës. Kjo vizitë bëhet në prag të shënimit të manifestimit treditor “EPOPEJA E UÇK-së.


Nga: Sb Blue Sky & Radio Kosova Staff më Mar 03, 06 | 12:14 pm 
Presidenti Sejdiu viziton Familjen Jashari dhe Kompleksin Memorial “Adem Jashari” në Prekaz__________________Joseph Biden: Hashim Thaçi Komandant Gjarperi është George Washingtoni i Kosovës
  

Sponsorizuesit e Forumit Forumi ShqiptarReklama 



Llapi

Shiko Profilin Publik

Gjej më shumë postime nga Llapi
03-03-2006, 07:28   #2 Llapi Syrishqiponjes 
 Anëtarësuar: 08-08-2002Postime: 13,655 
E pershendes ket gjest te mrekullueshem te Kryetarit Fatmir Sejdiu__________________Joseph Biden: Hashim Thaçi Komandant Gjarperi është George Washingtoni i Kosovës  


Llapi

Shiko Profilin Publik

Gjej më shumë postime nga Llapi
03-03-2006, 08:00   #3 Sabriu Perjashtuar 
 Anëtarësuar: 29-12-2005Postime: 1,424 
Z.Sejdiu ka patur mundësi ti bëjë këto vizita edhe para se të jetë kryetar i Kosovës ,nuk e di nëse ka bër ndonjë vizitë të ngjajshme më parë në Prekaz.Pse tani...  


Sabriu

Shiko Profilin Publik

Gjej më shumë postime nga Sabriu
03-03-2006, 08:10   #4 dibrani2006 i shkathet 
 Anëtarësuar: 29-01-2006Vendndodhja: EuropePostime: 2,700 
Gjest Shume I Mire Eshte I Lumte, Por Ky Eshte Presidenti I Pare I Kosoves Qe E Ben Nje Vizite Qe Duhet Bere I Lumte,sepse Familja Jashari Eshte Familja Qe I Dha Kosoves Shume Dhe Duhet Perkulur Cdo Shqipetar Para Varezave Te Familjes Jashari.  


dibrani2006

Shiko Profilin Publik

Gjej më shumë postime nga dibrani2006
03-03-2006, 13:52   #5 Patrioti i/e regjistruar 
 Anëtarësuar: 17-01-2003Vendndodhja: NeumuensterPostime: 375 
Gjest i vertet kombetar,qdo funksion qe ekziston ne shtet kryetar,kryeminister,kryeparlamentar,komandant te gjithe duhet ta bejne ket gjest ne diten e pare kur te marin funksionin__________________Duhet te dish dicka, per te kuptuar qe sdi asgje.   


Patrioti

Shiko Profilin Publik

Gjej më shumë postime nga Patrioti
03-03-2006, 20:26   #6 dodoni Gezuar Kosoven e Pavarur 
 Anëtarësuar: 07-11-2002Postime: 3,503 
Bravo i qofte Kryetarit Fatmir Sejdiut, dhe edhe une pajtohem qe te gjithe pushtetaret kryesore qe ne diten kur marrin detyren duhet te betohen para varrit te Jasharajve. 
Tung__________________Leje mos m'trano, pashe zotin!!!!
Rrofte Shqiperia Etnike   


dodoni

Shiko Profilin Publik

Gjej më shumë postime nga dodoni
03-03-2006, 21:52   #7 Skofiar Skofiar 
 Anëtarësuar: 07-08-2005Vendndodhja: GjermaniPostime: 729 
Njeriu i menqur din te veproje.Po te kishte vizituar me pare Sejdiu Familjen Jashari,Rogova do te hidherohej nga Sejdiu.Njeri i matur eshte Sejdiu dhe me kete gjest tregon qe mund te jete President i te gjitheve e jo president i LDK-se dhe Mark Krasniqit.Kjo vizite e tije ne Prekaz i shton poena si President por edhe te tjeret ne LDK qe nuk kan guxuar ta bejne kete me pare do marrin guximin dhe do ta vizitojne Familjen Jashari.Me gezon fakti qe Kosova po perjeton nje ringjallje ketyre diteve.Keto jan sinjalet e para te cilat bejne te kjarte se sa e ozurpuar ka qene LDK me Rugoven.Ne ditet e ardheshme do te jemi deshmitar te ndryshimeve te medha qe pasojne pas vdekjes se Rugoves.Nje individ e mbante peng tere LDK dhe nuk lejonte te tjeret qe ta luftojne te keqen.Ky eshte nje fakt i pamohueshem dhe te gjithe ata simpatizant e perkrahes te perbetuar te Rugoves do te binden se kan qene ne iluzione nga nje njeri i maskuar qe me heshtje ruante autooritetin.  


Skofiar

Shiko Profilin Publik

Gjej më shumë postime nga Skofiar
03-03-2006, 22:26   #8 IiLlIiRrIi ...Iliri... 
 Anëtarësuar: 11-07-2005Vendndodhja: massachusetts, usa (dikur Fushë Kosova dhe Bregu I Diellit)Postime: 33 
Shum mir qi ka shku po sdo me than kurgjo kjo. 
Ky eshte te bo kto vetem per karieren e vet. Pse ska shku ma heret si te gjithe na?  


IiLlIiRrIi

Shiko Profilin Publik

Vizito faqen e IiLlIiRrIi!

Gjej më shumë postime nga IiLlIiRrIi
04-03-2006, 01:29   #9 Sabriu Perjashtuar 
 Anëtarësuar: 29-12-2005Postime: 1,424 
Z.Sejdiu ,a është i menqur ,nacionalist apo DINAK,do ta vërtetoi koha....Unë mendoi se tani Z. Sejdiu me dinakri e jo i prirë nga nacionalizmi tenton ta haj ndonjë pulë por mendoi se do të bjer shpejt në gojën e ujkut papritur e papandehur.Një fjalë e popullit thekson:ate që i bënë dikujt prite për vete.  


Sabriu

Shiko Profilin Publik

Gjej më shumë postime nga Sabriu
04-03-2006, 01:45   #10 Brari i/e regjistruar Anëtarësuar: 23-04-2002Postime: 13,815 
vajtja sot apo neser a pasneser te prekazi, fshati.. ku policia Serbe erdhi pau vrau sa desh e iku pa i hy ferr ne kembe.. nuk tregon kurgja.
kush ka dasht me tregu trimni e ka pas rastin qat dit kur ka hi policia serbe e ka rrethue shpin jashari.. kto lojnat mbas pilafit jan hipokrizina..
e kryehipokritat jan ata qe me perdhun e kan privatizue Historin Jashari.. jan po ata qe e lan ne balt jasharin.
e tash ata dihen kush jane..Shtabi KEKoist Polpotist Surro Qose Demaqo Hashimo Limo Kup- llapushnikist..Ata ja ngriten kurthin 40 grave e fmive qe aspak nuk asht dasht me u masakrue pi bajonetes arkane..
skini turp..folni more te verteten..  


Brari

Shiko Profilin Publik

Gjej më shumë postime nga Brari
04-03-2006, 03:14   #11 Arb i/e regjistruar 
 Anëtarësuar: 06-12-2002Vendndodhja: Little Albania, NEW YORKPostime: 2,000 
Citim:Postuar më parë nga dodoni Bravo i qofte Kryetarit Fatmir Sejdiut, dhe edhe une pajtohem qe te gjithe pushtetaret kryesore qe ne diten kur marrin detyren duhet te betohen para varrit te Jasharajve. 
TungVarret e Kosoves nuk fillojne e mbarojne me ato te Jasharjave. Prandaj edhe betimi nuk fillon e mbaron aty.
Duhet propozuar nje kompleks te pergjithshem (ne nje lokacion te caktuar, diku ne Kosove) ku do te behej zhvarrosja e figurave me te shquara gjate luftes, ne kete menyre do te kemi nje vend te vetem ku te nderojme heronjte. 
Heronjte duhet te prehen ne nje kompleks te vetem. Duke filluar nga Tahir Berisha, nga Leshani i Pejes, i vrare ne vitin 1992.__________________Talent wins games, but teamwork wins championships. Micheal Jordan   


Arb

Shiko Profilin Publik

Gjej më shumë postime nga Arb
04-03-2006, 09:49   #12 ARIANI_TB SHQIPTAR 
 Anëtarësuar: 30-12-2005Postime: 1,428 
Kryetari Sejdiu vizitoi Familjen Jashari dhe Kompleksin Memorial “Adem Jashari” Aktuale 
Kjo është vizita e parë e Sejdiut në Prekaz që kur ai u emërua President i Kosovës. Kjo vizitë u bë në prag të shënimit të manifestimit treditor “EPOPEJA E UÇK-së”. Fillimisht presidenti Fatmir Sejdiu ka bërë homazhe në Varrezat e Dëshmorëve dhe Komandantit Legjendar Adem Jashari, në Prekaz dhe vendosi kurorë lulesh. Më pastaj, presidenti Sejdiu vizitoi Kompleksin Përkujtimor dhe qëndroi në Familjen Jashari. 

"Erdhëm t’iu bëjmë nderime heronjve të Kosovës për flijimin e tyre dhe gjithë atë sakrificë që bënë deri në shkrirje, për lirinë e Kosovës dhe qytetarëve të saj", tha me këtë rast kryetari Sejdiu. 

RTK 04/03/2006 12:52:09  


ARIANI_TB

Shiko Profilin Publik

Gjej më shumë postime nga ARIANI_TB
04-03-2006, 09:52   #13 ARIANI_TB SHQIPTAR 
 Anëtarësuar: 30-12-2005Postime: 1,428 
Të dielën në Prishtinë fillon manifestimi tradicional "Epopeja e UÇK-së” Aktuale 
Qeveria e Kosovës dhe Shtabi i Përgjithshëm i Trupave të Mbrojtjes së Kosovës me rastin e 8-vjetorit të rënies së heroit legjendar të Kosovës, Adem Jashari dhe familjes së tij, më 5, 6 dhe 7 mars, organizojnë manifestimin tradicional "Epopeja e UÇK-së". Manifestimi edhe këtë vit organizohet nën përkujdesjen e Qeverisë së Kosovës dhe drejtohet nga Shtabi i Përgjithshëm i TMK-së dhe mendohet se do të jetë edhe më madhështor se sa herëve të tjera. 

Manifestimi qendror do të fillojë të dielën, në ora 12:00 në stadiumin e kryeqytetit, ndërsa do të përfundojë të martën në Prekaz në orët e vona të mbrëmjes më shënimin e “Natës së zjarreve”. 


RTK 04/03/2006 12:55:13  


ARIANI_TB

Shiko Profilin Publik

Gjej më shumë postime nga ARIANI_TB
04-03-2006, 09:53   #14 ARIANI_TB SHQIPTAR 
 Anëtarësuar: 30-12-2005Postime: 1,428 
Kjo është vizita e parë e Sejdiut në Prekaz që kur ai u emërua President i Kosovës. Kjo vizitë u bë në prag të shënimit të manifestimit treditor “EPOPEJA E UÇK-së”. Fillimisht presidenti Fatmir Sejdiu ka bërë homazhe në Varrezat e Dëshmorëve dhe Komandantit Legjendar Adem Jashari, në Prekaz dhe vendosi kurorë lulesh. Më pastaj, presidenti Sejdiu vizitoi Kompleksin Përkujtimor dhe qëndroi në Familjen Jashari. Erdhëm t’iu bëjmë nderime heronjve të Kosovës për flijimin e tyre dhe gjithë atë sakrificë që bënë deri në shkrirje, për lirinë e Kosovës dhe qytetarëve të saj, tha me këtë rast kryetari Sejdiu.
“Mendoj se pikërisht shembulli i tyre është nga të rrallët në histori që gjetën aq fuqi që të mishërohen me idealet e popullit për liri dhe të jetë thjesht, një nga kthesat më të rëndësishme të rezistencës së përgjithshme të shqiptarëve dhe të Kosovës për pavarësi dhe demokraci. Natyrisht se në këtë përvjetor, sikur edhe çdo herë, do t’i kujtojmë të gjithë ata që ranë për Kosovën, të gjitha ata që punuan kaq shumë për Kosovën dhe që ne të ecim thjesht me këtë kujtesë, në kualitete të reja ashtu siç ata e dëshiruan”, tha presidenti Sejdiu.
Murat Jashari, pjesëtar i Familjes Jashari, shprehi kënaqësinë e familjarëve për këtë vizitë të Kryetarit të Kosovës, Fatmir Sejdiu, siç tha, i cili është edhe mik i familjes sonë.
“Ka qenë një shok, një mik i familjes, sot është kryetar i Kosovës, ka shprehur dëshirën që të vjen në familje dhe e kemi pritë me kënaqësinë ma të madhe dhe i kemi uruar punë dhe suksese në të ardhmen, që të jetë presidenti ai i cili do ta firmosë pavarësinë e Kosovës, që ne si popull besoj se do ta përkrahim”, ka thënë me këtë rast zotëri Murat Jashari.
Në këtë vizitë, Kryetari i Kosovës, Dr. Fatmir Sejdiu, ishte i shoqëruar edhe nga ministri i Tregtisë dhe Industrisë, Bujar Dugolli, dhe këshilltarët e tij më të afërt.
/Sabit Istogu/



Postuar më: Sb Blue Sky & Radio Kosova Staff me Mar 04, 06 | 11:49 am  


ARIANI_TB

Shiko Profilin Publik

Gjej më shumë postime nga ARIANI_TB
05-03-2006, 06:14   #15 zaim tuki Anëtarësuar: 23-06-2005Vendndodhja: ferPostime: 30 
po me vjen shume mir qe presidenti i kosove shkon ne familjen jasharaj ne nje familje me te madhe shqiptare ne historin e kosove me te vertet gezohem se i ndjeri rugova sa ishte ne jet kurr nuk ka qen ne vizit ne ket familje te lumt president  

Sponsorizuesit e Forumit Forumi ShqiptarReklama 



zaim

Shiko Profilin Publik

Gjej më shumë postime nga zaim
05-03-2006, 07:48   #16 drini_në_TR carpe diem 
 Anëtarësuar: 28-09-2002Vendndodhja: Tiranë, ALPostime: 1,589 
Sa vjen e po më pëlqen më shumë presidenti Sejdiu. Gjeri tani sa ka qenë në detyrë është treguar vërtetë president i GJITHË Kosovës në të gjitha lëvizjet e tij, por edhe përfaqësues i denjë edhe për të gjithë kombin shqiptar. Nuk e di, por mua të paktën më duket sikur marrëdhëniet Shqipëri-Kosovë sikur janë afruar më tepër pas ardhjes së President Sejdiut. Të paktën mediat shqiptare tani japin më shumë lajme nga Kosova, që më duket e çuditshme. 
Gjithësi, është një gjest shumë domethënës vajtja e President Sejdiut tek familja e Jasharëve... Rugova edhe në rolin e presidentit të popullit të Kosovës nuk e pranoi dot rolin e rëndësishëm që pati UÇK-ja për çlirimin e Dardanisë. 
President Sejdiu vërtetë që po më pëlqen gjeri tani. Uroj që kjo frymë e tij të vazhdoj siç edhe besoj se do të ndodh.
Tiranë-PrishtinëDy Kokatë një trupi shqiponje,të një kombi...
Drini.__________________SHQIPONJAT E RRUGËVE   


drini_në_TR

Shiko Profilin Publik

Vizito faqen e drini_në_TR!

Gjej më shumë postime nga drini_në_TR
06-03-2006, 14:06   #17 aristophani i/e regjistruar Anëtarësuar: 09-12-2005Postime: 15 
Sejdiu shkoi në Prekaz... 
Shkoi Sejdiu në Prekaz se e pat lehtë,se vrau askush...!!!
Sejdiu e kishte Prekazin e hapur edhe më herët...e pse nuk shkoi?!
Nuk shkoi se MITI ishte akoma gjallë,a nuk do të thotë kjo pra një këndjellje e LDK-së,gjëja më pozitive që ndodhi në Kosovë ishte vdekja e frikës së LDK-ejcave bashkë me Mitin...u argumetua...edhe me ndryshimet e fundit...e tash po prodhohen karige sepse vdiç forca e cila i menaxhonte,po sa shumë iu paskan frikue Mitit kta LDK-ejcat...ah sa shumë paskan vuajtur për poste...dhashtë zoti e nuk u bie ndonjë epidemi...se kjo që ndodhë me LDK-në...më ngjan në "Gripin e shpezëve"...Ku janë more kta të "Bota Sot"që nuk e publikojnë në faqen e parë titullin "Vdiq Rugova - Rra SARSI Në LDK"...shkruni o djem se nuk është turp me e thën realitetin...  


aristophani

Shiko Profilin Publik

Gjej më shumë postime nga aristophani
06-03-2006, 18:41   #18 drini_në_TR carpe diem 
 Anëtarësuar: 28-09-2002Vendndodhja: Tiranë, ALPostime: 1,589 
Citim:Postuar më parë nga Harudi ...dhe një përmirësim i vogël.Komandant Drini është varrosur në varezat e dëshmorëve në Landovicë.Me sa duket varri i Komandant Drinit qënka zhvendosur afër Prizrenit, në Landovicë. Të falemnderit për infon. Duhet t'më besosh edhe mua kur të them se kam qënë në varrimin e tij në afërsi të Gjakovës, rreth 4-5 km në të dalë të saj. Emrin e vendit nuk e mbaj mend, por mund të përshkruaj zonën, ishte në lindje të Gjakovës, në drejtim të maleve të Tropojës, pasi kaloje edhe një kazermë ushtarake që e kishin serbët kur ndodheshin në Kosovë. Po të sjell edhe një pamje që kam fotografuar gjatë karvanit për varrimin e Komandant Drinit, kjo është shkrepur në të dalë të Gjakovës tek lagjia e vjetër:
Përshëndetje,Drini.Fotografitë e Bashkëngjitura   __________________SHQIPONJAT E RRUGËVE   


drini_në_TR

Shiko Profilin Publik

Vizito faqen e drini_në_TR!

Gjej më shumë postime nga drini_në_TR
07-03-2006, 08:12   #19 Llapi Syrishqiponjes 
 Anëtarësuar: 08-08-2002Postime: 13,655 
Citim:Postuar më parë nga Brari kush ka dasht me tregu trimni e ka pas rastin qat dit kur ka hi policia serbe e ka rrethue shpin jashari.. Brari vetem ket e ke than mire si burrat po edhe po shifet qe vetem shoket e Luftes se Komandantit Legjendar Adem Jashari shkoin ballhapur e te tjeret koken po e mbajn ulur a nuk po i shef aKryet lart duhet ta mbajn shoket e Luftes te Komandantit e keta jane:ishe Shtabi i pergjithshem i UÇK-se ishe Drejtorija Politike qe vepronte ne kuader te Shtabit te Pergjithshem te UÇK-se TMK-ja pasardhse e luftarve te UÇK-se dhe shokve te drejtperdrejt te Komandantit Legjendar Adem Jasharit PDK-ja qe e vetmja parti e ka ket te drejt te quhet pasardhse e UÇK-seqishtu brari i din edhe vet ti keto por nuk ta don zemra__________________Joseph Biden: Hashim Thaçi Komandant Gjarperi është George Washingtoni i Kosovës  


Llapi

Shiko Profilin Publik

Gjej më shumë postime nga Llapi
07-03-2006, 08:49   #20 Llapi Syrishqiponjes 
 Anëtarësuar: 08-08-2002Postime: 13,655 
Fjala e Kryetarit të Kosovës Fatmir Sejdiue në Akademi Përkujtimore në kujtim të figurës madhështore të Komandantit Adem Jashari 



Të nderuara familje të dëshmorëve E nderuara familje Jashari Të nderuar përfaqësues të institucioneve vendore dhe ndërkombëtare Të nderuar përfaqësues të shkencës dhe të kulturës 
Zonja dhe zotërinj, 
Dita e Dëshmorëve është ditë kur përkujtojmë me krenari jetën e atyre që u flijuan për Kosovën përgjatë udhëtimit tonë të shenjtë për liri dhe pavarësi. Ky udhëtim është i gjatë. Puna, dija, djersa dhe gjaku që i janë blatuar lirisë dhe pavarësisë sollën lirinë në mesin e vitit 1999. Këto duhet të sjellin njohjen e pavarësisë së Kosovës në këtë vit, në 2006 shin. Liria dhe pavarësia e Kosovës do t?u sjellë paqen e përhershme të gjithë pjesëtarëve të kombit: atyre që kanë shkuar në përjetësi dhe prehen në dheun e Kosovës pa e pasë jetuar paqen mbi dhé, por edhe vdektarëve, bashëkohanikëve e pasardhësve të tyre. Adem Jasharit i themi të gjithë Komandant Legjendar i UÇK së. Mund t‘i thoshim edhe Komandant Historik. Ai ra në altarin e lirisë para tetë vjetësh, bashkë me prindër e bijë. U flijuan tre breza të një familjeje, për t‘u shkrirë në një: në përjetësi. Janë të shumtë dëshmorët tanë, janë bashkë dëshmorët tanë. Emrat e tyre janë tani në librat, në shkollat, në rrugët dhe në sheshet e Kosovës, anëkend vendit tonë. Por, mbi të gjitha janë në kujtesën tonë, në kujtesën e kombit. Dita e Dëshmorëve sjell në mendjet tona jetët e flijuara për misionin e shenjtë, për lirinë dhe pavarësinë e Kosovës, për lirinë e gjithë qytetarëve të saj. Institucionet demokratike të vendit duhet ta shpiejnë Kosovën drejt integrimeve euro atlantike. Kështu përmbyllim misionin e madh, duke siguruar që vendi ynë të gjendet në familjen e madhe të kombeve të lira, në gjirin e vet të natyrshëm perëndimor. Kemi ende shumë punë përpara. Shpresojmë të mos ketë më nevojë për sakrificën më sublime për t?i kryer këto punë. Ne të gjithë do të vëmë në shërbim të vendit tonë dijen, punën e guximin për ta çuar në vend amanetin e dëshmorëve. Lavdi dëshmorëve të Kosovës! 
Prishtinë, 6 mars 2OO6__________________Joseph Biden: Hashim Thaçi Komandant Gjarperi është George Washingtoni i Kosovës  





http://www.scribd.com/doc/32358619/Besar-Shkembi-alias-Ramadan-Ademaj




http://www.fiztube.com/deshmori-i-kombit-tahir-l-berisha_GVOO9pKuuKZ0r.html



http://www.fiztube.com/tahir-berisha_m2e28L8sVVUXW.html



Komente

ramadan ademaj

[ Wednesday, 01.02.2012, 07:14 AM ]

i madh i gjalle me i madh i vdekur

Per te iu pergjegjur te gjitha komenteve per fqinjin tim,te mirin e nene Shkurtes,dua te trgoj nje rast per trimin e Leshanit dhe tere Kosoves:
Nje dite para se te vritej,ate dite qe donim te shkonim te Mustafe Haradinaj, nena Shkurte i tha Tahirit:"ruju djali jem se forte po tutna se ka met n´dodhe dicka se t´ka pa nana n´anderr se t´kam martue me nje cike qi shoqja e saj nuk gjinet hiq".Tahiri e zuri per beli dhe e perqafoi forte,duke e prqafuar, i tha"po bash per nje nuse t´mire cfare e ke pare ne enderr jam,duke e leshuar dhe duke marre nje poze qe ta trgonte veten si te zoti,vazhdi" apo sjam,cfare po thua ti Dan" duke u kthyer
kah une dhe prite te ia kthej pergjegjen qe nene Shkurta te ishte
e kenaqur."C´fare ti nuk je as i mire e as i zoti per ate nuse qe e ka pa nene Shkurta ne enderr",dhe fiillova te qesh nga se pashe qe nene Shurta nderroi ne fytyre,"ti je per aso nuse jo ne enderr po keshtu i zgjuar"dhe filluam qe te tre qeshnim.

ramadan ademaj

[ Tuesday, 13.12.2011, 09:50 PM ]

leterze

duke e pare se qeveria e ka harruar dhe pervcmeje dhe selman ehtemi nuk shkro kush per te vendosa te shkruaj nje shkrip
sado ai meritn me shume se ka ta perkujtoje me nje shkrim
me rastin e 19 vjetorin e vdekjes.

nese doni te dini per me shume shkoni te faqja 

www,leshani i pejes.tk

ramadan ademaj

[ Tuesday, 13.12.2011, 09:43 PM ]

Leter Ltafetit...

zoja litafete,
ndoshta nuk e kam kuptur mire ap e keni lexuar shkarazi artikullin qe botova te "zemre shqiptare"por po citoj ate qe keni shkruar me lerte;"Zoteri Ramadan Ademaj !Ju lumt per shkrimin mbi Tahir Brishen,eshte shume e vertete per te gjtha ato qe keni shkru.po thuani per Tahiri -po thue nu ka ra per lirin tone por vetem ata qe jane gjalle..."
Nuk kam shkruar ashtu si kein shkruar ju,une e kam ceke se per kend ka ra ai dshmore,Ai ne fillim ka ra liri e kosove e atehere per ta gezur lirine neve.
Eshe shkruar nga mediat gabim per kete nga mediat.me qe askush nu e nxori as nje shkrim per per me shte deshte mua
si pjesemarres ne ngjarje ta duroj te verteeten deri tek shkrimi 
i semsn hetemit te cili ia ka zbuluar te verteten.
Nese doni te dini me shume per Tahirin hyni ne faqen time te internetit www.leshaniipejes,tk 
Aty mud te gjeni shkrimet dhe poezit per fqinin i madh i gjalle e edhe me i mdh i vdekur.
ramadanademaj@web.de

Litafete Racaj

[ Monday, 05.12.2011, 02:02 PM ]

Zoti e bekofte Tahir Berishen

Zoteri Ramadan Ademaj! Ju lumt per shkrimin mbi Tahir Berishen, fatkeqsisht eshte shume e vertete per te gjitha ato qe keni shkru. Tahirin po thua nuk ka ra per lirine tone por vetem ata qe mbeten gjalle e ....... Me besoni se shume here kam pyetur per ju se a jeni valle gjalle, edhe pse nuk njihemi. Une Tahirin e kam njohur personalisht.
Ju pershendes dhe ju deshiroj cdo te mire ne kete jete , kete e keni meritu. 
Litafete Racaj 
Allschwil 
CH

Selim Hasanaj

[ Sunday, 30.10.2011, 08:56 PM ]

Trim mbi trima Tahir Lush Berisha

Të lumt per shkrimin z. Ramadan Ademaj. Asht per tu ligshtue shpirti kur shofim se si pushtetaret tanë të Dardanisë kanë ba njani tjetrin heroj e martir pa e dhez asnji plumb kunder shkaut okupues, ndersa trimat e herojet e vertetë as që i permend fare.
Vepra e Tahir Lush Berishes asht kryeveper e Triminsë dhe atdhedashunisë, Ky Burr i madhë i Dardanisë asht martiri i parë per liri dhe demokraci të Atdheut.
Lavdi vepres së Ti dhe Zoti e bkoftë at shpirt dhe pasardhesit e Ti.
Selim M. Hasanaj
Sarpsborg - Norvegji


Shkruaj komentin tend



Pas qëndrimit disaditorë në bjeshket e Cercës, lidhje pas lidhje arrij të strehohem në familjen Buçolli në Raushiq të Pejës, të cilën shfrytëzoj rastin ta falënderoj shumë. Kryetari i degës se LDK-së ishte një djalë nga kjo familje, me ndihmën e të cilit kalova në Shqipëri, e, nga Shqipëria me ndihmën e policisë kroate në Kroaci e prej aty në Gjermani“

Ramadan Ademaj: Perkujtim per deshmorin e kombit Tahir Lush Berisha me rastin e 19 vjetorit te renjes

| E Merkure, 01.06.2011, 08:00 PM |   (29 shikime)



Perkujtim per deshmorin e kombit Tahir Lush Berisha me rastin e 19 vjetorit te renjes se tij

 

Nga Ramadan Ademaj

 

Prej familjeve bujare lindin burra te urte e te mencur,burra per logje e kuvende, lindin heronje te punes dhe te luftes.dhe,kur atdheu ka nevoje dhe therret bijte e vete, ata te paret i pergjegjen.Nje e tille eshte edhe familja e Tahir Murateve,e cila familje jo qe shquhet vec ne fshatin Leshan por ka emer ne gjthe Lugun e Leshanit, i cili shtrihet qe nga dalja e Pejes drejte Prishtines e deri ku bashkohet Drini i bardhe dhe Lumbardhi(Bistrica e Pejes).Kjo familje shquhet sidomos ne ndertimtari dhe arti i krijuar nga duart e tyre shihet kudo jo vec ne Lugun e Leshanit.

Kjo familje pervec ndertimtareve te mire nxori edhe mixhen Lush dhe te birin e tij,te madhinTahir

Berishen,deshmorii i kombit; i cili ra heroikishte ne luften qe u zhvillua me policin serbosllave ne mengjesin e 26.o5.1992,vetem dy dite´pas zgjdhjeve te para per parlamentin e pare shume partiak te Kosoves dhe presidentit Ibrahim Rugova.

Pervec manifestimit me rastin e tete vjetorit te renjes.kur me ndihmat e mbledhura nga bashkefshataret e tij sidomos te atyre ne dispora,i ngritet nje permendore prane shtepise se tij,aty ku u vra,sikur eshte harruar fare nga shoqeria dhe as nje nga gazetaret nuk u kujtua se paku me nje shkrim gazetaresk, e as televiioni publik i Kosoes nuk ia kushtoje nje emision te tij me rasti 19 vjetorit te renjes ne altarin e lirise .Andaj,me qe isha pjesemarres direkt i ngjarjes kam per detyre dhe ndjej per borgj ta perkujtoje me nje shkrim te tille ne kete pervjetor.

Tahir Berisha u lind me 11.o2.1969 ne Leshan te Pejes,Shkollen fillore e mbaroi ne Gllavicice ndersa te mesmen ne shkollen e artit ne Peje,drejtimi i dizajnit.Ai pevec tjerash kishte prirjre te lindur per artin vizatimor.Kjo shihej ne murin e dhomes se pritjes ku varej figura e Skenderbut qe e kishte punuar vet.

Ai gjithmone shkonte i armatosur.Armen,trashiguar nga i ati ,e mbante gjithmone ne rripat qe mbanta nensqetulla,.Ishte i urte ne sjellje me bashkefshateret e tij po ishte i ashper ndaj regjimit serb.

Tahiri ishte ndeshur edhe here te tjera me policine e stacionit policor te Kliqines,Bile nje here nga perleshja e tij, ne vendin e quajtur Derplene ne Sferke te thate, ishte plagosur. Kete nuk a

e ka ditur askush pervec familjes dhe meje.

Kesaj radhe ai kishte dashte te hakmerret per vellain e tij Maxhunin i cili atehere rrugen nga Leshani deri ne Trestenik, ku ishin paralelet e ndara te gjimnazit te Pejes e bente kembe.Nje dite dalin policia dhe e rrahin ate.Ai po sa shkon ne shtepi tregon.Tahiri del te hakmirret per vellain e tij

ku edhe ishte plagosur

Kur, per shkak te diferencimit largohen shume punetore nga puna dhe me dhune largohen

nxrnesit nga shkollat ai paraqitet vullnetar pa pagese ne shkollen fillore“Azem Bejta“ ne Grabanice te Klines ne lenden e artit figurativ.Kjo shkolle ishte vater e ku kultivohej atdhedshuria dhe patriotizmit ne zemrat e nxenesve..Per kete kjo shkolle shpesh here vizitohej prej policise.Njembedhjet dite para se ai te vritej ,sic tregon Gjafer Shabani,arsimtare dhe drejtori shkolles sikur te mos ishim ne ai do te gjuante ne policet qe kishin ardhur me rastin e dites se shklles qe perpiceshin qe kjo dite mos shenohet ne menyre masive.

Drejtori i shkolles fillore „Azem Bejta tregon:“Punës edukative e arsimore i përkushtoi kujdes dhe e krynte atë me përkushtim e përpikëri të plotë. Ishte shumë i dashur dhe i afërt me nxënësit e kolegët e vet shqiptarë. Shumë shpejtë ishte i padëshirueshëm për punëtorët serbë e malazezë, si dhe drejtorin e tyre poashtu serb, e, i cili kishte ardhë i dhunshëm në këtë skollë nga pushteti policor sllav. Shkak ishin temat por dhe punimet me tematikë kombëtare shqiptare, të cilat Tahiri i punonte me nxënës. Pastaj, asfar komunikimi nuk bënte me ta. Ishte i zëshëm kundër ndërrimit të emrit të kësaj shkolle nga pushtuesi. Gazeta e murit çdoherë ishte e stolisur nga punimet me tematikë kombëtare dhe kërkim lirie. Ishte i pari në përgaditje për ndonjë ditë kremteje, e sidomos për kremtimin e Ditës së kësaj shkolle, e cila festohej për çdo vit, me 15 maj. E fundit ditë kremteje për Tahirin, ishte 15 Maji i vitin 1992, pra, 11 (njëmbëdhjetë ditë) para se të luftonte ballë për ballë me policët serbë. Në mëngjesin e hershëm të kësaj ditë të 15 majit, e, që për ne ishte ditë kremteje, i ndrituri Tahir, si gjithherë i buzëqeshur, pos revolverit 11 mm, të cilin e kishte të pandar nga nësqetulla me rripa mbajtës, sot kishte me vete edhe fotoaparatin fiksues. Pra, ishte i përgaditur për çdogjë të mundshme por dhe të pritshme. Pas konsultimtakimit të këshillit organizativ dhe konstatimit se çdogjë ishte gati për fillim të këtij evenimenti, në oborrin e shkollës arriten forca policore serbosllave. Veç kishin fillu të vinin mysafirë të ftuar. Të parët ishin ata nga shkolla “Azem Bejta” e Prekazit të Adem Jasharit. Masa e qytetarëve nga fshatrat, Grabanicë, Bokshiq, Dollovë, Këpuz, Qeskovë, Zajm por dhe nga meset tjera, filloi të tubohej në oborrin e shkollës. Prezentë ishin gati të gjitha strukturat e zgjedhura nga vota e popullit shqiptar, për komunë të Klinës, duke i përfshi edhe ato partiake. Qëllimi ishte, se pas kremtimit, masa të shfrytëzohej për një demostratë, për mosndryshim të emrave të institucioneve, e sidomos emrin e shkollës tonë, si dhe t‘u tregohet, se ky popull kërkon liri dhe pavarësi të plotë. Kjo ishte bërë në organizim me faktorët jashtë kolektivit të shkollës. Fjala e rastit ishte e shkruar në tri kopje. Me qëllim, në rast arrestimit tim, atë ta bënte drejtori nga Prekazi. Pas mos bindjes time ndaj urdhërit të policisë, që masa të shpërndahej dhe mos të ketë manifestim për Ditën e shkollës, turma filloi të gumëzhinë në shenjë kundërshtie ndaj këtij urdhëri policor. I madhi Tahir, e që mbante syze zakonisht, vërejta se i kishte hjekur. Më këtë nënkuptohej se ishte i gatshëm për çdo gjë. Revolverin e kishte në dorë por të mbështjellur me sakon që mbante në dorën e djathtë. Iu tha që mos të ndërmerr asgjë, sepse ata (policët) mezi pritnin të ndizej vetem një shkëndijë sado e vogël. Ia preferova që mos t’u bie në sy policëve, se, veç kohë të gjatë kishte që përcillej nga ta. Fati e deshti, një pjesëmarrës e njëherit punëtor i kësaj shkolle, zhvillon dialog verbal me policë serbë, të cilët edhe ia marrin letërnjftimin, iku me vrap nëpërmes turmës, kurse policët përpiqeshin ta vëjnë në shënjestër me autometikë. Atëherë, prap i madhi Tahir deshti të zbrazë plumba në ta, por e penguam ne disa, sepse aty do të shndërrohej në një masakër për nxënës, prindër dhe pjesëmarrës tjerë. Dy ditë më pas, dëshmori Tahir Berisha m’i sjelli fotografitë, që vetë i kishte bërë me rastin e intervenimit të forcave serbe, dhe me tha: “…me keni lënë pa i zbrazur plumbat mbi ata qenë”. Ia preferova që, disa ditë mos të ekspozohej, por edhe në shkollë mos të vjen. Sepse ishte kohë, të cilën e bashkëjetonim edhe me njerëz argatdreqbërës, por dhe pasiqë kisha dëgju për rastin e ndodhur rreth vëllait të tij më parë, dhe plagosjes së tij lidhur me këtë rast, nga policia serbe. Tahiri veç ishte nën përcjellje, këtë edhe vet e thoshte, por në rreth të ngushtë. Këtë ma thonte edhe kur bisedonim për formimin e grupit të armatosur për Leshan apo Pejë. Pasiqë kjo veç ishte kryer për këtë lokalitet, e me qendër në Grabanicë, e që për këtë Tahiri e dinte. Kjo bëhëj sipas rregullave të përcaktuara nga Fronti i Rrezistencës dhe i Bashkimit Kombëtar, e që udhëhiqej nga i madhi për të gjitha kohërat, Mentor Kaçi“.

Edhe ne fshat ishte aktiv ne te gjitha aktivitet qe zhvilloheshin asaj kohe por dallohet kur bashke me mua shkonim shtepi me shtepi pet ta bere nenshkrimet per Deklaraten e pavaresise dhe kur benim regjistrimin e popullsise .Ate dite kur mbaheshinate zgjedhjet ,ai si edhe gjithe te rinjte mbi moshen 18 vjet duhej te rrinin ne oborrin e xhamise per ta rujtur komisionin zgjedhor dhe kutite ku vendoseshin fletevotimet.Fale propozimit te tij isha zgjesdhur edhe une ne komisioni zgjedhor.

Ngjarjae 26 Majit te 1992 ishte mbetur enigme deri sa drejtori i shkolles pati kontakt me mua sepse pergadiste nje punim per Tahir Berishe qe do ta mbante ne nje seminar ne Tirane.Atij ia tregova te gjithe ngjarjen e asaj nate.Andaj kete poe marre nga punimi i tij.:“Atë natë në shtëpinë e Mustafë Haradinit nuk kemi shkuar të numërojmë votat, siç kanë shkruar mediat, por, që të festohet për suksesin e punës tonë. …Numërimin e votave e kishim bërë menjëherë pas mbylljes se kutive, në shtëpinë e Bajram Fekëve … dhe i kishim përcjellur menjëherë për në qendër. Posa kemi dalur në oborr të Mustafës, Tahiri ka nxjerrë revolën dhe ka shti në ajr. …vendosem ta largojmë revolën. Atë e mori Demë Haradini i cili kishte me vete një biçikletë dhe me të mund të ikte më shpejtë. …Kemi fillu të shpërndahemi… Mëqe unë dhe Tahiri kishim shtëpitë në drejtim të njejtë dhe pak më largë se të tjerët, na u desht t’i bëjmë dy-tre kilometra së bashku. …por, fati deshti të ndodhë krejtë ndryshe.

Pasi kemi marrë revolën nga Dema, i cili kishte qenë duke na pritur në oborrin e shtëpisë së tij, kemi vazhduar prap në drejtimin e shtëpive tona, por pa ecur as njëqindë metra, kemi parë policët që ishin ndalur para shtëpisë se Tahirit, të cilët na urdhëruan të ndalemi dhe t’i ngrisim duart lartë. Mëqë unë e dija serbishten u thashë, se jemi ndalur dhe kemi ngritur duart lartë. Derisa na u afruan policët, Tahiri me tha, “deri sa unë t’i mbuloj policët me zjarr ti duhet të ikësh, sepse ti ke grua dhe fëmijë”. I thashë të mos bëj asgjë por ai kishte vendosur të luftojë me ta. Atëherë i thashë, sido që të ndodhë, do të jemi bashkë.

Njëri nga policët me është ofruar dhe me ka qëlluar me kondak të automatikut në gjoks. Duke mbajtur gjoksin kam ra në gjunjë dhe kam mbajtur Tahirin i cili u qëllua nga polici tjetër. Tahiri nuk ka lejuar t’i afrohet afër polici tjetër. Ka nxjerrë revolën dhe ka shti në të dhe e ka shtri përtokë, por, në të njejtën kohë ka ra edhe vet. Kam marrë revolën dhe kam shti në policin tjetër. Duke menduar se edhe ai ka vdekur, kam filluar të ikë me vrap nga vendi i ngjarjes. Pa u futur akoma në rrugicën që çonte në drejtim të shtëpisë sime, është zbrazur një karikator automatiku në drejtimin tim. Fati e deshti të shpëtoi nga plumbat që shkonin kah këmbët e mia. Para shtëpisë se Tahirit kam gjuajtur aparatin fotografik që kishte me vete dhe kam vazhduar tutje. Duke vrapuar kodrës që çonte në pyllin që ishte pronë e familjes se Tahirit, janë zbrazur edhe dy karikatorë të tjerë fishekësh. Edhe këtu deshi i madhi dhe shpëtova.Pasi qëndrova rreth gjysmë ore në pyll duke vëzhguar se mos me ndiqte njeri, kam dalë nga pylli dhe duke ecur nëpër një vijë me ujë e baltë, kisha dëgjuar se kështu humbin gjurmët e qenit zbulues. I jam afruar shtëpisë dhe nga një dritare e vogël që ishte prapa jam futur brënda.

Pas pak ka ardhur axha i Tahirit, Ramushi, për t’i thënë shoqës sime për mua, të dal nga shtëpia e të mëshifna në pyll, ngase kishte dëgjuar të shtëna armësh. Ai e dinte se mua me ndiqnin akoma, dhe kishte menduar se kishin ardhur të me kapnin, e për atë shkak kishin gjuajtur në mua. Kur gruaja ime i thotë, se unë veç kisha dalë e futur në pyll, ai kthehet për të ardhur përsëri pas dhjetë-pesëmbëdhjetë minutash. Atëherë kam dalë unë. Ramushi me tha që mos të dalë prap, “… se, ata qentë kishin shtënë në njëri tjetrin”. Edhe pse unë i tregova se, unë dhe Tahiri ishim ndeshur me ta, dhe, se Tahiri kishte mbetur i vdekur, ai nuk donte t’i besonte të vërtetës. Pas një gjysmë ore, pothuaj gjysma e fshatit ishte në oborrin e shtëpisë sime. Me këshilluan të iku nga shtëpia dhe të strehohem dikund tek të afërmit.

Më vonë kam dëgjuar se aty, në oborrin tim, jo vetëm që i kanë rrahë deri në alivanosje, por edhe iu kanë thyer gjymtyrët.

Sipas Mustafë Haradinit, me të cilin u takova në Tiranë, mëse keqi kishin pësuar dy vëllezërit e Tahirit, Skënderi dhe Magjuni; dy të bijtë e axhës, së Ramushit, Enveri dhe Fadili; fqinji i Tahirit, Idriz Haliti, Shpend Sadiku dhe të gjithë ata që i kishin gjetur në oborrin tim. Nënën e Tahirit, Shkurtën, bashkë me të bijtë Skënderin dhe Magjunin i kishin marrë me vete në SUP-in e Pejës. Në SUP e kishin marrë edhe axhën Muratin me të birin e tij Shaqirin.

Gruas sime, edhe pas tre muajsh kur u bashkuam në Rijekë të Kroacisë, i diktoheshin akoma shenjat nëpër trup. ”Kur mi kanë shtrirë fëmijët përtokë dhe kanë dashur t’i shkelin me tank”, tregon ajo, “kurrë në jetë nuk jam gjetur më ngusht. Edhe nëse copë e grimë i bëjnë, pata vendosur të mos tregoi asgjë.”

Edhe dy axhallarët dhe anëtarët e tjerë të familjes i mbështesin me duar për muri dhe i rrahin deri sa i lënë të shtrirë përtokë.

Pasi qëndrova disa ditë nëpër familje të afërta, mua m’u desht të strehohem në bjeshkët e Istogut, saktësisht në bjeshkët mbi fshatin Cercë, sepse me kishin rënë në gjurmë.

Duke menduar se jam strehuar në Ruhot dhe Gurakoc, pas dy javësh e pësojnë keq familjet e Fetah e Shaban Sokolit, ku isha strehuar natën e parë pas ndeshjes me policët serbë, dhe pesë-gjashtë familje Dinaj.



Komente

ramadan ademaj

[ Wednesday, 01.02.2012, 07:14 AM ]

i madh i gjalle me i madh i vdekur

Per te iu pergjegjur te gjitha komenteve per fqinjin tim,te mirin e nene Shkurtes,dua te trgoj nje rast per trimin e Leshanit dhe tere Kosoves:
Nje dite para se te vritej,ate dite qe donim te shkonim te Mustafe Haradinaj, nena Shkurte i tha Tahirit:"ruju djali jem se forte po tutna se ka met n´dodhe dicka se t´ka pa nana n´anderr se t´kam martue me nje cike qi shoqja e saj nuk gjinet hiq".Tahiri e zuri per beli dhe e perqafoi forte,duke e prqafuar, i tha"po bash per nje nuse t´mire cfare e ke pare ne enderr jam,duke e leshuar dhe duke marre nje poze qe ta trgonte veten si te zoti,vazhdi" apo sjam,cfare po thua ti Dan" duke u kthyer
kah une dhe prite te ia kthej pergjegjen qe nene Shkurta te ishte
e kenaqur."C´fare ti nuk je as i mire e as i zoti per ate nuse qe e ka pa nene Shkurta ne enderr",dhe fiillova te qesh nga se pashe qe nene Shurta nderroi ne fytyre,"ti je per aso nuse jo ne enderr po keshtu i zgjuar"dhe filluam qe te tre qeshnim.

ramadan ademaj

[ Tuesday, 13.12.2011, 09:50 PM ]

leterze

duke e pare se qeveria e ka harruar dhe pervcmeje dhe selman ehtemi nuk shkro kush per te vendosa te shkruaj nje shkrip
sado ai meritn me shume se ka ta perkujtoje me nje shkrim
me rastin e 19 vjetorin e vdekjes.

nese doni te dini per me shume shkoni te faqja 

www,leshani i pejes.tk

ramadan ademaj

[ Tuesday, 13.12.2011, 09:43 PM ]

Leter Ltafetit...

zoja litafete,
ndoshta nuk e kam kuptur mire ap e keni lexuar shkarazi artikullin qe botova te "zemre shqiptare"por po citoj ate qe keni shkruar me lerte;"Zoteri Ramadan Ademaj !Ju lumt per shkrimin mbi Tahir Brishen,eshte shume e vertete per te gjtha ato qe keni shkru.po thuani per Tahiri -po thue nu ka ra per lirin tone por vetem ata qe jane gjalle..."
Nuk kam shkruar ashtu si kein shkruar ju,une e kam ceke se per kend ka ra ai dshmore,Ai ne fillim ka ra liri e kosove e atehere per ta gezur lirine neve.
Eshe shkruar nga mediat gabim per kete nga mediat.me qe askush nu e nxori as nje shkrim per per me shte deshte mua
si pjesemarres ne ngjarje ta duroj te verteeten deri tek shkrimi 
i semsn hetemit te cili ia ka zbuluar te verteten.
Nese doni te dini me shume per Tahirin hyni ne faqen time te internetit www.leshaniipejes,tk 
Aty mud te gjeni shkrimet dhe poezit per fqinin i madh i gjalle e edhe me i mdh i vdekur.
ramadanademaj@web.de

Litafete Racaj

[ Monday, 05.12.2011, 02:02 PM ]

Zoti e bekofte Tahir Berishen

Zoteri Ramadan Ademaj! Ju lumt per shkrimin mbi Tahir Berishen, fatkeqsisht eshte shume e vertete per te gjitha ato qe keni shkru. Tahirin po thua nuk ka ra per lirine tone por vetem ata qe mbeten gjalle e ....... Me besoni se shume here kam pyetur per ju se a jeni valle gjalle, edhe pse nuk njihemi. Une Tahirin e kam njohur personalisht.
Ju pershendes dhe ju deshiroj cdo te mire ne kete jete , kete e keni meritu. 
Litafete Racaj 
Allschwil 
CH

Selim Hasanaj

[ Sunday, 30.10.2011, 08:56 PM ]

Trim mbi trima Tahir Lush Berisha

Të lumt per shkrimin z. Ramadan Ademaj. Asht per tu ligshtue shpirti kur shofim se si pushtetaret tanë të Dardanisë kanë ba njani tjetrin heroj e martir pa e dhez asnji plumb kunder shkaut okupues, ndersa trimat e herojet e vertetë as që i permend fare.
Vepra e Tahir Lush Berishes asht kryeveper e Triminsë dhe atdhedashunisë, Ky Burr i madhë i Dardanisë asht martiri i parë per liri dhe demokraci të Atdheut.
Lavdi vepres së Ti dhe Zoti e bkoftë at shpirt dhe pasardhesit e Ti.
Selim M. Hasanaj
Sarpsborg - Norvegji


Shkruaj komentin tend



Sarpsborg - Norvegji

Komente

ramadan ademaj

[ Wednesday, 01.02.2012, 07:14 AM ]

i madh i gjalle me i madh i vdekur

Per te iu pergjegjur te gjitha komenteve per fqinjin tim,te mirin e nene Shkurtes,dua te trgoj nje rast per trimin e Leshanit dhe tere Kosoves:
Nje dite para se te vritej,ate dite qe donim te shkonim te Mustafe Haradinaj, nena Shkurte i tha Tahirit:"ruju djali jem se forte po tutna se ka met n´dodhe dicka se t´ka pa nana n´anderr se t´kam martue me nje cike qi shoqja e saj nuk gjinet hiq".Tahiri e zuri per beli dhe e perqafoi forte,duke e prqafuar, i tha"po bash per nje nuse t´mire cfare e ke pare ne enderr jam,duke e leshuar dhe duke marre nje poze qe ta trgonte veten si te zoti,vazhdi" apo sjam,cfare po thua ti Dan" duke u kthyer
kah une dhe prite te ia kthej pergjegjen qe nene Shkurta te ishte
e kenaqur."C´fare ti nuk je as i mire e as i zoti per ate nuse qe e ka pa nene Shkurta ne enderr",dhe fiillova te qesh nga se pashe qe nene Shurta nderroi ne fytyre,"ti je per aso nuse jo ne enderr po keshtu i zgjuar"dhe filluam qe te tre qeshnim.

ramadan ademaj

[ Tuesday, 13.12.2011, 09:50 PM ]

leterze

duke e pare se qeveria e ka harruar dhe pervcmeje dhe selman ehtemi nuk shkro kush per te vendosa te shkruaj nje shkrip
sado ai meritn me shume se ka ta perkujtoje me nje shkrim
me rastin e 19 vjetorin e vdekjes.

nese doni te dini per me shume shkoni te faqja 

www,leshani i pejes.tk

ramadan ademaj

[ Tuesday, 13.12.2011, 09:43 PM ]

Leter Ltafetit...

zoja litafete,
ndoshta nuk e kam kuptur mire ap e keni lexuar shkarazi artikullin qe botova te "zemre shqiptare"por po citoj ate qe keni shkruar me lerte;"Zoteri Ramadan Ademaj !Ju lumt per shkrimin mbi Tahir Brishen,eshte shume e vertete per te gjtha ato qe keni shkru.po thuani per Tahiri -po thue nu ka ra per lirin tone por vetem ata qe jane gjalle..."
Nuk kam shkruar ashtu si kein shkruar ju,une e kam ceke se per kend ka ra ai dshmore,Ai ne fillim ka ra liri e kosove e atehere per ta gezur lirine neve.
Eshe shkruar nga mediat gabim per kete nga mediat.me qe askush nu e nxori as nje shkrim per per me shte deshte mua
si pjesemarres ne ngjarje ta duroj te verteeten deri tek shkrimi 
i semsn hetemit te cili ia ka zbuluar te verteten.
Nese doni te dini me shume per Tahirin hyni ne faqen time te internetit www.leshaniipejes,tk 
Aty mud te gjeni shkrimet dhe poezit per fqinin i madh i gjalle e edhe me i mdh i vdekur.
ramadanademaj@web.de

Litafete Racaj

[ Monday, 05.12.2011, 02:02 PM ]

Zoti e bekofte Tahir Berishen

Zoteri Ramadan Ademaj! Ju lumt per shkrimin mbi Tahir Berishen, fatkeqsisht eshte shume e vertete per te gjitha ato qe keni shkru. Tahirin po thua nuk ka ra per lirine tone por vetem ata qe mbeten gjalle e ....... Me besoni se shume here kam pyetur per ju se a jeni valle gjalle, edhe pse nuk njihemi. Une Tahirin e kam njohur personalisht.
Ju pershendes dhe ju deshiroj cdo te mire ne kete jete , kete e keni meritu. 
Litafete Racaj 
Allschwil 
CH

Selim Hasanaj

[ Sunday, 30.10.2011, 08:56 PM ]

Trim mbi trima Tahir Lush Berisha

Të lumt per shkrimin z. Ramadan Ademaj. Asht per tu ligshtue shpirti kur shofim se si pushtetaret tanë të Dardanisë kanë ba njani tjetrin heroj e martir pa e dhez asnji plumb kunder shkaut okupues, ndersa trimat e herojet e vertetë as që i permend fare.
Vepra e Tahir Lush Berishes asht kryeveper e Triminsë dhe atdhedashunisë, Ky Burr i madhë i Dardanisë asht martiri i parë per liri dhe demokraci të Atdheut.
Lavdi vepres së Ti dhe Zoti e bkoftë at shpirt dhe pasardhesit e Ti.
Selim M. Hasanaj



 

 04-07-2010, 05:58

  #74

 

 

 

 

 

I detyruar


i/e regjistruar

 

Anëtarësuar: 21-05-2007

Postime: 1

Une jam (Besar Shkembi) Ramadan Ademaj i lindur me 30.03.1958 ne Leshan te Pejes nga nena Kada Ademaj-Kelmendi dhe babai Sadik Arif Ademaj.
Familja ime ne nje kohe,si tregon gjyshja ime,ishte njera nga familjet me te pasura
por e perzene nga kulla qe ishte ne kembe deri para pese vjeteve nga njerezit
qe ishin dore e zgjatur dhe sahan lepires se regjimit jugosllav,bashkepuntore te
gjindarmerise puthadoras,njerez qe nuk e meritojne as nje grime respekt.
E kam ditur se kulla eshte e imja,se ne te kane jetuar permbi pese gjenerata,se
babai im ishte i moshes rinore kur i kane larguar nga kulla.Gjyshja shpesh here
tregon se me duart e veta i ka shtruar buke ne kullen tone Haxhi Zekes.Kjo del ne pah edhe ne nje poezi timen ne permbledhen e poezive "Ku ta shuaj flaken e etjes per ty Kosove"
Besoj se mjafton per historine e familjes sime.
Tregova me larte se na e moren kullen dhe token tone ne te cilen nuk u kthyem me kurre.Familja e jone e njohur u detyrua ta leshoje fshati.Gjyshi me djemte e tij
Sadikun(babaim im),Smajlin dhe Rexhen shkon te miqet e tij per t'u vendos pastaj ne Romun te Pedjes.Rinia e kaluar ne Leshan sigurisht e terheqin te kthehet ne Leshan ke jetojme edhe sot si familje mesatare.

Une u linda ne Leshan ku edhe sot jam banor i ketij fshati.
Shkollen fillore e kam te kryer ne Shen Gjon dikur Gllaviqice,te mesmen ne gjimnazin "11 Maji "ne Peje ndersa studimet ne Prishtine ne Fak.Fil.dega
Letersi dhe gjuhe shqipe.
Nuk dua te ceku aktivitet e mia si aktivist ne disa grupe letrare e artistike.
Per aktivitetet e mia dua te filloj nga fakulteti sepse ne gjimnaz bashke me
Adem Shalen,profesor i filozofi-sociologjise dhe Shefqet Shefqet Thacin,jurist,sot shef ne ndertesen e komunes andej Lumbardhit,na pranuan pa na pyetur ne
LKJ.
Ate nate kur filluan demostratat e 11 Marsit edhe une isha ne menzen e studenteve duke darkuar dhe me nje here iu bashkova shokeve duke hedhr tabakane me gjithe ushqimin per toke.Bashke megjithe te tjeret edhe une shkova para nderteses se KK te atehershem me cka u shperbleva me perjashtim nga LKJ
dhe largim nga konvikti.Isha gjithashtu edhe me 23 Mars kur erdhi Azem Vllasi mes
studenteve te na bind te mos demostrojme.Ate dite dolem me paralla te shkruara neper catcafat e shtreterve tane.Po ate dite foli Ali Lajqi ku doli haptas kerkesa jone kryesore "Kosova republike".
Jam pjesemarres edhe i demostratave te 1,2 e tre prillit dhe i te gjitha aktivitetevet tjera pas.Mu burgos shoku me i ngusht Brahim Krasniqi nga Turjaka
Gani e Ramush Mehmetaj e te tjere te mos i permend te gjithe me radhe.
Aktivitetin tim pastaj e vazhdova ne fshatin tim te lindjes dhe BL te leshanit.
Aty bashke me te tjeret kemi organizuar protesta e demostrata te nje pasnjeshshme,bile nje here me propozimin e Tahirit preme nje plep ne token e tij per ta bllokuar rrugen.
Isha i deleguar i bashkesise lokale ne Komitetin e rinise ne Peje ku isha bashke me Aver Husin dhe nje tjeter gjithmone kundershtar i vendimeve te komitetit,isha anetar kryesie ne fshat dhe anetar kryesie ne BL.Kam shkuar shtepi me shtepi te beja nenshkrimin e DEKLARATES SE PAVARESISE dhe ta beja regjistrimin e
e popullsise,isha anetar kryesie dhe anetar i keshillit artistik ne SHKA "Haxhi Zeka"ne Leshan,kam qene kundershtuesi me i forte ne fshat i kushtetutes se dhunshme te Serbise dhe shume te tjera.Per kete kisha ra ne gjurme te stacionit policor ne Kliqine dhe mu desh te largohem per 6 jave nga shtepia.
Kam pasur tre vellezer ne Rijeka te Kroacise dhe sa here e shihnja vehten ngushte ikja e shkoja te vellezerit deri sa kolonte kriza.
E zgjta pak po me duhet te vazhdoj akoma.
Kur formuam degen e LDK ne bashkesine lokasle te fshatit tim ne shkolle te Kliqines ku kishte edhe serb nga fshati serb diskutimi im u duartrokit me se shumti dhe te nesermen ne emisionin e lajmeve "Ngjrje dite"qe emitohej nga RTP
doli nga te gjitha diskutimet vetem diskutimi im.
Aty u propozova kryetar i LDK,krytar per kthimin e refugjateve,edhe kryetar per dicka tjeter nuk po me kujtohet per momentin por me kembengulje nuk pranova sepse akoma nuk e kisha dorezuar librezen e LKJ dhe ishte propozim i imi qe ata qe kane qene apo ishin anetare te LKJ te mos pranohen ne vendet kyce.
Para zgjdhjeve te Majit per parlament dhe kryatar te Kosoves edhe ne fshatin tone ne nje bledhje ne nje ode te fshtit u vendos qe edhe fshati jone te marre pjese dhe zgjedhjet te mbahen ne xhamine e fshatit.
Ne kete mbledhje Tahir Lush Berisha qe ishte zevendezi ne lagje me propozoi anetar komisioni dhe propozimi i tij u pranua nga te gjthe te pranishmit.
Zgjdhjet edhe pse policia ishte tri here dera te dera e oborrit te xhamise kaluan shume mire dhe pa pengesa.per cdo ore i heqnim fletat nga kutite dhe i conim ne oden e Bajram Fekeve qe ishte pertej murit te xhamise.
Dy nete me vone vendosem te festojme me qe kishim kaluar pa probleme.Une doja te merrja pjese po erdhi Tahiri dhe se bashku vendosem te shkojme.
Para se te shkojme shkuam ne shtepine e tij,ku nga e motra,Gala qe ate kohe ishte ne t'pan si i themi ne,kerkoj vezet,ishte fjala per bombatg e dores,sepseajo i kishte meshehur ne nje vend tjeter.Revolen e kishte ne rrypa vjerre ne krih perfundi setres.
Se bashku shkuam ne qender te fshtit ku edhe ishte fusha e basketballit.Ai nga dale hoqi setren bashke me revole pa e pare askush dhe ma leshoi ne dore.
Pasi mbaroi loja dhe filloi te bie terri shkuam ne oden e Mustafe HARADINAJT DHE ATY festuam deri para agimit.Posa kemi dalur jasht Tahiri e nxori revolen dhe gjuajti ne ajr.Stacioni i Policise ne Klicine ishte shume afer.Mund te vishin per tre kater minuta.Ne ia hoqem revolen.Ate ia dham Dema Haradinajt i cili kishte me vete nje biciklet.
Pasi u ndame nga shoket Une dhe Tahiri kishim shtepite pak me large andaj duhej ta benim nje cope rruge.Dema na priste ne oborrin e shtepse se tij.Aty morem revolen edhe pse dema tentoi ta mbaje deri te nesermen.Prap e futi ne rrypat qe mbante ne krihe.Nuk kemi ecur as 1oo m kemi pare polocin e cila na urdheroi te ndalojme dhe t'i ngrisim duart larte.Une u thash se jemi ndalur dhe kemi ngritur duart.Duke u ofruar policet Tahiri me tha "ramadan te lutem ti ik,ik se ti je i martuar dhe ke dy fedmije e une edhe nese vdes nuk ka rendesi"Une i thash nese duhet te vdesesh ti te vdes edhe une por nuk eshte mire te lftojme se per te vdekur eshte lehte.ne keto fjale me eshte ofruar njeri nga policet dhe ma ka meshua me kondak ne gjoks dhe jam rrezuar ne toke.Tahiri nuk e ka lejuar t' i afrohet polici po ka shti ne te.Nuk e di se cili nga policet ka shti ne te por menjehere kane ra ne toke pernjehere.Tahiri ra para kembeve te mia.kam grabit shpejte dhe kam kapur revolen dhe kam gjuatur ne polici tjeter i cil ka ra per toke.duke mendova se ka mbetur i vrare prap ne dore ia kam lene tahirit revolen dhe duke vrapuar ne drejtim te shtepise kam ikur.Akoma pa hy ne rrugen qe me conte ne shtepi njeri nga policet akoma i mbetur gjalle ka zbrazur nje karikator fishekesh.Pas pak ka zbrazur edhe dy te tjere.

Jam strehuar ne Malin e familjes se Tahirit per nja gjysem ore dhe pastaj duke ecur neper nje vije me uje e balte,se kisha degjuar se ia humbe gjurmet qenit zblues,per nje dritare ka hyre brenda ne shtepi.Duke i treguar gruas ngjarjen ne dritaren e dhomes sime ka trokitur axha i Tahirit,Ramushi.Ka dalur gruaja jashte por nuk i ka treguar per Tahirin.Une e degjova nga brenda kur i tha gruas"le te largohet Ramadani pak nga shtepia se u degjuan pushke e mos vijne dhe e zene.
Pas pak eshte kthyer perseri e atehere kam dale une jashte.Me tha mos dil hiq jashte se jane vra ata qente mes veti"Jo_ i thash Ramush_une edhe Tahiri jem gjajtur me ta dhe shkoni e merreni Tahirin se ai ka mbetur i vrare.

Ja keshtu fola vetem per pikat kryesore te aktivitetit tim ne Kosove dhe me shume fola rreth rastit te Leshanit

Kete po e beje ne shenje proteste kunder te gjithe atare qe shkruan dhe u moren me kete rast sepse askund nuk permendet emri im e besoj e meritoj e kete me se miri e deshmojn e fjalet e Tahirit kur me tha se "ti duhet te shpetosh" Nuk e them te lavderohem sepse ne ja kemi borgj jeten Atdheut ne cdo kohe kur ai e kerkon.Mund te thot dikush po pse nuk mori pjese ne luften e UCK se .UCK se me nje shendet si i ime me shtate atete semundje kronike nuk iu kan dashur po me gjitha ate une kam qene shpirterisht me te gjate gjthe luftes pa i permendur te te mirat materiale qe kam derdhur jo vetem per fondin e UCK po edhe ne fonde te tjera.

Lere qe nuk permendem askund po ,si me kane thene,nje gazetar ka shkruar duke me prekur edhe ne gjendjen nacionale.Ka shkruar se i takoj minoritetit rome.Nuk jam se po te isha do ta pronoja me kenaqesi ashtu sikur krenohem me ate shqiptar.por le te mbetet ne ndergjegjen e tij por si duket ai nuk ka ndergjegja mu si ata qe familjen time e nxoren nga kulla.Eshte mire te pranosh e tekrenohesh me emrin e kombit qe i perket po kjo qe beri ai gazetar pa etike gazetare eshte jo per lavdate por per te qare ule mbi cungun e oborrit.

Lexova shume per Tahirin pastaj sot gjeta artikuj per te edhe ne internet dhe askun nuk shkruan se une isha me te dhe se kemi luftuar se bashku.Oh sikur te ishte ai gjalle shume prej ketyre"patrioteve"do t'ua kendonte talkinin.

Kam gabuar ne gjuhe,ndoshta edhe jam ngutur por me besoni se nuk ndjehem mire psiqikisht.Kjo te bene te cmendesh sidomos shkrimi i atij gazetearit pa etike gazetari

Kerkoj ndjese pranoj kritika

Adresat e mia elektronike

besarshkembi@web.kom dhe

ramadanademaj@web.com

 

Keto nocione i shpiku kuzhina serbosllave

 

 

 

 

 

Besar Shkembi zeri i nusret planes ne radio kosova e lire ishte kenga e pare e zogut qe lajmronte ardhjen e pranveres por jo kesaj pranvere te zbehte

23. November um 12:40 ·  1

murriztherra@web.de



pershendetje per Istogun

Ju falenderoj per ate qe me keni shkruar

Une vitin e dyte te gjimnazit e kam mbaruar ne Istog per te vazhduar
me pastaj ne gjimnazin e Pejes

Ragipin e kam njohur si nxenes te gjimnazit dhe me kurre nuk me ka interesuar per te 

une nuk e njoh si te tille srpse deri te ky artikull qe e ka botuar ne ZERI
as qe me ka interesuar

E di vec kete se egjiptianet dhe ashkalite nuk kane qene e buk jane as sot romr te asimiluar

Keto nocione i shpiku kuzhina serbosllave

 

 

 

 

 

Besar Shkembi zeri i nusret planes ne radio kosova e lire ishte kenga e pare e zogut qe lajmronte ardhjen e pranveres por jo kesaj pranvere te zbehte

23. November um 12:40 ·  1

murriztherra@web.de



pershendetje per Istogun

Ju falenderoj per ate qe me keni shkruar

Une vitin e dyte te gjimnazit e kam mbaruar ne Istog per te vazhduar
me pastaj ne gjimnazin e Pejes

Ragipin e kam njohur si nxenes te gjimnazit dhe me kurre nuk me ka interesuar per te 

une nuk e njoh si te tille srpse deri te ky artikull qe e ka botuar ne ZERI
as qe me ka interesuar

E di vec kete se egjiptianet dhe ashkalite nuk kane qene e buk jane as sot romr te asimiluar

P.S Ky regim i është drejtuar gazetës "Koha Ditore" por redaksia nuk e ka botuar prandaj i drejtohem për botim gazetës kombëtare "Bota sot" – Autori

Mehmetali Rexhepi: Rexhep Mala - përuruesi i gueriles urbane

| E Marte, 14.04.2009, 06:51 PM |   (21 shikime)



Mehmetali REXHEPI

REXHEP MALA –  PËRURUESI I GUERILES URBANE
            
(Selatin Novosella “REXHEP MALA – ANTEU I LËVIZJES ILEGALE”, Prishtinë, 2007)

GRISHJE E TREFISHTË

Le të mbetet kjo… si një hulli në fushën e studimit të veprës së këtij atdhetari të veçantë”* (Selatin Novosella “Rexhep MALA – Anteu  i Lëvizjes Ilegale”, Prishtinë, 2007, f.21)
Në faqen 21, të këtij libri, autori do ta përtrollis sensin e masës për hullinë e tij, së cilës do t’i shtohen të tjera hulli, përderisa të lëvrohet hapësira e gjerë e bëmave, konteksti dhe veçantia e tyre, të ngërthyera dhe zbërthyera në një figurë me jetëgjatësi të shkurtë, por me përmbajtje të dendur veprimi e ndikimi.
Kryetema e librit të Selatin NOVOSELLËS  “REXHEP MALA – ANTEU  I  LËVIZJES ILEGALE”, grish trefish: në përurim libri, në pranverën e pavarësisë, që heroi e shihte edhe kur nuk dukej dhe, e shihte vetëm në përmasën kombëtare, assesi të copëzuar, kësisoj shënojmë edhe 29 marsin e vitit 1951, datëlindjen e heroit. Heronjtë, si Rexhep MALA, kanë vetëm ditëlindje, ngase prania e tyre në mjedisin tonë, qoftë me bëma të drejtëpërdrejta të vetëdijsimit , qoftë në gatishmërinë për çlirimin kombëtar, mbetet vlerë shpirtërore e morale, që bartet në breza, pikërisht për veçantinë e një qëndrese unikate.

ATDHEDASHURIA  KRYEFJALË  E JETËS

Autori i librit “REXHEP MALA – ANTEU I LËVIZJES ILEGALE”, trimin e rrëzës së Kikës e cilësoi “i veçantë”.
Ku dhe si dukej veçantia e Rexhep MALËS? Këmbëngultësia për bindjet e tija atdhetare po formësohej që nga djalëria, duke iu bërë qëllim parësor dhe i vëtëm i jetës, masë e përmasë e karakterit, që do ta zgjeronte deri në shejtni… Kjo masë e përmasa tek Ai, rrodhi nga një burim i kthjelltë pararendës, në të cilin shoi etjen djaloshare, ndezur nga tmerret namkëqija të Serbisë. Oda djaloshit do t’ia sillte jehonën e gjëmës të luftëtarëve me nam dhe anonim.
E veçanta për karakterin e Rexhep MALËS, është domosdoja e çlirimit të trojeve shqiptare. Besimin dhe guximin i kishte vjelur në gjirin e popullit, ndaj u edintifikua me bindshmëri në figurat e: Isës, Çerçizit, Hasan Prishtinës, Azem e Shotë Galicës, Shaban Polluzhës, e prijatarë tjerë, që mbollën farën e guximit në luftërat për çlirim, si dhe në pengun e pa përmbushur të adheut…

PËR NJË GUERILE URBANE

Vepërqëmtuesi i Rexhep MALËS, Selatin NOVOSELLA theu akullin e ndrojtjes, iu rrek për t’i zbardhur në këtë libër, disa nga bëmat e njërit nga akullthyesit më të pa trembur të robërisë, duke i lypur atdheut një fat tjetër, përmes hapërimesh të fërkueshme, prore të ndjekshme, me grushtin e vetëpohimit drejtuar mashtrimit, “mirëqenies”, “barazisë” së përgjuar, “vëllazërim – bashkimit” të shpifur…
Ishte periudhë e shumëfishimit të vartësve të pushtetit, kurdisje komplotesh mbi çdo shfaqje pakënaqësie e kokëngritjeje, institucionalizohej krimi. Sforcohej demagogjia e vartësve shqipfolës të pushtetit.
Rexhep MALA nuk ngurronte që t’i identifikonte në sy të popullit kameleonët politikë, në secilin mjedis ku arrinte dhe ua çjerrte maskat, si paralajmërim i parë për ata të helmuar, që të ktheheshin në natyrshmëri dhe dinjitet.
Kishte mjaftë dromca të tilla të sjelljes në ecejaket dinamike të Rexhep MALËS, që ruhen ende në arkivin e gjallë të kujtesës.
Rrjedha e ngjarjeve në libër, që nga djalëria e sprovës në Demostratat e Gjashtëdhjetëetetës, organizimi dhe hapërimshtrirja e “Grupit Revolucionar të Kosovës”, kapitujt e qëndresës dhe mosnënshtrimit burgjeve të “inkuizicionit” jugosllav, deri në përmbyllje të harkut përmbajtësor: “Ka ardhur koha të kalojmë në nivel më të lartë të veprimtarisë çlirimtare”; pra, të futjes në veprim “të gueriles urbane”, autori Rexhep MALËS nuk i mvesh epitete të pa qena. Madje, torturat e tmerrshme në hetuesitë mizore, qëndresa e papërballueshme, e përballuar me këngë, kishin tmerruar edhe vetë xhelatët.
Cili autor, sado gjakftohtë, në stilin e shkrimit të tij, do t’i shmangej ndjenjave të forta të admirimit?

NË VENDNDODHJE TË QËLLIMIT

Specifika e veprimit të Rexhep MALËS shtrihej mes ilegales dhe legales. Situatat ia kërkonin mënyrën e veprimit të hapur, për aq sa i mbylleshin shtegdaljet e veprimit nga UDB-ja. Rrezikun e detyrave të parashtruara për kryerje, të shumtën e merrte mbi vete. Ai i kursente shokët.
Në një fërkim publik me disa udbashë, në Gjilan, më 1973, provokimit të tyre u dha një kundërpërgjigje aq të shpejtë dhe të prerë, si me një vringëllimë të rrufeshme shpate, aq sa mbetëm pa frymë, ndërsa udbashët u tërhoqën të përulur me cinizmin karakteristik në fytyrat e tyre.
Kjo nuk ishte arrogancë. Rexhep MALA edhe kështu donte ta përmbyste mitin famkeq për pathyeshmërinë e UDB-së. Ti kundërviheshe një monstrumi gjakatar në periudhën përkatëse, dmth., të prisje, edhe aty ku nuk pritej: zezonën a gjëmën e llojit të pa parashikueshëm. Por Rexhep MALA e kishte përjashtuar frikën nga shpirti i tij detgjerë, si zbrazje të një barre për ecje më të shlirë, për mësyrje atdhetare…
Hapësira e ecejakeve të tija po bëhej tmerr për pushtetin. Ai pushtet me logjikën e djallëzive, ruante burokracinë e vet. Nga të përgjumurit e shumtë ushqehej iluzioni për përjetësinë e këtij pushteti. Andaj, kthetrat e makinerisë që drejtonte politika e tillë përndjekëse, nga rasti në rast, e ndiqte për ta kapur dhe gllabëruar kryengritësin Rexhep MALA, përderisa ende ishte e pakët sublima e kategorisë së MALËS.
Ai lëvizte çështjen me bashkë të betuar të tjerë, rrugëve tejet të ngushtuara nën llupën e vëzhgimit, të përgjimit në shtëpi e gjetiu, tërë sy e veshë policorë përreth. Ai nuk ndalej, por çante tutje, për t’ia dalur matanë, në vendndodhje të qëllimit, me këngë në vete, me refrenin: “Ne në gojë të ujkut hedhim valle, lumë moj Shqipëri që na ke”!

LUFTËTARI  I  NJËMBËDHJETË  BURGJEVE

Jeta e përplasur qelive të burgjeve serbe – jugosllave, nuk e kishte dëshpëruar Rexhep MALËN.  Urrejtja ndaj pushtuesit, te akcili i burgosur i ndërgjegjes, ndonjëherë merrte trajta të shfaqjes së gjaknxehtësisë, dëshpërimit a nervozës vetëngulfatëse, për Rexhep MALËN ajo ishte shndërruar në energji të kontrollueshme. Është dukuri e veçantë, e denjë për tu studiuar, urrejtja si shtytje për qëndresë. Urrejtja tek Ai ishte e natyrshme, e ligjshme dhe vetëm në përpjestim me pushtuesit. Assesi ndryshe.
“Njerëzit e shtëpisë më përcollën me grushtin lart. Tamam si përcillet luftëtari i lirisë në luftë. Paj, edhe unë në luftë shkoja, në luftë me bishat që kanë pamje njeriu”* (Rexhep MALA ”QËNDRESA – DITAR NGA BURGU”).
Jetën në burgjet e pushtuesit serb e përkufizonte si luftë. Luftë  tejet e pabarabartë. Luftë nervash në një birucë, në një varr për së gjalli. Në ditarin e tij të burgut, Ai hedh disa përjetime rrënqethëse… Provokime për t’ia shter energjitë, përballje për t’i ruajtur ato.
Nëse do ta thyenin fizikisht, kënaqësinë për thyerje shpirtërore të Rexhep MALËS, kurrë nuk do ta shijonin fashistët e rryer serbë!
Mbi Rexhep MALËN me tërë arsenalin e saj, u hodh tërbimi e ligësia njerëzore dhe, ngadhnjeu madhështia njerëzore!
Përjetimet dhe sprovat e njëmbëdhjetë burgjeve të Rexhep MALËS, ofrojnë lëndë të pashtershme për pena me mprehtësi depërtuese në shtresime të thella të një guximi për mahnitje.    

PARAROJA

Në periudhën e zhveshjes së të drejtave në një skelet autonomie, zbehjes dhe përkuljes të dinjitetit shqiptar, “legalja” e institucioneve të pushtetit, shenjën identifikuese të mëvetësimit politik të shqiptarëve nuk e shpalonte dot.
Barrën e rëndë të mëvetësimit, shkëputjes nga kthetrat jugosllave, duhej ta lëvizte ilegalja. Pikërisht Rexhep MALA do të jetë një nga promotorët e lëvizjes ilegale, që do të sistemohet në kategori… Kjo kategori sublimoi artikulues të denjë për vetëvendosje të shqiptarëve, si: Adem Demaçi, Jusuf Gërvalla, Skender Kastrati, Zijah Shemsiu, Kadri Zeka, Mehmet Hajrizi, Hydajet Hyseni, Selatin Novosella, Fatmir Salihu, Nuhi Berisha, e tjerë. Pararoja e një shtresimi atdhetar, tashmë të profilizuar, i shqetësonte strukturat shtetërore të pushtuesve.
Pushtuesit, të alarmuar, kësaj kategorie veprimtarësh do t’i kurdiste burgosje, vrasje të fshehta e të hapta. Rexhep MALA e Nuhi BERISHA  me aktin e përballjes luftarake, shpërthyen ilegalen për t’i dhënë krah gueriles. Ata do t’ia ngrehin digën serisë së krimit të fshehur. Në “Kodrën e trimave”, tash në kodrën e nderit të tyre, dy, vetëm dy, me plumba e këngë përballë: qindra policë, me tërë arsenalin sulmues, shfryjnë tërbimin mbi dy guerilas! Ata bien me këngë në gojë si në legjenda!

ANTONIMI I KOMPROMISIT     

Daljet jashtë kontekstit  të librit për Rexhep MALËN, nuk e cënojnë logjikën e vërtetësisë së parashtruar, mëtojnë të përplotësojnë edhe ndonjë veçori të pa vënë në spikamë për lexuesin, përkitazi një karakteri të lidhur pashkëputshëm me idealin, të cilit Ai  i dha gjithçka mund të kishte jeta.
Duke këmbyer pikëshikimet për rreziqet e gjendjes, për pafrenueshmërinë e shfrytëzimit të bashkëkombësve, në fjalorin e Rexhës ka munguar shprehja “kompromis”. Le të nënvizohet kjo veçanërisht.
Idhtarët e përzgjedhjes së kompromisit si mençuri për zgjidhjen madhore, jokompromisin e shihnin si diçka abstrakte, si përfundim në ngurtësi, si ngrirje akulli e të lëngshmes. Jokompromisi është antonim i kompromisit. Një logjikë nënshtruese dhe jo nënshtruese. Për këmbime interesash të ngushta, shtresimit të tillë i parapëlqente kompromisi, elasticiteti, vardisja përfituese ”për popullin”.
Këtë anë të logjikës politike e përfaqësonte në dukje, shtresimi i vetëkënaqur në institucionet “legale” të Kosovës e Federatës Jugosllave.
Kompromiset në vazhdimësi, me hirë e pa hirë, nga të vetëzgjedhurit “e popullit” në institucionet “legale”, heshtur anashkaluan të drejtën dhe vullnetin e shqiptarëve për të vetëvendosur.
Është ilegalja që po legalizohej dhe, përmes vrazhdësisë po e merrte të drejtën e qytetarisë, si kategori e strumbullarëve të jokompromisit: Adem DEMAÇI, Rexhep MALA, Adem JASHARI…
Kompromisi i kobshëm mbi fatin e shqiptarëve, si në konjukturat e niveleve ndërkombëtare, edhe brenda  kombëtare, pati çmim të pistë. Po ashtu, edhe jokompromisi solli derdhje të gjakut të pastër shqiptar… Por ia vlente barra qeranë,meqë mbi qeranë do të bartej faqebardhësia e plotënisë së lirisë.
“Rruga e nisur s’duhet lënë për gjysmë. Vetëm me luftë mund të çlirohemi!* (Binak Ulaj “KUJTIME’’, 2005).
Kushtrim GURI: “njësitet e para guerile nëpër qytete…”, “do të kulmonin me një kryengritje të përgjithshme popullore”* (Skender Kastrati “KUJTIME”, 2006).
Rexhep MALA nuk ishte i prirur për aventura. Format e luftës guerile që përuronte , për indiferentët e pangjyrë dhe të përgjumurit e përjetshëm, për kokat me ndërgjegje të papastër, ishin aventura të rrezikshme.
“Aventurës” së përgjakshme me pushtuesit, rrjedha dialektike e ngjarjeve i dha të drejtë.

TRASHIGIMIA

Trashigimia e Rexhep MALËS është e gjerë. Nuk është vetëm Hanifja, shoqe jete dhe bashkërendimi veprues, simbol i gjallë stoicizmi e besnikërie, që sfidoi  Penelopën e Odiseut, as vetëm Fitorja, e bija krenare, as vëllai, Hasani, “Plaku” i Lëvizjes dhe demostratave të mërgatës në Perëndim…
Trashigimia e Rexhep MALËS është  shqiptaria. Është madhështia e tij, mbi të cilën mbëltohet brezi i ri. Jemi ne, me cilësitë dhe dobësitë që kemi. Është identiteti ynë shekullor i pashuar. Janë qindra – mijëra dëshmorë… Është sprova jonë shtetformuese, vlerat qytetëruese e konkuruese.
Duke rrumbullakuar vlerësimin për madhështi të tilla, si Rexhep MALA, më sillet vërdallë pyetja: pse të jashtëzakonshmit janë aq të rëndomtë? Si duket, madhështia është në bërthamën e tyre të shëndosh. Të tillët janë të rëndomtë në përmasën e vërtetë  të rëndomsisë. Aty dhe vetëm aty e ka burimin dhe rrjedhën e pastër madhështia njerëzore…

 

GJILAN, më 29 mars 2008



 



Mark Krasniqi: Le ta dijë Evropa mbarë, tash e mbas s'jemi shqiptarë!

| E Hene, 20.12.2010, 10:58 PM |   (10 shikime)



Duke e parë të arësyeshme se ky artikull i Akademik  Mark Krasniqit,është shumë i qëlluar dhe i një rëndësie të vacantë e shof të arsyeshme që ky artikull tu servohët edhe lexuesve të rregullt të Zemrës shqiptare,në përkrahje,morale dhe intelektuale të Akademikut të mirëfilltë kosovarë.

Dispora shqiptare është e shqetsuar dhe është kundër shkrimeve dhe qendrimt të zotëri Halil Matoshit,dhe shokëve të tij Edi Ramës dhe kompanisë se tij moniste të cilët me çdo kusht dhe më çdo qmim po përpiqen ta destabilizojnë Kosovën dhe Shqiperinë.

Ruana o zot,nga soji i këtyre batakçinjëve.

Neki Lulaj

 

Le ta dijë Evropa mbarë, tash e mbas s'jemi shqiptarë!

 

Nga Mark Krasniqi

 

Kështu këndon gjeli mbaje koshit, një këngë të re të Halil Matoshit

Për të na zhdukur si komb, Serbia e Greqia dhe kisha ortodokse e tyre, na kanë pagëzuar me emra të ndryshëm e jo si shqiptarë, por si Arnautë, Turq, Myslimanë, Jugosllavë, Arvanitas e tj., madje edhe si Shiftarë, Testerashë (Sharraxhinjë). Por jo si shqiptarët në Shqipëri, me të cilët, sipas politikës dhe përpjekjeve greko-sllave, nuk jemi një popull, një komb.

Por e gjithë kjo nuk është për të na habitur, sepse nga okupatori, nga armiku shekullor s’ke çka pret tjetër përveç dhunës e padrejtësisë nga çdo aspekt dhe në çdo rast. Megjithatë, ne kemi

qëndruar burrërisht, madje duke luftuar me fakte, me diplomaci, por edhe me armë në dorë, për të mbrojtur territoret tona etnike dhe emrin tonë etnik shqiptar, nën flamurin e lavdishëm kombëtar të heroit tonë të pavdekshëm, Gjergj Kastrioti – Skënderbe.

Këto pak fakte i di gjithkush prej nesh, por unë i përmenda vetëm për t’i lidhur me rastin e disa shkrimeve të zotëri Halil Matoshit, të cilin personalisht nuk e njoh, kështu që nuk kam kurrfarë raportesh me të, as pozitive, as negative. Por ky zotëri më ka motivuar të reagoja në disa shkrime të tija në gazetën ,,Koha Ditore’’, maj 2009, me 14 prill dhe 1 dhjetor 2010.

Zotëri Halil Matoshi shkruan se ne kosovarët nuk mund të kemi të njëjtin identitet kombëtar me shqiptarët e Shqipërisë, as me ata të diasporës së gjerë shqiptare, sepse ne duhet të jemi kosovarë e vetëm ata në Shqipëri shqiptarë. Sipas Z. Matoshit, edhe shqiptarët në Luginën e Preshevës duhet të quhen serbë, në Maqedoni - maqendonas, në diasporë gjithashtu: – zvicierianë, gjermanë, në Skandinavi etj., gjithashtu e gjithëqysh, por jo shqiptarë. A do të quhen edhe serbët e Kosovës kosovarë me kombësi? Madje, serbët në Republika Srpska nuk dinë si do të quheshin, ose hungarezët në Serbi dhe në Rumani e kështu me radhë. Atëherë nëse na mohohet identiteti ynë shqiptar, ne për të qenë shqiptarë, duhet të bashkohemi me Shqipërinë dhe minoriteti i vogël grek në jugun e saj, do të quhet shqiptar, e jo grekë e kështu me radhë. Kjo do të thotë se minoritetet në përgjithësi duhet ta braktisin përkatësinë kombëtare të tyre dhe të deklarohen se janë të kombësisë së popullit shumicë, emrin e të cilit e ka shteti i tij. Por Zotëri Ahtisari në rastin e Kosovës vepron krejtësisht në drejtim të kundërt. Ky zotëri i nderuar, në Pakon e vet të famshme, e cila është baza e Kushtetutës së Republikës së Kosovës, sajon ligje vetëm për të drejtat e minoriteteve etnike, përkatësisht për minoritetin serb, i cili nuk e njeh fare pavarësinë e Kosovës, por megjithatë i jep të drejta e privilegje të cilat nuk i ka asnjë minoritet etnik në botë. Nga ana tjetër, Ahtisari nuk i përmendë fare shqiptarët, të cilët kanë luftuar gjatë shekujve për ta krijuar këtë shtet. Por, këto ligje dhe kjo Kushtetutë, janë jetëshkurtër dhe duhet të zëvendësohen me ligje e Kushtetutë krejtësisht tjetër, në pajtim me sovranitetin e vërtetë e të plotë të shtetit.

Ky asimilim, siç e predikon Z. Matoshi, tash për tash i dhunshëm, mund të realizohet në Evropë pas një kohe shumë të gjatë, në kushte të volitshme demokratike, ekonomike dhe përgjithësisht shoqërore. E tillë tash është Amerika, përkatësisht SHBA-ja, ku gjatë shekujve pjesëtarët e popujve të ndryshëm e kanë kolonizuar Amerikën,janë asimiluar pas disa gjeneratave në një ,,etnikum’’ - qytetar, kështu që nuk ekziston një popull, ose komb shumicë, i cili do të ishte dominues mbi pakicat kombëtare. Zyrtarisht ekziston vetëm gjuha angleze, megjithëse kombet e ndryshme ende flasin, komunikojnë dhe kanë publikime të ndryshme në gjuhët e tyre, deri diku edhe traditën, zakonet e tyre. Kam parë në Uashington e në Nju – Jork varreza të përbashkëta, pa dallim feje e kombësie, megjithëse ende kishte shumë rrasa mermeri të varreve me shkrime hebraike, arabe, anglishte, e tjera, me simbole të feve të ndryshme. Të gjitha në nji ledinë, varr pranë varrit, në qetësi e në ,,rehati’’, pa kurrfarë problemesh.... Kur Evropa ,,të bëhet Amerikë’’, me kulturë, demokraci, ekonomi etj., pra, një shtet, ose union, federatë, apo konfederatë e shteteve, mbas një kohe të gjatë, ndoshta do të bëhet një unifikim i ngjashëm si në Amerikë. Por ky asimilim në Evropë do të vonohet, sepse çdo komb në Evropë ka kulturë, traditë, gjuhë e histori të vetën, të gjithë janë autoktonë me shekuj në Evropë, kështu që secili do ta ruajë identitetin e vet kombëtar. Amerika është kolonizuar me mërgimtarë të Evropës e të kontinenteve të tjera. Ne shqiptarët jemi popull autokton, më i lashtë në këtë pjesë të Evropës, dhe kemi kulturë, traditë, histori e gjuhë të posaçme, kështu që duam të jemi komb shqiptar edhe shumë shekuj. Prandaj teoria e Z.Matoshit as nuk duhet të përmendet fare, lere më të zbatohet qysh sot, me 28 Nëntor të vitit 2010. Tash kjo tendencë mund të kualifikohet madje edhe si tradhti. Tash për tash, vetëm nga ky aspekt mund të trajtohen shkrimet e qëndrimet e tilla siç janë këto të Z.. Halil Matoshit.

Zotëri Matoshi edhe festën tonë kombëtare, të njohur me ligjin e Kosovës si e tillë, e quan si prononcim politik. Ai e dënon ,,Vetëvendosjen’’, e cila ka stolisur kryeqytetin e Kosovës vetëm me flamuj kombëtarë të Skënderbeut. Unë mendoj se ,,Vetëvendosja’’ ka bërë shumë mirë që ka vepruar në këtë mënyrë, sepse 28 Nëntori është festë e madhe gjithëshqiptare e Flamurit tonë kombëtar. Flamuri i bukur kombëtar është simbol i bashkimit i të gjithë shqiptarëve kudo që janë në botë. Unë kam pasur kënaqësinë të shohë flamurin tonë kombëtar si valëvitej në çdo festë e gëzim familjar dhe manifestim kulturor shoqëror, gati në të gjitha shtetet e Evropës, në Amerikë dhe në Australi. Shqiptarët, pa dallim feje e krahine, përreth flamurit të bashkuar si vëllezër të një gjuhe e të një gjaku, nderonin këtë simbol tonin historik me të cilin identifikohen si shqiptarë.

Përdorimi i flamurit kombëtar nga shqiptarët e Kosovës, thotë. Z. Matoshi është vepër penale, sepse është ilegale, është përdhosje e ,,flamurit të huaj’’. Zotëri Matoshi harron se për këtë flamur shqiptarët gjatë shekujve kanë derdhur shumë gjak nga okupatori i huaj, sidomos nga serbët e grekët ortodoksë, por edhe nga maqedonët e malazezët. Rinia shqiptare, për këtë flamur është përjashtuar nga shkollat në Jugosllavi, është dergjur në kazamatet serbe, malazeze e maqedone, ka derdhur gjakun e vet dhe ka dhënë jetën për të. Më vjen shumë keq dhe shumë çudi, si mund të jetë një intelektual shqipfolës deri në këtë shkallë antishqiptar. I tillë është edhe psikopati i njohur, kryetari i socialistëve në Shqipëri, Edvin Rama, i cili, si kryetar i Bashkësisë së Tiranës, nuk ka lejuar të stolisej Tirana me 28 Nëntor me flamuj kombëtarë dhe me ndonjë manifestim kulturor. Ndoshta Halil Matoshi ka pasur urdhër nga ky majtist i Tiranës për të shkruar në këtë mënyrë për Festën e Flamurit tonë kombëtar. Nga ana tjetër, Matoshi nuk i përmendë fare serbët e Kosovës, të cilët në çdo rast e përdorin vetëm flamurin e Serbisë.

Përsa i përket identitetit kosovar në lidhje me disa ndryshime folklorike dhe linguistike, atëherë s’ka nevojë që të shqyrtohet ky dallim mes Kosovës e Shqipërisë, sepse dallime të tilla, të parëndësishme nga ky aspekt, kemi sa të duash edhe në Kosovë dhe në Maqedoni etj. Shumë zona etnografike në Kosovë dallohen njëra nga tjetra me kostumin kombëtar, me këngë dhe valle të tyre burimore, me theksin, apo shqiptimin e disa fjalëve, me ndonjë ,,adet’, madje, edhe me arkitekturën popullore etj. Por të gjitha kanë një identitet kombëtar, të gjitha zonat janë thjeshtë shqiptare,.siç janë mes nesh, po ashtu janë edhe në Shqipëri e kudo. Por kjo është vetëm pasuri e kulturës popullore, e jo etnitete etnike të veçuara. Në çdo shtet, në çdo popull ka dallime të tilla. Madje, ne kemi dy dialekte kryesore – toskërishten e gegërishten, por edhe fustanella e tirq prej zhguni me gajtana të zinj. Megjithatë, kemi gjuhën letrare të përbashkët, historinë, traditën, kulturën, gjakun dhe vetëdijen kombëtare shqiptare, e cila ka rëndësi të posaçme. Por kjo vetëdije kombëtare dikujt i mungon fare, zakonisht atyre shqipëfolsve me pedigire komuniste në Kosovë e në Shqipëri, të kamufluar si demokratë, socialistë, bile edhe si atdhetarë, të cilët i kanë ende në trurin e tyre buburrecat e kuq, kurse vetëdija e tyre kombëtare, qëllimi i vetëm i tyre është kolltuku i ministrave, i kryetarëve, drejtorëve etj., sidomos korrupsioni – hajnia, duke dëmtuar kështu shtetin, atdheun e tyre.

Ti zotëri filozof, ia lejoni vetës të drejtën për të qortuar, madje për të fyer, jo vetëm kosovarët, por edhe ambasadorin e nderuar të Shqipërisë në Kosovë, Dr. Islam Lauken, sepse ai nuk proteston me një notë zyrtare ndaj Qeverisë së Kosovës për përdorimin ,,ilegal’’ të flamurit të shtetit tij nga ana e shqiptarëve të Kosovës. Madje, shton ky biqim filozofi se ky ambasador nuk proteston kundër ,,Vetëvendosjes’’, (e cila e zbukuroi Prishtinën me flamuj kombëtarë) sepse ,,është i preokupuar me konstitucionin mental e jo me atë politik. Ai duket ka simpati për ilegalen e jo për legalen, ai parapëlqen patriotizmin romantik e jo atë ligjor’’... Kështu analizon ky analist i mençur punën e qëndrimet e ambasadorit të Shqipërisë. Populli thotë për dikë që mendon se është shumë i mendshëm: ,,Kaq din, e kaq flet’’, përkatësisht - nuk di asgjë, është injorant. Do t’ia shtoja kësaj edhe një tjetër thënje popullore dhe një latine, përkatësisht ,,Mos u ban çka s’je, e mos shit çka s’ke’’, dhe ,,Si takuises, filosofus manzises’’, shqip - ,,Sikur të kishe heshtur, do të mbeteshe filozof’’. Kjo porosi vlen për shumëkënd, por me këtë rast po ia kujtojmë zotëri Matoshit

Zotëri Matoshi, ambasadori i Shqipërisë në Kosovë, Dr. Islam Lauka, është diplomat i shkolluar dhe i njohur si i tillë, është intelektual i kualitetit të lartë kulturor, shkencor e letrar, është doktor i shkencave juridike, është njëri me përvojë profesionale, një nga shefat në Ministrinë e Punëve të Jashtme në Tiranë, është njeri shumë i ndershëm, inteligjent dhe racional në mendimet e veprimet profesionale të tij, është patriot i vërtetë, demokrat pa hile, me ndjenja të larta të përgjegjësisë ndaj detyrës së ndershme që i është besuar nga Kryeministri shumë i suksesshëm në përpjekjet e tij për ndryshimin e gjithanshëm pozitiv të Republikës së Shqipërisë, Dr. Sali Berisha. Në këto përpjekje shumë të suksesshme të tij, Kryeministri Berisha e ka krah të djathtë edhe ambasadorin e nderuar Dr. Islam Lauken.

Zotëri Matoshi, ti me qëndrimet e shkruara tuajat po tregon se je tepër i vogël për të vlerësuar dhe shvlerësuar ambasadorin e Shqipërisë, Dr. Islam Lauken. Madje, unë do të thosha se ti nuk je as hija e tij në planin intelektual, kurse në planin kombëtar duket se je vetëm një buburrec i kuq. Ti përpiqesh të tregohesh i mençur, i dijshëm, duke përdorur sa më shumë citate të autorëve të huaj .Por ato nuk kanë lidhje me situatën aktuale specifike të Kosovës.

Ti përpiqesh të tregohesh si një analist, apo filozof i mirëfilltë, por shkrimet tuaja tregojnë se e ke vendin diku afër derës, e jo në ballë të oxhakut, siç pretendon ti. Në Kosovë ,,analistët’’ janë shtuar si këpurdhat pas shiut. Por këpurdha ka edhe helmuese dhe aso të mira që i përdorim si ushqim. Ti me shkrimet tuaja antikombëtare, antishqiptare, ke vendin në kategorinë e atyre këpurdhave që s’i ha pazari, që askush s’i vë në tenxhere, as në fultere. Këto epitete do të ishin pa vend sikur ti mos ishe kundër bashkimit dhe flamurit tonë kombëtar. Për ty bashkimi kombëtar shqiptar qenka vetëm ëndërr romantike dhe rrezik i madh, sepse nuk u pëlqen fqinjëve tanë grekë e sllavë, të cilët i mbajnë në robëri trojet tona historike dhe etnike dhe një pjesë shumë të madhe të popullit shqiptar, i cili atje diskriminohet, shkelet nga çdo aspekt nga regjimet antishqiptare, sidomos në Çamërinë shqiptare në Greqi. Siç shihet nga trajtimi yt i problemit kombëtar shqiptar, po pajtohesh me këtë situatë, me robërinë e trojeve dhe të popullit tonë. Unë mendoj se asnjë popull, madje as individi, kurrë nuk duhet të pajtohet me padrejtësinë, madje, me robërinë kombëtare në asnjë mënyrë. Por gjithashtu mendoj se në kushtet tona aktuale kjo padrejtësi historike, të cilën na kanë imponuar fqinjët tanë, me bekimin e diplomacisë evropiane të shekullit 19 e 20, patjetër duhet të korrigjohet në mënyrë diplomatike, paqësore, ndoshta në kuader të proceseve integruese bashkëkohore evro-atlantike, pa ndikimin e okupatorëve të trojeve tona dhe me ndikimin dominues të Shteteve të Bashkuara të Amerikës e të aleatëve të tyre evropianë. Ne nuk kërkojmë asnjë pëllëmbë të viseve të huaja. Ne kërkojmë vetëm atë që është e jona, madje, në mënyrë paqësore, diplomatike, pa armë. Arma jonë më e fuqishme është drejtësia. Kjo është e drejtë e jona, por edhe interesi i paqes së qëndrueshme në këtë pjesë të Evropës. Unë këtë e kam thënë publikisht shumë qartë para 20 vjetëve për opinionin jugosllav, në gazetën më të madhe të Jugosllavisë, ,,Borba’’ me 16 mars 1993, madje, me titull të dalluar “Nuk ka paqe në Ballkan, pa vetëvendosjen e shqiptarëve!”.

Zotëri Matoshi, ti ke ambicie karrieriste që të dalësh në shesh si intelektual, politikan, dijetar e shkencëtar i madh. Mendoj se kjo, në përgjithësi, nuk ka asgjë të keqe. Por në rastin konkret, kur ti përpiqesh ta mbërrish këtë qëllim në dëmin e popullit shqiptar, pjesëtar i të cilit ndoshta je edhe ti, kjo është tepër e pandershme. Mos bjerë nën ndikimin e Edvin Ramës dhe të socialistëve të tij, të cilët në luftë të pandershme për pushtet, për kulltuket, duan ta shkatërrojnë pushtetin, qeverinë aktuale demokratike dhe parlamentin, gjithashtu demokratik dhe të suksesshëm, duke penguar kështu procesin e inkuadrimit të Shqipërisë në institucione të ndryshme evro-atlantike. Ne jemi në situatë tjetër. Ne, para së gjithash, duhet të përpiqemi ta kemi shtetin sovran brenda kufijve të caktuar të tij, siç e kemi proklamuar pavarësinë e tij dhe siç na ka njohur faktori ndërkombëtar. Këtë rrugë duhet ta ndjekim tash, pa kombinime me të drejtën e bashkimit kombëtar. Kur të stabilizohemi si shtet, me ndihmën e faktorit ndërkombëtar, do t’i zgjidhim problemet aktuale dhe ato të ardhshmet në mënyrë paqësore, diplomatike, por gjithsesi me drejtësi, me korrigjimin e padrejtësive në të kaluarën. Por me asnjë kusht kurrë nuk do të heqim dorë nga e drejta e vetëvendosjes, nga e drejta njerëzore që të jemi gjithmonë çka kemi qenë e çka jemi sot – popull shqiptar demokratik, tolerant, paqedashës, bujar,besnik, konstruktiv e human, i ndershëm nga çdo aspekt.

Ti, zotëri Halil Matoshi, me shokë të tu shqipfolës, mund të deklaroheni kinezë e çerkezë , polakë e zezakë, si të doni. Por ne kosovarët betohemi: ,,Le ta dijë Evropa mbarë, do të qëndrojmë gjithmonë shqiptarë, nën flamurin tonë kombëtar’’!

 

http://zemrashqiptare.net/

http://www.fjalaelire.com

http://orashqiptare.blogspot.de/p/blog-page_28.html